Randy Newman - Randy Newman (1968)

Een nog heel jonge randy die meteen van zich deed spreken door zijn onorthodoxe songschrijven en orkestratie. Hij is er al meteen helemaal op dit eerste album. Hij lijkt geinspireerd onder andere door de broadwaymusicals uit die tijd, zie een nummer als love story. Erg leuk is Davy the fat boy, en I think it's going to rain today is vandaag de dag nog steeds een vaste Newmanklassieker

"Ooit bevond ik me in een lift met Carlos Santana. We zochten alletwee de bedstee op, na een optreden. Hij voor een afgeladen stadion, ik voor een hondertal mensen - Ik was jaloers" (Randy Newman, 1979)

Ach, meneer Newman, toch. "Samba Pa Ti" heeft simpelweg een hoger baltsdans-gehalte dan "I Think It's Going to Rain Today". Snap dat dan toch

Heeft Newman dan ook niet vakkundig het potentiële poppubliek weggejaagd door "liefdes"nummers als "Love Story" te brengen met een stem die reeds de lekken in het huwelijksbootje evoceert nog voor die überhaupt het vaarwater koos:

"We'll have a kid
Or maybe we'll rent one
He's got to be straight
We don't want a bent one

...

I'll take a train into the city
Ev'ry mornin'
You may be plain - I think you're pretty In the mornin' "

Het eerste nummer op Newmans debuut is meteen vintage Newman: grandioos georchestreerd (hoe bijvoorbeeld het arrangement naar mineur springt wanneer Newman "You and Me" zingt), een tekst die naar alle richtingen trekt - en boven alles; die stem. De stem van Newman die zowel berustend als messcherp klinkt - hij hanteert ze niet als een soort gimmick, maar als een instrument om de stemmen van zijn personages te vertolken (hoe Newman het woord "Lonely" brengt in "I Think It's Going to Rain Today" is van een Billie Holiday-achtige intensiteit).

In het licht van zijn latere oeuvre zou je kunnen stellen dat dit het zwakkere broertje is van "Sail Away". Maar daarmee zou ik deze langspeler tekort doen. "Sail Away" en "Good Old Boys" legden de lat danig hoog dat je bijna een Statue of Liberty behoeft om die lat te bereiken

Mocht dit werk het enige wapenfeit wezen van popmuzikant Newman, dan zouden we ons nog steeds verbazen aan nummers als "Linda", "Living Without You" of "I Think It's Going to Rain Today". Dat de orkestratie bij momenten wel érg aanwezig is (wat voor merkwaardig nummer is "Laughing boy"?), hindert niet echt - net zoals het van kommaneukerij getuigt om archaïsche woorden te turven bij een roman van Louis Couperus.

Randy Newman - wat had je toch destijds een leuke coltrui aan

Ik treed bertus99 geheel bij. Deze debuutplaat klinkt anno 2008 nog fris, hier is een vakman aan het werk.
I Think it's Gonna Rain Today zit boordevol weemoed, prachtig gewoon.
Laughing Boy, Cowboy... vele schitterende miniatuurtjes, en jawel, deze man heeft misschien een onotthodoxe schrijfstijl, maar doet dat met veel bravoure.
Ik hou ook erg van zijn manier van pianospelen, ook erg herkenbaar, een typische eigen stijl.

***1/2

Broken windows and empty hallways,
a pale dead moon in a sky streaked with grey.
Human kindness is overflowing,
and I think it's gonna rain today.

Scarecrows dressed in the latest styles,
the frozen smiles to chase love away.
Human kindness is overflowing,
and I think it's gonna rain today.

Lonely, lonely.
Tin can at my feet,
I think I'll kick it down the street.
That's the way to treat a friend.

op een onbewaakt moment,
in stilte,
brandende ogen,
een traan

dat muziek zo mooi kan zijn

Zachary: uw schrijftalent is onvolprezen, en dat schrijf ik zonder ironie.

Newman zat al jaren in de muziekbusiness toen hij debuteerde met
"Creates Something New Under The Sun".
Dat deze titel geenszins aanmatigend was, bewijst de plaat bij beluistering nog steeds. Newman klinkt hier op zijn allereerste plaat al gerijpt, zelfverzekerd èn vernieuwend, niet in het minst geholpen door de weidse arrangementen van VanDyke Parks,die de songs nog meer diepgang verlenen en aan nieuwe horizonten toegang bieden.
Songs op deze lp zijn nadien vaak gecoverd: o.a. Peggy Lee, Scott Walker, the Doobie Brothers, de onovertroffen Harry Nilsson...
Allen gaven ze toe aan de verleiding Newman nasale stemgeluid te kunnen verbeteren.
Maar als er iets vast is komen te staan, is dat alleen Randy Newman Newman kon zingen, zoals Newman het bedoeld heeft.
Alleen hij kon er dat extra laagje, een unieke mengeling van ironie en kwetsbaarheid, aan geven.

'Love Story' brengt me evocaties van Neil Diamond, Billie Holiday en the Beatles. Geinig. Het album ken ik verder nog niet, hoop ik snel te veranderen uiteraard.

Mooi debuut album van de Woody Allen van de popmuziek.
'Love Story' is hier mijn meest favoriete song. Later is dit nummer nog door Ronnie Tober gecoverd. 'Cowboy' is nog eens overgedaan door Harry Nilsson. Van 'I Think It's Going to Rain Today' bestaan ook talloze versies, bijvoorbeeld die van UB40.
Ik vind de originelen natuurlijk veel beter. Op dit hele album hangt een relaxt sfeertje. '12 songs' is ook heel goed.

Ronnie Tober? Interessant. In het Nederlands neem ik aan? En wat was de titel?

Zeer benieuwd om van je te horen wat Randy Newman met Woody Allen te maken heeft...

Op de Ronnie Boter webside, (ik was daar voor het eerst in mijn leven, heb dank Pieter Paal) staat dat-ie Love Story inderdaad heeft gecoverd, wij hebben dit te wijten aan Ronnies amerikaanse komaf...

Wat Woody Allen voor de cinema is, dat is Randy Newman voor de popmuziek: hun plaats in beide is even uniek, ze grijpen terug op hun roots, creëren allebei hun eigen universum dat zeer duidelijk in de Vereenigde Staten ligt en gebruiken dat in hun werk steeds weer opnieuw. Dat ze allebei een brilletje en een joodse moeder hebben is mooi meegenomen!

Verder zijn de keren dat Newman gecoverd is niet meer te tellen... , maar mag ik in dit verband onze eigen Mathilde Santing noemen? Zelfs Newman himself wist het te waarderen!

ik mis Living without you op de songlijst

Waarom gebruik je de knop "corrigeren" niet dan?

Dit was ook het eerste wat ik dacht toen ik dit album voor het eerst beluisterde, het zou net zo goed zijn 2e of 3e album kunnen zijn. Een pessimist zou zeggen dat hij zich dan maar weinig heeft ontwikkeld, maar ik denk dat hij zich weinig heeft HOEVEN te ontwikkelen, het was al meteen van hoog niveau wat deze man liet zien.

Jezus, had deze per ongeluk op mijn mp3 speler gezet om dan de gehele vakantie gedraaid te worden en komt ineens als een mokerslag binnen zo mijn top10 in. Hier hou ik nou echt van een plaat die in zijn geheel een typische sfeer geeft, dus ook de reden waarom verzamelaars van sommige artiesten averechts werken. Best wel gewaagd debut met die bizarre Van dyke parks arrangementen

En hoe kan dat gemiddelde nou zo laag liggen??? vind dit toch echt zijn beste plaat!!!

Ik zie m nog niet in je top 10 staan .

Maar nee, ik vind het een goed begin, maar niet zijn sterkste plaat. Niet alle liedjes beklijven genoeg. Ik heb er wel een halfje bijgedaan zojuist overigens.

staat er nu echt in hoor om er nooit meer uit te gaan, heb deze net even origineel gekocht en klinkt nog beter. Die harry Nilsson had niet voor niets op zijn Newmancoverplaat bijna alleen maar nummers van dit album gedaan, hij had er verstand van. leuk detail is dat deze pas midden jaren 90 op cd verscheen. Hoe dom kan je zijn als platenbaas

Hmmm. Ik kan hier erg weinig mee. Bij Randy Newman heb ik altijd een zwart/wit gevoel. Je vindt het prachtig of je vindt het niks. En ik behoor duidelijk tot die 2e categorie. Te veel klinkt gekunsteld. Ik zie/hoor ook geen lichtpuntjes.
Het album staat 90e in de 100 Greatest Albums of 1968. Een bescheiden positie. Tevens 167 in de 1968 chart van Best Ever Albums.
2,5*

Hoe bedoel je dit precies?

hrmnbstr schreef



Zijn stem klinkt voor mij niet natuurlijk. Het geluid, maar ook de samenhang tussen de muziek en de zang ontbreekt regelmatig. Tenminste zo beleef ik het. En dat gevoel heb ik bij veel songs.

“I Think It's Going to Rain Today“: halleluja.
Randy Newman is de koning van de kleine pareltjes.
Ik ken dit indrukwekkende debuut vooral van het cover album van Harry Nilsson. Het is stuivertje wisselen wat betreft schoonheid.

Correctie : Nilsson-Sings Newman is geen coveralbum van deze plaat maar louter van Randy Newman nrs uit deze periode. Een geweldig album ook dus.

Tot een maand geleden kende ik Randy Newman enkel van naam. Tot ik toevallig een best of van hem voor 3 euro kon kopen. Bij een eerste beluistering vond ik onmiddellijk dat hij een aangename stem had om naar te luisteren. Na een stuk of 5x deze compilatie beluisterd te hebben, was ik verkocht. Wat een machtige nummers!

Nu wil ik me echt wel verdiepen in deze man zijn reguliere albums. En beginnen doen we uiteraard bij zijn debuut. Wat een prachtalbum! Het openingsnummer alleen al (dat ook op die compilatie staat) is een schitterende parel. En eigenlijk moet de rest niet onderdoen. Ik zei het al, ik hou van zijn stem. En de orkestraties zijn echt magnifiek. Ik schrik van mezelf dat ik dit zo goed vind. Blazers, strijkinstrumenten,... zijn normaal niet aan mij besteed. Maar hier valt alles op zijn plaats. Enig minpuntje is dat deze plaat nog geen halfuur duurt. Daardoor niet de volle pot.