Andrea Parker - Here's One I Made Earlier (2007)

Zo ongeveer de eerste vrouwelijke electronica producer die me het hart weet te verwarmen met haar muziek. Ze heeft dan ook een smaak die me aanstaat. Als voorbeeld kun je deze mix-cd van haar eens aanschouwen daarvoor. Ze maakt een soort atmosferische downtempo electro met veel funk. Voor haar producties maakt ze al sinds de mid jaren '90 rijkelijk gebruik van de studio van David Morley en zijn assistentie, hij is trouwens een ambientproducer.

Dit is een verzamelalbum (maar geen best of) met wat nummers van oude ep's, een paar van een iets nieuwere en een paar onbekende.

After Dark is een donker syncopisch nummer. Wrede track van de EP Angular Art uit 1995. Een beetje de vrouwelijke Autechre, zo was m'n eerste reactie bij dit nummer

Undercurrents is een downtempo electro track die wat naar ambient toeneigt. Heel aardig nummer ook van die EP.

Invasion is me wat te simpel kwa electro-funk beat. Niet al te sterk daarom, maar de uitwerking blijft naar kwaliteit ruiken, vooral de atmosfeer.

Met Too Good to be Strange wordt meer op excentrieke geluiden geleund. Een spacy nummer. Er wordt daarna flink door gespaced met Time Zones dat meer ambient is. De percussie doet een beetje aan als die van Aphex Twin in één van z'n rustige nummers. Een mooi unreleased nummer.

Frogspawn (weer een andere van de Angular Art EP) geeft een logisch gevolg op het voorgaande. Meer ambient, hoewel het veel rumoeriger en chaotischer is. Het is allemaal best goed gedaan en heeft een aardige sfeertje.

Empty Words komt met een moddervette beat inknallen. Geniaal. Een ambient-strijker erbij die een beetje Amon Tobin achtig is (ten tijde van out From Out Where). De uitbouwing met de hats en de claps doet ze gewoon erg in mijn smaak. Een vergelijkbaar nummer met After Dark is dit.

Unconnected is een rauwer, hard slaand, electro nummer, met de donkere atmosfeer als vanouds. Het was eerder te vinden op deze compilatie uit '96.

Nearly There brengt de getwiste ambient terug. Mooi weer.

The Swamp (uit 2001) begint ietwat dreigend, maar een goed geöliede simpele electro-beat komt geruststellend invliegen, terwijl de spannende geluiden verder gaan. Een veilige reis door de donkere, spokende ruimte is begonnen. Solide nummer.

Angular Art van de gelijknamige EP is een mooie. Eén van Andrea's beste nummers samen met David Morley geproduceerd. Kenmerkend in dit nummer is de ontspannen sfeervolle piano. Deze plaatst de wilde idm'ige electro beat -waar een flanger iets te hard op is gezet, in z'n context.

Too Strange to Be Good geeft een ambient afsluiting die mooi is. Vooral met de laatste akkoorden en het wat donkere einde.

Het album luistert best lekker weg. De nummer lijken trouwens niet zo lang als de tijden doen vermoeden. Doordat het downtempo is, wordt het ook al gauw wat langer uitgesponnen kwa tijd. Niet vaak wordt de muziek echt brilliant, maar ik ben wel onder de indruk en geniet er goed van.