Johanna Warren - Lessons for Mutants (2022)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Johanna Warren - Lessons For Mutants - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Johanna Warren - Lessons For Mutants
De Amerikaanse muzikante Johanna Warren heeft de grote Amerikaanse stad inmiddels verruild voor het platteland van Wales, waar ze een verrassend veelzijdig en soms heerlijk ruw album heeft gemaakt

Ik hoorde op de vorige vijf albums van Johanna Warren absoluut het muzikale talent en de kwaliteit van haar stem, maar het waren op een of andere manier geen albums die er bij mij uit sprongen of die me raakten. De Amerikaanse muzikante nam Lessons For Mutants op in haar nieuwe thuisbasis Wales, waar ze het moest doen met eenvoudige middelen. Het zorgt er voor dat het nieuwe album van Johanna Warren anders klinkt dan we van haar gewend zijn, maar het wat ruwere karakter van haar songs en de grotere veelzijdigheid van deze songs spreken mij zeer aan. Lessons For Mutants is een nieuwe stap in de carrière van de Amerikaanse muzikante en ik vind het een zeer geslaagde stap.

Lessons For Mutants, het nieuwe album van de Amerikaanse muzikante Johanna Warren, werd de afgelopen week wat lauwtjes ontvangen, maar ik ben zelf aangenaam verrast door het album. Het is, als ik goed geteld heb, al het zesde album van de muzikante die werd geboren in St. Petersburg, Florida, maar die via Brooklyn, New York, en Los Angeles, California, is terecht gekomen op het platteland van Wales, te midden van schapen, koeien en ongerepte natuur.

Johanna Warren begon ooit als wat traditioneel aandoende folkie. Ze maakte op haar eerste albums weliswaar indruk met haar mooie stem, maar ik vond haar muziek niet heel erg onderscheidend en ben bovendien lang niet altijd gek op traditionele folk. Op haar latere albums schoof Johanna Warren wat op richting een voller en wat atmosferischer geluid en met name het in 2020 verschenen Chaotic Good vond ik een twijfelgeval.

Zeker de net wat ruwere songs op dit album smaakten wat mij betreft naar meer en het is voor mij dan ook goed nieuws dat Johanna Warren op Lessons For Mutants juist voortborduurt op deze wat ruwere songs. De Amerikaanse muzikante heeft zich gevestigd op het platteland van Wales, waar ze de meeste songs voor haar nieuwe album thuis opnam met een eenvoudige recorder. De meeste songs werden bovendien live ingespeeld met een band, waardoor een aantal songs op het album totaal anders klinkt dan we van Johanna Warren gewend zijn.

In de eerste twee tracks op Lessons For Mutants is Johanna Warren van een ingetogen folkie getransformeerd in een indierock chick. Het is een transformatie die me wel bevalt, al kun je je nog steeds afvragen of Johanna Warren zich weet te onderscheiden van de concurrentie. Het klinkt in ieder geval wel bijzonder lekker en om zich te onderscheiden heeft de Amerikaanse muzikante meerdere wapens in het arsenaal.

Na twee wat ruwere rocktracks laat Johanna Warren horen dat ze ook met licht zweverige pianoballads uit de voeten kan. Ik hoor een vleugje Tori Amos, maar ook meer dan genoeg van Johanna Warren. Lessons For Mutants is een album dat zich uiteindelijk weet te onderscheiden van al die andere albums van vrouwelijke singer-songwriters in het indie segment door de veelzijdigheid van Johanna Warren.

De Amerikaanse muzikante kan immers niet alleen uit de voeten met gruizige rocksongs en zweverige pianoballads, maar haalt ook de wat atmosferisch klinkende en hier en daar wat psychedelisch aandoende folksongs van haar vorige album van stal en kan ook nog eens jazzy klinken. Lessons For Mutants schiet hierdoor alle kanten op, maar het past allemaal prima op één album.

Johanna Warren maakte op mij nog geen onuitwisbare indruk met haar vorige albums, die vooral bij vlagen mooi waren, maar na herhaalde beluistering van haar nieuwe album ben ik onder de indruk van de zangeres, muzikant en songwriter Johanna Warren. Het ver van de grote stad gemaakte Lessons For Mutants is een intiem, persoonlijk en interessant album, waarop Johanna Warren laat horen dat ze in flink wat genres uit de voeten kan en in al die genres aansprekende songs kan schrijven. Zoals gezegd wordt het album vooralsnog lauw ontvangen, maar ik vind het met afstand het beste album van de Amerikaanse muzikante tot dusver. Erwin Zijleman

Hmm.. De twee tracks die ik heb gehoord van het album vallen voor mij juist ontzettend tegen t.o.v. haar oudere werk.

De uithalen die mij eerder kippenvel bezorgde (zoals op Hopelessness Has Done Nothing For Me) heb ik al een tijdje niet meer gehoord.