Alien - Alien (1988)

AOR-band uit Zweden met gladde, behoorlijk toegankelijke hardrock.
Smaakvolle gitaarsolo's van Tony Borg, maar ook soms suikerzoet.
Twee zangers, maar dat komt omdat er 2 versies van de CD zijn.
De versie zoals die hierboven staat is met zanger Jim Jidhed.
Een jaar later kwam echter een Amerikaanse versie uit, waarin de songs geremixt zijn en 2 nieuwe nummers met de nieuwe zanger Peter Sandberg (voorheen Madison).
Daarvoor zijn dan wel de nummers 8, 9, 11 en 12 weggelaten, waardoor ik toch een beetje een dubbel gevoel heb bij deze Amerikaanse versie die ik bezit.
1 van de toegevoegde nummers is The Air That I Breathe van Albert Hammond (vooral bekend van The Hollies), waarmee ze maar net wegkomen.
Een andere cover is Only One Woman van The Marbles, waar mijns inziens iedereen vanaf moet blijven.
Voor de rest aardige melodieuze gladde hardrock.
Tears Don't Put Out The Fire, I've Been Waiting en Feel My Love zijn de beste nummers.
Ook Alien is in 2010 gereuinieerd en toert weer.

Ik bezit ook alleen de amerikaanse versie destijds als import gekocht
kwam er ook pas later achter dat er twee zijn.
Maar ik was bij de eerste twee nummers al overtuigd van aanschaf
vind jim jidhed ook een betere zanger ben ook in bezit van zijn solo platen
die ook het beluisteren waard zijn

Ik heb hun nieuwste plaat en ben helemaal lyrisch.

Lijkt deze plaat ook zo op Journey?

Vind ik niet echt .Er kwam na europe,s the final countdown een stortvloed aan goede scandinavische
releases deze past meer in dat rijtje.

Fantastisch album vind ik dit! Typische jaren 80 melodic rock/AOR waar de scandinaviers toen, maar ook nu, in uitblinken. Heerlijke vocalen die de catchy zanglijnen inkleuren. Hier en daar is het wat zoet (of glad) maar dat is inherent aan deze stijl. Absolute topper is wat mij betreft Tears don't put out the fire. Wat een heerlijk stukje muziek is dat En ja, die 2 covers hadden om mij ook niet echt gehoeven. Toch luisteren ze lekker weg en storen ze me nergens moet ik ook weer toegeven...

Van bovengenoemde covers stoor ik me enkel aan "The Air that I Breathe". Persoonlijk vind ik "Only One Woman" nog best aardig klinken en bij de stijl van het gehele album passen.
Deze plaat weet best lekkere melodieuze rock te bieden. De productie is glad, wat je veel terughoorde op de platen uit die tijd, maar weet mij niet te storen.
Er word namelijk genoeg ruimte gegeven om lekker gitaarwerk te laten horen en zanger Jim Jidhed heeft een lekker strot om naar te luisteren. Persoonlijke favorieten van mij zijn toch wel "Go Easy" en "Touch My Fire" (heerlijke uithalen van Jidhed in dit nummer).

Ik heb de hele discografie van Alien aangeschaft en begin chronologisch alles door te nemen.

Ik ben niet echt kapot van deze plaat. In de kern is alles erg goed: de composities, de ijzersterke zang, de gitaartjes.

Maar het lijkt wel alsof het geluid uit een emmer komt. Ik vind de productie niet goed. De gitaren klinken blikkerig en de drums té hard en met name de snaredrum erg irritant.

Bovendien vind ik Only One Woman ook erg mooi uitgevoerd.