Danielle Ponder - Some of Us Are Brave (2022)

Een frontcover die ervanaf spat. Een vrouw met een goede uitstraling. Maar hoe zit het muzikaal? Het lijkt te gaan naar een vrij klassieke aanpak van de R&B-songs. En dat is allemaal best prima uitgevoerd. En stem van Ponder is best mooi, maar helaas is het ook wat te makkelijk. De reeds volop platgereden paden worden nogmaals ingeslagen en ook wat overdreven stemakrobatiek hoort daar ook weer bij. Thoughts heeft als enig nummer net dat beetje meer bravoure wat je er graag in zoekt. Maar het klinkt allemaal al zo bekend, op de minder positieve manier.

Nou dan ben ik toch een stuk positiever hoor. Ponder is zo'n typische big mama uit de categorie Shirma Rouse en Bergit Lewis (maar dan met een verhaal) met een register tussen tussen gevoelig en a force of nature. Wat mij betreft behoort dit tot de beste albums van 2022. Eerder brak ze in kleine kring door met het nummer Creep (inderdaad, cover van) waarvan je kunt zeggen dat de ultieme versie al bestaat, maar als dit het origineel was, zou ik er geen moeite mee hebben. Dit vind je overigens niet terug op haar debuut maar wordt geen moment gemist. De nummers zijn krachtig en vol soul. Eigenlijk leunt het nogal tegen gospel aan, met name vanwege de aankleding (koortjes, piano, keyboards). Maar het is vooral die stem die je weg doet blazen.