Marc Almond - Things We Lost (2022)

En weer een nieuw project van Marc.

Samen met Chris Braide brengt hij zes nieuwe nummers uit.

Buiten de 10" vinyl versie verschijnt dit ook als drie-cd set met daarop extra het hele live concert welke Marc heeft gegeven samen met Chris.

Zo die hoes is lelijk! Zet dan tenminste de horizon even recht als je je typografie met boxhandschoenen uitlijnt.

Als Marc Almond fan word ik natuurlijk behoorlijk verwend. De man is echt enorm productief en met allerlei projecten bezig. Zelfs Soft Cell werd nieuw leven ingeblazen. Waar die man de energie vandaan haalt?!

Things We Lost is een mini-album met zes tracks, nog net geen half uur. Hij ziet het als een viering van zijn 65e verjaardag (afgelopen juli).

De scherpe randjes zijn er wel vanaf en Things We Lost sluit dan ook naadloos aan op zijn laatste albums. Deze keer werkt hij weer samen met Chris Braide (producer van o.a. Sia, Lana Del Rey, Beyoncé en Nicki Minaj) zoals ook op zijn album The Velvet Trail uit 2015.

Wat opvalt is de heldere productie, en met het nummer Dead Stars levert Almond toch wel weer een pareltje af.
Het album is te koop op vinyl, maar koop je de cd dan krijg je er nog 37 live nummers bij, inclusief wat nummers waar Braide verantwoordelijk voor is (denk aan Sia's Kill and Run en Unstoppable). Het concert vond plaats in The Royal Festival Hall in Londen waar ook Ian Anderson (Jethro Tull) zijn medewerking aan verleende. Anderson was ook te horen op het album Chaos and a Dancing Star.

Het is een fraai mini-album geworden wat voor mijn part best opgerekt had mogen worden tot een volwaardig album. De Live tracks zijn meer dan dan prima (eigenlijk behoorlijk goed), maar ik blijf concerten thuis luisteren toch wel een ding vinden. Ik zeg niet voor niets dat je daar gewoon bij moet zijn. dat is hier al niet anders. Ik ga dus voor de vinyl versie en het concert is een leuk extraatje waar ik waarschijnlijk niet vaak op terug zal vallen (het duurt me ook net wat te lang allemaal). De zes studionummers daarentegen..... prachtig.

Niet voor wie nog verlangt naar de avontuurlijke Marc van vroeger, maar bevielen zijn laatste albums dan vormt dit een meer dan welkome aanvulling daarop. Keurige pop van een heer op leeftijd zullen we maar zeggen.

Marc Almond en keurig, dat wringt toch een beetje. 65 is dan geen excuus.

Waarom? Gedraag jij je nog steeds als toen je 20 was? Almond is muzikaal toch een stuk degelijker geworden (denk privé ook wel). Zingt ook beter dan voorheen. Niks mis mee.

Ik zie hem geen nummers meer als Slut zingen (om eens wat te noemen). Hij zal het vast nog kunnen doen, maar nieuwe nummers als deze hoor ik niet meer van hem, vind ik ook niet zo vreemd.

Ik gedraag mij zeker niet zoals ik op m'n 20ste deed en ben sowieso geen artiest. Maar daarmee ben ik nog niet keurig geworden hoor. Niet te diep op in gaan

Ben verder wel benieuwd naar deze beschaafde worp.

Mij valt vooral bij het live album op dat ie echt steeds beter is gaan zingen. Toch wel knap, zeker ook met zijn ongeluk nog in gedachten. Je zou zeggen dat dat negatieve invloed is, maar blijkbaar niet.

Is het de zee of een heuvel op de achtergrond?

Nummers als Wolf vind ik toch tot zijn beste werk behoren. Deed mij ook teruggrijpen naar Violent Silence. Maar wie Marc uit de bol wil zien gaan, moet The Loveless maar eens checken. Ze hebben al 2 EP's uitgebracht. Online zijn er verschillende liveclips te vinden.
https://www.youtube.com/watch?v=a_I1t_G6ETc

Ik heb die 2 EP's op vinyl, maar vind het ergens iets geforceerds hebben.

Qua thematiek had "Wolf” niet misstaan op het sprookjesalbum Enchanted. Ik ben blij met de combi met de dubbel live cd. Het roept een leuke herinnering op. Ik heb Almond met z’n strakste band ooit zien optreden in Turnhout in 2023. Ze speelden veel nummers van Chaos and ..., wat ik z’n beste album van de voorbije dertig jaar - of de voorbije dertig albums, da’s quasi hetzelfde - vind.

Fluitmans van Jethro Tull was er toen niet bij. Knap hoe Almond op dit live-album met ontzag èn met humor de meester-pijper (sorry) aankondigt. " Ooit werd hij de Jimi Hendrix van de dwarsfluit genoemd ... wellicht door zichzelf. Dames en heren: Ian Anderson!"