Duncan Sheik - Claptrap (2022)

Duncan Sheik, de man die in Nederland totaal onbekend is. In de Verenigde Staten is Sheik een gerespecteerd muzikant die met name een naam heeft opgebouwd in het componeren van muziek voor films en musical producties. Inmiddels heeft hij ook al een aardig oeuvre met soloalbums. Deze singer-songwriter staat bekend om zijn tegendraadse pop songs die niet altijd even toegankelijk zijn en dan heeft het al mijn interesse. Ik hou ervan als je moeite moet doen voor een plaat, dat je op het verkeerde been wordt gezet of dat je een song laagje voor laagje moet pellen voor al het fraais zich ontvouwt. De combinatie van akoestische stukken, elektronische elementen en alternatieve rock vormt een fraaie mix. Elke plaat van Duncan wordt bovendien aangekleed met een warme productie. Van de galm op man's stem en het kleurrijke klankenpallet moet je houden maar mijn interesse heeft het. Voor de platen van Sheik moet je moeite doen, de schoonheid van veel songs openbaart zich vaak na enkele draaibeurten pas. Kleine details die je eerst niet zo opvallen blijken later uit te groeien tot niet te missen elementen. Met bijna een uur op de klok duurt Claptrap vrij lang, niet elke track is even sterk en echte grote hoogtepunten telt de worp niet. De fraaie arrangementen, rijke aankleding en creatieve zanglijnen maken Claptrap echter tot een prima plaat. Het devies is; neem de tijd, dat verdient dit album wel.