Redman Mehldau McBride Blade - LongGone (2022)

Met deze heren krijg je degelijk vakmanschap, Geen straf om naar te luisteren. Anderzijds klinkt ook wel gedateerd en niet echt spannend.

Ik ben geen liefhebber van het spel van Joshua Redman, Veels te braaf en is voor mij de zwakke schakel op dit album

Ik snap waar je heen wilt, maar ik heb de meeste musici wel eens live gehoord en hun muzikaliteit en de productiekwaliteit van het label garanderen luisterplezier van hoog niveau en da's ook wel eens wat waard. En Redman, tja doet mij in menig opzicht denken aan David Sanborn - ideale wachtkamermuzak,

Als je het internet mag geloven, is dit kwartet de reïncarnatie van het befaamde Coltrane-quartet. Maar ik beleef dat niet zo.

Het luistert heerlijk weg, maar het is mij ook allemaal teveel binnen de lijntjes. Blade is een geweldife drummer maar niet rauw en hard als Jones. Tyner was echt een percussionist op de piano, Mehldau speelt gewoon mooi, enzovoorts.

Ik had er meer van verwacht. Ik zit de lp toch wel op, maar meer als aangename muzirk om bij te lezen, dan dat het me omver blaast.