Junkhouse - Birthday Boy (1995)

Alles wat Tom Wilson onder eigen naam of onder zijn alias: Lee Harvey Osmond op solo basis heeft uitgebracht, is op zijn minst interessant te noemen.
De zanger heeft in de jaren 90 drie schijven op zijn naam staan met Junkhouse.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat deze albums ook wat tijd nodig hebben om te groeien. Op het eerste gehoor klinken veel songs nogal rechttoe - rechtaan, vrij eenvoudig van opzet, maar schijn bedriegt enigszins.
Na verloop van tijd gaan er meer details opvallen, enkele songs kennen meerdere lagen en het gebruik van bijvoorbeeld het hammond orgel of de mondharmonica zorgt voor een rijkere aankleding.
Dat Junkhouse uit Canada komt zal vanuit muzikaal oogpunt geen verassing heten. Zeker begin jaren 90 waren er zat bands afkomstig uit die contreien die het avontuur opzochten, zich niet houdend aan bepaalde conventies.
Junkhouse is wat conventioneler van aard maar weet een aardige brug te slaan tussen genres als folk, blues, soul en Americana.
En met een stem als die van Wilson kun je thuiskomen. Met zijn bariton, neemt hij je als een ware troubadour mee door de streken van Ontario.
Birthday Boy is een fraaie plaat voor de alternatieve rock liefhebber, die niet vies is van een muzikale kruisbestuiving hier en daar.