Er is niks mis met muziek waarin meedere genres zijn verwerkt, integendeel.
Het probleem met dit album echter is dat de samenhang zoek is. Niet alleen tussen nummers onderling, maar ook tussen de delen van lange nummers als Syx en Marvelous Choice doordat verschillende stijlen abrupt aan elkaar zijn geknoopt.
En wat is de zin van fragmenten latin en reggae in die nummers? Nog meer storend, zeg maar grotesk, vind ik de drie minuten lange mantra die het album afsluit.