Deborah Harry - Debravation (1993)
mijn stem
5 stemmen
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Wounded Bird
-
I Can See Clearly (3:52)
-
Stability (4:59)
-
Strike Me Pink (4:02)
-
Rain (4:13)
-
Communion (6:35)
-
Lip Service (3:32)
-
Mood Ring (4:29)
-
Keep on Going (4:16)
-
Dancing Down the Moon (3:10)
-
Standing in My Way (4:10)
-
Fugitive (4:55)
-
Dog Star Girl (5:34)
-
My Last Date (With You) * (2:57)
-
Tear Drops * (2:27)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
53:47
(59:11)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 13 juni 2020, 17:03 uur
Debbie Harry is een geweldige zangeres. Blondie had topplaten, maar ook haar soloplaten mogen er zijn. Het experimentele Koo Koo, het meer commerciele Rock Bird en het meer dans gerichte Def Dumb & Blinde. Er zijn maar 2 albums in het hele repertoire die mij echt niets doen. The Curse of Blondie en dit soloalbum. Zang is goed, maar de composities zijn te zwak om te boeien...
0
geplaatst: 21 juni 2020, 17:59 uur
Pas mijn eerste beluistering van dit album.
Sluit me aan bij de post hierboven: Debbie solo heeft nog een paar leuke tot prima albums opgeleverd nadat het Blondie hoofdstuk tijdelijk werd gesloten: Koo Koo (1981) en Rock Bird (1986) zijn daar inderdaad de beste voorbeelden van.
Op dit album zijn de nummers luchtig soms wat dromerig Pop / Synthpop / Pop Rock waarvan het geluid / uitvoering dichter bij een mid tot eind 80s productie zitten. Naast Chris Stein maar liefst 6 verschillende producers die hieraan meewerkten waaronder 2x Anne Dudley. Debbie's liefde voor dansbare nummers is ook hier aanwezig met incidentele invloeden uit Latin, Jazz en Hip Hop. De meest meer levendige Pop Rock nummers staan achteraan, vaak door Chris Stein geproduceerd.
Debbie zingt ook weer erg lekker, maar de teksten, grotendeels door haarzelf (mede-)geschreven, zijn niet echt pakkend. Het is een wat rommelig geheel, door de diverse stijlen die vooral aan het begin van het album voorbij komen.
De into van Mood Ring heeft een piano verwijzing naar Merry, Christmas Mr. Lawrence van Ryuichi Sakamoto.
De singles: I Can See Clearly (written/produced by Arthur Baker) en Strike Me Pink (Anne Dudley produceerde dit en schreef er aan mee).
Op Spotify staan helaas niet de bonustracks: waarvan My Last Date (With You) (origineel van Skeeter Davis) mede door R.E.M. is geproduceerd. De Jazzy Doo-Wop van Tear Drops past ook niet echt bij de rest van het album maar is wel mooier dan de meeste andere nummers van dit album.
Mijn favoriet: Communion + Tear Drops + Standing in My Way (geproduceerd door de Engelse John Williams die van The Housemartins / Blancmange / The Proclaimers).
Minste... en of gedateerd: Lip Service met 90s House beats, en spoken word passage die naar Edgar Alan Poe's The Raven lijkt te verwijzen.
Leuk album om bij een tuinfeest op de achtergrond aan te hebben staan.
Sluit me aan bij de post hierboven: Debbie solo heeft nog een paar leuke tot prima albums opgeleverd nadat het Blondie hoofdstuk tijdelijk werd gesloten: Koo Koo (1981) en Rock Bird (1986) zijn daar inderdaad de beste voorbeelden van.
Op dit album zijn de nummers luchtig soms wat dromerig Pop / Synthpop / Pop Rock waarvan het geluid / uitvoering dichter bij een mid tot eind 80s productie zitten. Naast Chris Stein maar liefst 6 verschillende producers die hieraan meewerkten waaronder 2x Anne Dudley. Debbie's liefde voor dansbare nummers is ook hier aanwezig met incidentele invloeden uit Latin, Jazz en Hip Hop. De meest meer levendige Pop Rock nummers staan achteraan, vaak door Chris Stein geproduceerd.
Debbie zingt ook weer erg lekker, maar de teksten, grotendeels door haarzelf (mede-)geschreven, zijn niet echt pakkend. Het is een wat rommelig geheel, door de diverse stijlen die vooral aan het begin van het album voorbij komen.
De into van Mood Ring heeft een piano verwijzing naar Merry, Christmas Mr. Lawrence van Ryuichi Sakamoto.
De singles: I Can See Clearly (written/produced by Arthur Baker) en Strike Me Pink (Anne Dudley produceerde dit en schreef er aan mee).
Op Spotify staan helaas niet de bonustracks: waarvan My Last Date (With You) (origineel van Skeeter Davis) mede door R.E.M. is geproduceerd. De Jazzy Doo-Wop van Tear Drops past ook niet echt bij de rest van het album maar is wel mooier dan de meeste andere nummers van dit album.
Mijn favoriet: Communion + Tear Drops + Standing in My Way (geproduceerd door de Engelse John Williams die van The Housemartins / Blancmange / The Proclaimers).
Minste... en of gedateerd: Lip Service met 90s House beats, en spoken word passage die naar Edgar Alan Poe's The Raven lijkt te verwijzen.
Leuk album om bij een tuinfeest op de achtergrond aan te hebben staan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.