Deadsoul Tribe - A Lullaby for the Devil (2007)

metal is een groot woord, toch weer een goede plaat van deze band.
sommige nrs. lijken een beetje op tool ( any sign at all bv. ), maar toch het deadsoul geluid.

Al uit, of gelekt?

gelekt.

Deze plaat is zo op het eerste gehoor flink wat harder dan ik van deze band gewend ben. Dat is een welkome verassing.

nog weinig aandacht voor deze plaat, op 1 of de andere manier blijf ik `m draaien.
zoals gezegd betoverend mooi ( a stairway to nowhere, the godsamer strand)

Ik heb hem gister avond voor het eerst gehoord en nu al 3x helemaal gedraaid. Wat een ongelovelijk mooie plaat.

volgende maand aanschaffen . Luistersessie in de platenwinkel heeft me positief gestemd

Heb deze nu al enkele keren gedraaid en moet zeggen, het blijft Deadsoul Tribe !
Het is inderdaad een stuk steviger dan tevoren zoals hij zelf zegt op zijn website:
"The goal was to step completely out of the style I'd developed and called 'tribal metal' and move into something completely new."

Nu, completely new zou ik het niet noemen, het tribal is wel een beetje afwezig maar bvb het fluitspel is nog prominent aanwezig en zorgt voor de goede balans met het hardere werk.

En er zijn nog genoeg dromerige momenten aanwezig zoals alleen hij die kan brengen.

Goodbye City Life vind ik heel goed in elkaar steken en ook A Stairway To Nowhere is heel mooi.

Een mooie plaat en hopelijk komt het live ook zo over.

Addendum: The Gossamer Strand , het instrumentaaltje, is zo mooi; de fluit neemt de leiding en de rest speelt er zo mooi op in.

Ja, hoe meer ik hem luister, hoe meer hij zoals het oude vertrouwde DST klinkt.

En nogmaals harder zou ik hem niet noemen, als je naar de eerste DST plaat luistert, daar staan minstens even harde nummers op.

Hier hoor ik zelfs de beste elementen van alle platen voorheen, de hardere stukken maar ook het zachtere, dromerige werk.

En soms doet het me denken aan Porcupine Tree zoals in A Stairway To Nowhere en Fear.

van 4 naar 4,5

ik zat niet echt heel erg te wachten op een nieuwe plaat van devon graves en co... De vorige heb ik ooit blind aangeschaft en vond ik niet fantastisch eigenlijk.

nu toch maar aan het luisteren geslagen en dit klinkt toch wel goed.

welja ik vind The Dead Word nog een goede plaat maar het was een beetje uitgemolken, het was niet echt vernieuwend

Maar met deze plaat heeft hij zich verrassend herbrond

Stem verhoogt naar een 4,5*, ik ben nu toch behoorlijk onder de indruk, al is het alleen over het feit dat Devon Graves het écht anders heeft weten aan te pakken, met succes. Goodbye City Life is echt mind-blowing als je de vroegere platen kent.

8 Dec komen ze in de bosuil in Weert, kun je zelf gaan luisteren

Gisteren naar het concert in de bosuil geweest. Ik heb daarna even met Rollz (rythm guitar) staan praten en hij zij dat er een dvd komt (zijn gisteren video's voor geschoten) en dat ze misschien op gaan treden met een orkest, dus het belooft nog veel goeds wat deze heren gaan doen!

Deadsoul Tribe. Ik leerde ze kennen, ergens vorig jaar denk ik, of het kan ook vroeger geweest zijn, samen met Sieges Even, en dat allemaal dankzij musicmeter-user en kameraad "Seamus", met wie ik ook geregeld samen concertjes bezoek. Hulde aan hem.. want.. een 'nieuwe wereld" ging voor me open zeg maar, en zo ontdekte ik twee topbands!

De kennismaking kwam er toen met "The Art of Navigating by The Stars" van SE en "A Murder of Crows" van DEADSOUL TRIBE (!). En je raadt het al: ik was verkocht, jawel, voor beide bands...

"A Murder of Crows" wou ik me sowieso aanschaffen, later wellicht ook de rest van het oeuvre.. maar ik wou ze ook wel eens live aan het werk zien natuurlijk... Liefst op een dubbele bill met SE. Dat laatste lukte niet. Het eerste gelukkig wel. Met enkel de kennis van het album "A Murder..." en twee losse numers van "A Lullaby..", die Seamus me had gestuurd, ( aanvankelijk bewust zonder titel en zonder uitvoerder te vermelden) die ik zeer kon smaken, ging ik met veel verwachtingen naar het optreden, begin december in de Biebob (Vosselaar, B). En ja hoor. Het werd een fantastisch optreden, dat naar nog véél meer smaakte. En ook veel van het nieuwe werk alsook wat oudere zaken kwamen aan bod. Na het optreden meteen deels de CD-stand van de band, deels de Deadsoul Tribe-sectie in MetalZone, bestormd om ei zo na het hele DsT-oeuvre in huis te halen...
Dus ook deze "A Lullaby for the Devil"....

Van de DsT-discografie, blijkt het album waarmee ik hen leerde kennen, "A Murder of Crows" mijn favoriet te bljven, al vind ik dit nieuwe album "A lullaby for the devil" minstens even sterk. Alleszins, een album dat ik de voorbij weken al vaak, heel vaak draaide, en ook in 2008 zal het nog vaak in de cd-speler steken, daar ben ik bijna zeker van..
En meteen ook een van de beste zaken die ik op muzikaal gebied in 2007 hoorde...

Jongens.Wat een pracht van een stem heeft Devon Graves toch zeg... hij kan er echt alle kanten mee uit... de muziek op het album is om duimen en vingers bij af te likken. Alles klopt aan het 'plaatje'. Zowel muziektechnisch als qua sfeerschepping / 'feel'....

Devon Graves' die dan weer uithaalt, dan weer zeemzoet honingzoet zingt, .... uiteraard altijd op de juiste momenten, zodat de luisteraar alleen maar kan vaststelen, of op zijn minst vermoeden: goh, het is écht gemeend... Klasse klasse... de stem van Graves natuurlijk, maar gewoon ook de ijzersterke composties op het album en de algehele klankkleur !!!!

Absolute favorieten zijn zéér zeker "Lost In You", maar ook "Good Bye City Life", uiteraard het fenomenale instrumentale "The Gossamer Strand". Amai. Wat een genot. Dat fluitje !!!
Maar ook fantastisch vind ik "A Stairway to Nowhere" (!!!)

Bij het beluisteren van dit superbe album herkende ik sommige nummers, zo van: "hey, dat hebben ze ook live gebracht"... "en dit ook", ...

Ik weet nu één ding. Nee twee! DeadsoulTribe is een band die ik al véél langer had moeten beginen volgen, ze maken prachtige muziek en live staan ze als een huis !
Ah. Dat zijn al drie dingen ipv twee zeker?



Van hun discografie heb ik enkele "The Dad Word" nog niet gehoord denk ik, maar dat komt er vast nog wel van. Deze band is een weinig fantastich, en ik hou ze vanaf nu nauw in de gaten...

Ondertussen: nog eens genieten van een van de beste platen van 2007 en van Deadsoul Tribe....

Dat de duivel zulke mooie slaapliedjes mag krijgen... goed dat wij ze ook mogen horen

Addendum.

Ondertussen stem toch echt verhoogd naar een vette vette supervette 5 !

Ook in mijn top 2007 ga ik hem nog een of twee plaatsjes omhoog duwen...

Is die productie nou zo kut, of heb ik hem uit de verkeerde pindakaaspot? Het is wel dat het de moeite waard is, absoluut zelfs.

Kut is niet het eerste wat me opkomt (als het over deze plaat gaat)
De produktie is wel anders dan voorheen.
Maar ik vind het niet verkeerd klinken.

P.S.: Onlangs nog Devon Graves solo akoestisch gezien hier in Antwerpen en daar bracht hij ook enkele DT stukken naast wat leuke 70's songs.
Echt mooi en intiem.

Ik heb wel het gevoel dat het (door de productie) niet volledig tot zijn recht komt. Kan aan mij liggen natuurlijk

Ik neem aan dat iedereen ook wel bekend is met Psychotic Waltz, een eerdere band van Devon Graves (toen overigens onder de naam Buddy Lackey). Ben ik altijd groot fan van geweest, maar de band ging uit elkaar. Moest ik na jaren uit nota bene de Veronica-gids vernemen dat hij onder de naam Devon Graves Deadsoul Tribe had opgericht. Snel wat in te halen dus. Briljant album met voldoende raakvlakken met Psychotic Waltz.

Ja heb de 4 cd's van Psychotic Waltz aangeschaft. Maar dat is toch wel andere koek dan DST.

Ik denk dat de gemiddelde DST fan weinig heeft aan PW.

Wat een vreselijk stem heeft die vent zeg. Vind het panfluitje bij "Any Sign at All" wel weer erg goed, gewaagd en origineel.

Bij vlagen nogal klinisch aandoende symfometal, in het straatje Queensrÿche, Shadow Gallery.

Meerwaarde aan deze band zijn de Tull-achtige fluitjes zo nu en dan.

Luistert lekker en makkelijk weg maar is beweegt zo gezegd niet mijn hemel en aarde.
Anders gezegd, ik vind eerder genoemde bands, veruit beter.

Ik denk dat de gemiddelde DST luisteraar aangetrokken is tot DST doordat hij of zij PW liefhebber is.
DST is leuk (1e en deze cd zijn het beste, de drie daartussen te eenvormig), maar PW heerst natuurlijk de pan uit.

Sinds kort is deze plaat in mijn bezit en hij valt mij niet tegen! Inderdaad anders dan zijn voorgangers maar bv Here Come the Pigs ( 1 van mijn favouriten vanwege de gitaarsolo's ) had volgens mij prima gepast als opening van hun 1e album en Any Sign at All past volgens mij prima op The Dead Word.

Verdere hoogtepunten zijn toch wel A Stairway to Nowhere, Goodbye City Life, The Gossamer Strand en Any Sign at All.