Kiss My Jazz - In the Lost Souls Convention (1997)

Met al die Belgen op de site, nog geen enkele stem voor dit album behalve de mijne?

Ja, echt veel wordt dit niet verkocht
Ik heb enkel de eerste van Kiss My Jazz (Doc's Place Friday Evening of zoiets) . Ik was nog een puber toen ik het had gekocht. Ik was er in het begin wild van. Hoe experimenteler, hoe beter leek dan wel mijn motto te zijn Het duurde niet lang voor ik de plaat langs de kant legde echter, wegens toch iets te weinig songs op de plaat (om een eufemisme te gebruiken), al had ik toen nog niet door dat het om die reden was. Hoe zit het met deze plaat? Minder experimenteel?

Een groepke (een van de vele) van Rudy Trouvé (ex-dEUS).
Minder experimenteel? Niet echt, de songs zijn blues-rock achtig georienteerd maar er is genoeg gepingel en gepiel om van experiment te spreken. Vroeger af en toe eens gedraaid hoor en van genoten. Maar nu ligt de tape ergens....ja waar?

Deze plaat staat toch wel bol van de goede vondsten, heerlijk om op deze zondagnamiddag te luisteren. Jazz, blues, rock, alles zit erin.
Genoeg om op 4**** te belanden.

Via Deus en Moondog jr hier beland en deze plaat is mooi veelzijdig wat tevens ook de zwakte is, prefereer Moondog jr en I paint pictures on a wedding dress van Zita Swoon.
Het experiment en de sfeer vind ik wel geslaagd, het duurt alleen een tijdje voordat je het album op waarde kan beoordelen.

Rudy Trouvé is een veelzijdige man getuige zijn schilderkunst en deelname in allerlei groepjes waar hij meestal ook verantwoordelijk voor is. Ik noem o.a. dEUS, Dead Man Ray, Gore Slut, Rudy Trouvé Sextet / Septet en Kiss My Jazz waarin hij samen met o.a. Zita Swoon-leden Aarich Jespers en Stef Kamil Carlens samenwerkt.
Carlens horen we herkenbaar terug in zijn schreeuwtjes en kreten die we ook bij dEUS konden horen.
Het werk van Kiss My Jazz gaat wat verder dan de band van Carlens genaamd Moondog Jr (nu Zita Swoon). Waar bij die band het blues-gehalte wat hoger lag is dat hier jazz. Daarmee wil ik het overigens geen typische jazzplaat noemen want de invloeden uit alerlei muziekstromen zijn groot met de nadruk op jazz, rock en blues.
Het is soms wel experimenteel maar tegelijkertijd valt dat in een groot aantal songs ook wel weer erg mee, zeker als je ook wel eens naar jazz luistert en bekend bent met genoemde bandjes.
Lange tijd heb ik het werk van Trouvé links laten liggen omdat het experimentele me een beetje tegenstond. Daar heb ik inmiddels enorme spijt van, ten eerste omdat ik zijn werk zeer goed weet te waarderen en ten tweede omdat dat experimentele ook wel weer meevalt.
In the Lost Souls Convention is gewoon een zeer prettig album waarin ik een beetje terug de tijd in word geslingerd: oude dEUS grilligheid en Moondog Jr komen bij tijd en wijle heerlijk naar boven en ik geniet daar van met een enorme kinderlijke enthousiastheid en daar zou ik dit album eigenlijk ook graag onder willen scharen: dit is bijna een uur lang een grote rok kinderlijke energie die we over ons uitgestort krijgen. Doet u mij nog maar een portie!