Samara Joy - Linger Awhile (2022)

Een nieuwe briljant aan de jazz-hemel? Het zijn best goede berichten die de muziek van Samara Joy vooruit streven. Maar is dat een marketingtruc of de daadwerkelijke waarheid? Het begint allemaal met Can’t Get Out of This Mood. Daar valt meteen de warme stem van Samara op. De beheersing is ook duidelijk aanwezig. Een nummer met een lekkere vibe, warm en ontspannen. Het wordt gevolgd door het romantische Guess Who I Saw Today. Nostalgia is dan door de zanglijnen wat minder in het gehoor liggend, maar nog steeds meer dan prima. Sweet Pumpkin kent wat meer tempo, er is bijna zelfs van een groove te spreken. Het uitgesmeerde Misty horen we daarna, gevolgd door het lekker vrolijke Social Call. I’m Confessin’ kenmerkt zich dan weer met een warme sound en frivoliteit. Na een intermezzo horen we de aardige cover ‘Round Midnight en als afsluiter het lieve Someone to Watch Over Me. Een prettige plaat van Samara waarvan ik het gevoel krijg dat ze nog veel meer in haar mars heeft.

Wat een laag gemiddelde hier. Weinig stemmen waarvan een 1,5 van een verdwaalde stemmer die gezien zijn/haar/whatever stemgedag hier niks te zoeken heeft. Soit.
Ik vind Samara Joy een prachtige stem en techniek hebben hebben die neigt naar de klassieke grote jazz vocalen (Vaughan) maar met duidelijk ook een eigen karakter.
Met dit album heeft ze twee Grammy's gewonnen. Jazz standards op een mooie heldere, warme wijze uitgevoerd. Goede begeleidingsband die perfect de zang dienen.
Extra pluim voor gitarist Pasquale Grasso