Shygirl - Nymph (2022)

De singles na het zeer sterke Firefly vielen allemaal wat tegen. Hier op het album komen ze dan wel weer goed uit de verf. Sterk debuut.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Shygirl - Nymph - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Shygirl - Nymph
De Britse muzikante Blane Muise levert als Shygirl met haar debuutalbum Nymph een vat vol tegenstrijdigheden af, waarin het avontuur nadrukkelijk wordt opgezocht en waarin steeds meer moois valt te ontdekken

Nieuwsgierig geworden door alle jubelrecensies begon ik aan Nymph, het debuut van de Britse DJ, rapper en muzikante Shygirl. Nymph is een album dat in eerste instantie te ver van mijn normale muzieksmaak verwijdert leek, maar hoe vaker ik naar het album luister, hoe meer moois en bijzonders ik hoor. Shygirl heeft met Nymph een productioneel hoogstandje afgeleverd, dat constant heen en weer springt tussen aangename klanken en wat tegendraads experiment. De Britse muzikante zet een flinke batterij elektronica in, maar Nymph kan ook ingetogen en dromerig klinken. Je moet even wat energie steken in dit album, maar deze wordt dubbel en dwars terugbetaald.

Nymph, het debuutalbum van Shygirl, is de afgelopen weken door de internationale muziekpers overladen met superlatieven. Nadat ik het album een paar keer heb beluisterd begrijp ik dat helemaal en vind ik het ook volkomen terecht, maar dat betekent nog niet dat ik zelf goed uit de voeten kan met de muziek van Shygirl.

Shygirl is het alter ego van de Britse muzikante Blane Muise, die al een tijdje aan de weg timmert als DJ, rapper en singer-songwriter. Op haar debuutalbum Nymph maakt Blane Muise muziek die zich ver buiten mijn muzikale comfort zone beweegt. Het is muziek die me aan de ene kant enorm veel energie kost en die meestal gewoon niet echt mijn muziek is, maar aan de andere kant vind ik Nymph een ongelooflijk knap album dat me hopeloos intrigeert.

Shygirl maakt op haar debuutalbum elektronisch ingekleurde popmuziek met invloeden uit met name de R&B en hiphop. De Britse muzikante voegt hier nog flink wat invloeden en vooral flink wat avontuur en experiment aan toe. Zeker bij eerste beluisteringen is Nymph van Shygirl een vat vol tegenstrijdigheden. De Britse muzikante maakte met enige regelmaat behoorlijk toegankelijke en zeer melodieuze popliedjes, die vaak herinneren aan de pop en R&B uit de jaren 90, maar Blane Muise is ook een kind van deze tijd.

Wanneer de Britse muzikante strooit met bijzondere beats en een flinke batterij elektronica is haar muziek veel minder makkelijk te doorgronden. Lang hoeft dit niet te duren, want Shygirl springt op haar debuutalbum continu van de hak op de tak en komt na flink wat experiment altijd weer uit bij toegankelijkere en vaak heerlijk dromerige passages. Het is razendknap hoe de Britse muzikante dit voor elkaar krijgt, want als de muziek van Shygirl toegankelijker is, is deze muziek ook direct zeer hitgevoelig en streelt de batterij elektronica genadeloos het oor.

Shygirl werkte in het verleden met de door een noodlottig ongeval overleden producer SOPHIE en heeft ook voor haar debuutalbum een blik eigenzinnige producers opengetrokken, onder wie Sega Bodega, Mura Masa en Arca. Nymph is een album vol productionele hoogstandjes, maar ondanks de vele lage beats, elektronica en vocalen, klinkt het album niet overgeproduceerd.

De meeste songs op het album klinken ondanks al het geweld van elektronica verrassend ruimtelijk en Shygirl heeft gelukkig ook de nodige rustmomenten ingebouwd op een album dat de zintuigen in alle opzichten bijna overdadig prikkelt. Nymph van Shygirl is zoals gezegd een album dat zich ver buiten mijn muzikale comfort zone beweegt, maar het is ook een album waarop verschrikkelijk veel te ontdekken valt en waarop steeds meer op zijn plek valt. Ik heb hierbij zelf overigens een duidelijke voorkeur voor de wat meer ingetogen en toegankelijkere songs die vooral tegen de pop en R&B aanleunen.

Of het album mijn jaarlijstje gaat halen is voorlopig de vraag, maar dat dit een van de bijzondere albums van 2022 is, is ook voor mij zeker. Het is een album dat ook absoluut de aandacht verdient van muziekliefhebbers die dit soort albums normaal gesproken links laten liggen, want als Blane Muise eenmaal begint met het raken van de juiste snaar, wordt Nymph een steeds interessanter album, ook als je normaal gesproken niets hebt met de genres waarbinnen Shygirl zich beweegt. Erwin Zijleman

voskat en Koen St where u at.