Pollyanna - On Concrete (2008)

Je hebt nogal wat Pollyanna's in de muziekwereld en daarnaast ook nog een Polly-Anna. In ieder geval gaat het hier om een Franse singer-songwriter Isabelle Casier. Met wat vriend-muzikanten roert ze zich al jaren in het indie folk wereld en heeft ze voorprogramma's gedaan van Wilco en Bright Eyes. Dit is het tweede album van haar, dat ook in het buitenland (waaronder Amerika) is uitgegeven. Dat zegt ook wel iets van de kwaliteit van deze artiest. Zowel Jezebel, BBC als Rolling Stone schrijven zeer positief over deze artieste/groep,
# Een prachtig, toevallig gevonden, eerlijk vondst in deze hectische tijd
# Een mooie plaat met een Europese flair
# Iedereen die een plaat als deze uitbrengt verdient het om beluisterd te worden.
# Een schat uit de Indie folk wereld
# Folk-kamermuziek. Isabelle Casier is zonder meer iemand, die haar grote muzikaliteit weet te vertalen in prachtige songs.

En dat klopt helemaal op dit album. Lo-fi folk/kamer muziek, zorgvuldig gemaakte arrangementen: gitaren, drums, cello, klokkenspel, banjo, ukelele en flarden van piano en dan de mooie zang daarover heen. De sfeer van On Concrete, voornamelijk akoestisch maar niet alleen, gaat van een intiem gefluister tot rock. De bitterzoete teksten verkennen de barsten in het gewone leven: een wandeling door de stad, een wandeling op het strand, een mislukte liefde.
Deze artieste uit Parijs zingt voornamelijk in het Engels, maar met goed accent.
Een recensent heeft het over slaapliedjes voor volwassenen, zonder wanen maar hoopvol. Daar kan ik me helemaal in vinden. Deze artieste heeft nog een aantal albums uitgebracht, eens luisteren of die net zo mooi zijn.