Carla dal Forno - Come Around (2022)

De titeltrack is uit en klinkt erg fijn, lekker dubby met die instrumentatie en lagen reverb.

Haar naam klinkt Italiaans, maar singer-songwriter Carla dal Forno komt oorspronkelijk uit Melbourne, maar is tegenwoordig woonachtig in Castlemaine. Rond 2010 en de paar jaren die volgden maakte ze deel uit van het culttrio Mole House. Daarna woonde ze een tijdje in Berlijn om zich vervolgens in Londen te vestigen.

In 2014 bracht ze samen met Tarquin Manek als het duo Tarcar het album Mince Glace uit. Een jaar later werd het duo uitgebreid naar een trio met de komst van Samuel Karmel en werd de naam veranderd in F INGERS. Men bracht een album uit, getiteld Hide Before Dinner. Hierna koos dal Forno met succes voor een solocarrière.

Drie jaar terug besprak ik haar uitstekende album Look Up Sharp. Muzikaal gezien tapte ze toen uit verschillende vaatjes, van lo-fi folk tot aan triphop en postpunk. Maar klonken er ook Oriëntaalse invloeden door in haar muziek zoals in het intrigerende, instrumentale Hype Sleep. Dal Forno vond toen haar inspiratie bij The Flying Lizards, Brian Eno (Another Green World), Nico (The Marble Index) en vooral bij Virginia Astley.

Sinds een paar jaar is Carla dal Forno stevig gesettled in Castlemaine, Central Victoria, en vond er stabiliteit. Bovendien is ze een zelfverzekerdere vrouw geworden. Ze is meer openhartig geworden en zingt bjvoorbeeld over de aanwezige wanorde in haar bestaan en de slapeloosheid waaraan ze lijdt.

Opener Side By Side gaat volgens haar over de anticipatie om met iemand in zee te gaan en de gevoelens van onvermijdelijkheid, transparantie en ongeduld. Zoals de tekst duidelijk maakt :

“Make your move
I recognise the method you use”

Het titelnummer is eveneens reeds vrijgegeven, het is een eenvoudige, maar heerlijk voort meanderend song geworden. Andermaal vormen onder andere Virginia Astley en Flying Lizards inspiratiebronnen en bezitten de ingetogen songs af en toe een Oriëntaals tintje en hebben ze meestal intrigerende ritmes. Af en toe heb ik door de zang assiocaties met Loma. In Slumber zingt ze een duet met Thomas Bush.

De meeste songs schreef dal Forno zelf, op een cover van The Garden of Earthly Delights van The United States of America na. Ondanks het ingetogen karakter kroop Come Around net zo snel onder de huid als de voorganger.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Carla dal Forno - Come Around - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Carla dal Forno - Come Around
De Australische muzikante Carla dal Forno combineert ook op Come Around weer op bijzondere en zeer fraaie wijze bassen en drums uit de postpunk met atmosferische elektronica en ijle vocalen

Ruim drie jaar geleden verraste de Australische muzikante Carla del Forno met een behoorlijk eigenzinnig geluid. Het is een geluid dat wat minimalistisch klonk, dat schatplichtig was aan de postpunk en new wave van lang geleden, maar dat ook verrassend eigentijds klonk. Op het deze week verschenen Come Around borduurt Carla dal Forno voort op het geluid van haar vorige album, maar laat ze ook subtiele veranderingen horen, waaronder een zeer aangenaam en trefzeker snufje dub. Come Around is misschien niet zo verrassend als zijn voorganger, maar de Australische muzikante heeft haar geluid wel wat verder geperfectioneerd, wat wederom een bijzondere luistertrip oplevert.

Net iets meer dan drie jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met de muziek van de Australische muzikante Carla dal Forno. De muzikante uit Melbourne, die via Berlijn in Londen was terecht gekomen, liet op Look Up Sharp, haar tweede album, een opvallend eigen geluid horen. Look Up Sharp combineerde zweverige en atmosferische elektronica en postpunk bassen en drums met wat ijle en onderkoelde vocalen. Het leverde een bijzonder en bij vlagen bijna minimalistisch geluid op, waarvoor ik drie jaar geleden het debuutalbum en de zwanenzang van Young Marble Giants, enkele albums van Nico en een willekeurige David Lynch soundtrack aandroeg als vergelijkingsmateriaal.

De Australische muzikante keert deze week terug met haar derde album, Come Around. Wanneer de eerste noten van het album uit de speakers komen lijkt er weinig veranderd. Ook het derde album van Carla dal Forno opent met diepe bassen en monotone drums, die niet zouden hebben misstaan op een postpunk album. Het ritme van drums en bas wordt ook dit keer gecombineerd met atmosferische en wat zweverig aandoende elektronica en met de ijle zang van de Australische muzikante, die haar songs ook dit keer sober of zelfs minimalistisch heeft ingekleurd. Meer van hetzelfde dus, maar ik vind het ook dit keer weer erg mooi.

Carla dal Forno varieert weliswaar niet al teveel met haar eigen geluid, maar het is nog altijd een geluid dat zich niet makkelijk laat vergelijken met de muziek van anderen. Fantasieloos voortborduren op haar vorige album doet de muzikante, die weer is teruggekeerd naar Australië, om precies te zijn naar Castlemaine, overigens zeker niet, want ze legt op Come Around wel wat andere accenten dan op haar vorige album.

Het derde album van de Australische muzikante schuift net wat dichter tegen de postpunk en new wave van de late jaren 70 en vroege jaren 80 aan en voegt ook nog wat invloeden van de ook destijds zeer populaire dub toe. De instrumentatie is ook dit keer behoorlijk sober, maar omdat Carla dal Forno experiment met klanken en texturen is Come Around zeker geen monotoon of saai album.

Door de bijzondere combinaties van klanken, waaraan dit keer wat vaker bijzondere ritmes en nog wat breder uitwaaiende tapijten van elektronica zijn toegevoegd, en de ijle maar ook mooi dromerige stem van Carla dal Forno, is Come Around een album dat absoluut de fantasie prikkelt, maar het is ook een album waarbij het zeer aangenaam wegdromen is.

Wat ik misschien nog wel het knapst vind aan de muziek van Carla dal Forno is dat ze er in is geslaagd om haar muziek terug te brengen tot de essentie, zonder dat dit resulteert in kaal klinkende muziek. Ze doet het in haar eigen songs, maar ook in haar versie van The Garden of Earthly Delights van de elektronica pioniers The United States of America, dat op fascinerende wijze het heden in wordt gesleept.

Net als voorganger Look Up Sharp inspireerde ook Come Around me tot het weer eens uit de kast trekken van Colossal Youth, het fenomenale debuutalbum van Young Marble Giants uit 1980 en alleen dat is al een goede reden om naar de muziek van Carla dal Forno te luisteren. Op haar volgende album mag de Australische muzikante van mij best een net wat andere weg in slaan, maar op Come Around bevalt het vertrouwde geluid me nog prima. Erwin Zijleman

Deze valt me toch enigszins tegen wegens te dromerig en te beperkt qua afwisseling.
Eigenlijk zeggen songtitels als Stay Awake, Slumber en Deep Sleep al veel.
Te veel nummers blijven in minimale midtemporitmes en fluisterzang hangen met een aantal mooie basmelodieën.
Kant A verteert me het best, al vind ik het titelnummer tot de zwakkere nummers horen.