Cats in Space - Kickstart the Sun (2022)

Luister dit album nu voor het eerst. Klinkt wederom geweldig. Aan de formule is niet zo gek veel veranderd. Al lijkt op het eerste gehoor de bombastische opera achtige invloed wat naar de achtergrond te zijn verdwenen. Maar wees gerust; nog steeds is dit must have voor fans van bands als Queen, ELO, Boston enz.

Ik ken Cats in Space dankzij de aandacht die het Britse magazine Louder - Classic Rock regelmatig aan hun landgenoten besteedt, maar was ze na 2018 uit het oor verloren. Op de valreep van het jaar ontdek ik dat ik er sindsdien drie van hen heb gemist, waarvan de laatste van afgelopen zomer dateert.

Gelukkig is er niks veranderd. Plezier en vakmanschap druipen van Kickstart the Sun af. Wederom werd uit een breed palet van rock- en popstijlen geput, waarbij de inspiratie uit de jaren '70 stamt. Dit alles echter in een 2022-kwaliteitsproductie.

Enkele associaties: in het over-de-top-knalnummer King of Stars en Teenage Millionaires denk ik onmiddelijk aan The Sweet met hun hoge koortjes, maar Styx zou ook kunnen; bij Poke the Witch hoor ik flarden Queen, The Babys schemeren door in Teenage Millionaire en tijdens 1,000,000 Miles zou je kunnen denken aan Andrew Gold of Boz Scaggs en alsof dat nog niet genoeg is, hoor ik ELO in Last Dance Saloon.

Maar dit is géén coverband, dankzij de klasbakmusici. Het zijn de heldere en krachtige stem van Damien Edwards en het spel van gitaristen Greg Hart en Dean Howard en toetsenist Andy Stewart die ervoor waken dat het een eigen geluid behoudt. Krachtig en scheurend met alle ruimte voor melodie en koortjes.

Een eigenwijs eendje in de vijver van adult oriented rock met daarin de nodige kwaliteitspop verwerkt. Sterke composities van een bevlogen band, alsof je naar een best-of luistert.
Met ruim een uur speeltijd bovendien niet karig in kwantiteit, is de kwaliteit overal hoog. Het is bijna te veel!
Aan mijn associaties heb je uiteindelijk niets: onthoud maar dat ik vrolijk word van dit album. Fijn dat ik er nog twee mag inhalen!

Deze dagen beluister ik de discografie van Cats in Space in z'n geheel. Zie ik dat hierboven een foutje staat: het liedje waarbij ik moet sterken aan The Babys is Goodbye to the American Dream. Dit dankzij de trompetjes en het dameskoortje. De blazers in het knallende King of Stars werken zelfs nog beter!

Hardrock gedrenkt in marsepein. Soms is het me te zoet, maar Kickstart the Sun vind ik de beste in hun discografie!