Patti Scialfa - 23rd Street Lullaby (2004)

Van de 3 albums, die Patti heeft uigebracht, vind ik dit veruit de beste. Zoals de meeste van ons wel weten is zij de levensgezellin van Bruce Springsteen. Hij werkt overigens op dit album zelf niet mee, maar de geur van hem is wel duidelijk aanwezig op dit geweldig album. Laten we zeggen dat er in de bedstede van huize Springsteen best wel eens "gepraat" is tijdens de opnames. Zonder enige moeite begeeft Patti van folky naar country songs om daarna weer eens een lekker rocknummers aan ons te serveren. Haar stem is zeer apart. Misschien door wat teveel roken, maar 't maakt haar stem speciaal. Na de naar nostalgie ruikende nummers 23nd Street Lullaby en You Can't Go Back. Komt Rose met een gospelkoortje erachteraan. Prachtig! Romeo, Yesterday's Child en Stumbling To Betlehem doen een aanslag op je gevoel. Nummers die nog echt even genoemd moeten worden zijn; State Of Grace, waars Nils Lofgren laat horen dat hij tot één van de beste gitaristen van de wereld behoort en tenslotte het weemoedige slotnummer Young In The City. Het is een "warm", zeer afwisselend album geworden, waarvan ik niet begrijp dat de grote massa de cd niet eens is opgevallen, gezien de maar 3 stemmen. Ik zou iedereen aanraden deze toch eens te beluisteren. Zulke schitterende producties worden zelden meer gemaakt.

Dus echt iets om te ontdekken lees ik, bedankt, Ad!

Dat begrijp ik dan weer wel, het stemgeluid van Patti Scialfa vereist toch wel een paar luisterbeurten voordat je eraan gewend bent, en nog steeds kan ik het niet echt mooi vinden.

Het kabbelt rustig door dit lullaby,de titel is dan ook goed gekozen. Een heel album vol met het gehinnik van Miss. Springsteen is toch wel wat veel van het goede. Op een gegeven moment ben ik het wel wat zat. Denk eerlijk gezegt ook niet dat ze zonder haar beroemde huwelijk echt tot een soortgelijk platencontract zou zijn gekomen.