Ralph Kaminski - Bal u Rafała (2022)

Drie albums gingen aan Bal u Rafała vooraf. Drie albums waar ik gelijk gek op was. Allemaal 4*.

Ik voelde dat er meer in zou kunnen zitten bij deze artiest uit Polen. En zie daar: het is zo ver!

Bal u Rafała is wat veelzijdiger dan de voorgangers, wat elektronischer en wat meer dansbaar hier en daar.
De zang van Ralph was sowieso al een pluspunt voor mij en dat het in het Pools wordt gezongen maakt het alleen maar leuker, daar ik immers van andere talen in muziek houd.

Ralph opereert op het randje van kitsch en kunst wellicht, maar neigt toch echt vooral naar het laatste. dat kitscherige maakt zijn nummers juist alleen maar wat toegankelijker en luchtiger. Op dit album net wat meer dan op de voorgangers.

Een artiest die ongetwijfeld wel een groot geheim zal blijven voor ons Nederlanders en ook op deze site zal hij geen potten weten te breken vrees ik, maar dan haal ik toch even een oud stokpaardje van stal: 'mensen die mij volgen; weet wat u te doen staat. Dit is er weer zo eentje die u niet mag missen'.

Ja, dit soort smaakt mij altijd wel. Hoge mannenstem, soms lekker theatraal. Ik krijg bij beluisteren flashbacks naar onder andere Wild Beasts en Ivo Dimchev. Ik vind het gebruik van de drumcomputer (denk ik) soms wel iets te makkelijk en de taal, met name de klank en uitspraak, niet overal prettig. Maar wel een fijne ontdekking, wederom dank Eric, deze gaat de aankomende tijd in roulatie, net als zijn andere albums.