Steve Kilbey & The Winged Heels - The Hall of Counterfeits (2021)

Een hele luisterbevalling dit album. De wisselvalligheid maakt het wat een ongemakkelijke zit, er staan mooie nummers op die weer worden afgewisseld met mindere broeders. Steve was zelf helemaal lyrisch over dit album maar ik kan hier helaas niet in meegaan. Ik heb 'm braaf aangeschaft (duur!) maar ben bang dat deze niet vaak gedraaid gaat worden. Kilbey is een meester in het schrijven van mooie nummers maar af en toe is het wat teveel van het goede. De man is ook zo mega creatief dat dat ook onvermijdelijk is, hij schud gemiddeld zeker 2-3 albums per jaar uit zijn mouw en dat moet je ook maar kunnen.

Vandaag weer beluisterd maar het is nog erger dan mijn eerdere poging. Ik vind dit echt een irritant k*t album. Verreweg het slechtste wat de beste man gemaakt heeft tot nu toe, niet doorheen te komen. Komt denk ik ook door de samenwerking met Gareth Koch, die ook op dit album meespeelt. Ik heb nog een ander combi album van Kilbey/Koch en dat is ook geen favoriet. Ga 'm toch verder naar beneden schalen, dit album is niet aan mij besteed.