Cherie Currie - Beauty's Only Skin Deep (1978)

LP uit 1978 en onlangs op CD uitgebracht. 30 jaar geleden dus en het klinkt behoorlijk gedateerd, helemaal back to the 70's, maar dat mag de pret niet drukken. Sommige nummers zoals "The only one" zou je eerder verwachten van The Carpenters. De muziek is dan ook wat minder stevig dan The Runaways en er zijn een aantal ballads.
Het zijn allemaal nogal onopvallende nummers, maar uit nostalgisch oogpunt is dit een heel leuke CD.

Die LP is natuurlijk gewoon op Mercury.
Nadat zij uit The Runaways was gestapt, maakte Cherie Currie onder leiding van Kim Fowley dit album.
Van de hardrock met punky invloeden van The Runaways, hoor je hier helemaal niets meer terug.
Pijnlijk duidelijk hoor je ook dat Cherie Currie helemaal niet zo'n goede zangeres is en nogal een dunne stem heeft.
De muziek is eerder een soort rustige supermarktmuzak die niet stoort, maar ook absoluut niet blijft hangen. En voor deze keer eens wel redelijk gedateerd jaren 70 klinkend.
Het enige vuur zit in het slotnummer Young And Wild wat dan wel weer van The Runaways had kunnen zijn. Andere niet onaardige liedjes zijn Call Me At Midnight, Science Fiction Daze en I Like The Way You Dance.
Al bij al lang niet goed genoeg voor een wereldwijde doorbraak.
Sterker nog, na dit album ging zij helaas steeds verder bergafwaarts met drugs- en drankverslavingen.
Aardige stukje nostalgie toch niettemin, maar de hoes is nog het leukste .
Op vinyl.

Verder wil ik wel nog de film The Runaways aanbevelen waarin Cherie Currie gespeeld wordt door Dakota Fanning.

LP van de week opgepikt.
Wat een drama dit, mijlenver van the Runaways, zit geen rafelrandje of zo, emotieloos, inderdaad de hoes is nog het leukste, dat je zo ver kan afzakken, liftmuziek