Ro-robot - Unequal (2005)

Zeer aardige EP van deze Nederlandse new wave band, die helaas niet meer bestaat. Joy Division invloeden zijn overduidelijk.
Mijn persoonlijke favoriet: Black Week

Ah, de band van mijn voormalige buurjongetje.

Ik zat vandaag hun eerste EP'tje te luisteren en zat me eigenlijk te realiseren dat deze band met zijn Joy Division/Sonic Youth recyclesound zijn tijd rond de eeuwwisseling ver vooruit was.

Jammer dat ze zijn gestopt inderdaad.

Nou, een interessant buurjongetje was dat.

Ik ben pas bij track 3, maar tot nu toe klinkt dit eigenlijk best goed. Een beetje de Nederlandse Interpol?

Toch wel te vroeg gestopt, deze jongens. Verdient meer aandacht hier.

Jep, maar vergelijk alsjeblieft niet met Interpol!
Deze verdient wel een verhoginkje naar 3,5***

Nou, ik zal je vertellen: ik zet hem gewoon op 4*. Puike EP dit! Ik vind dit ook wel beter dan Silence is Sexy (ken ik trouwens maar een paar nummers van, maar toch).

UHF en Black Week zijn mijn favorieten.

Ik vind de JD-invloeden wel meevallen. Pourquoi pas Interpol?

Ja zeker puik he! SIS ken ik niet zo goed, is dat niet wat meer richting punk qua sound?
Interpol kan me niet bekoren, paar keer geprobeerd, enkel leuk nummertje, maar verder vind ik er geen drol aan...

Tsja, wat zullen we daar van maken....een beetje de Nederlandse Editors. Niet verkeerd hoor.


Vond ik eerst ook, maar ik ben het later toch meer gaan waarderen. Blijven proberen Reptile! TOTBL over de koptelefoon is zeer genietbaar. Het is dan goed te horen hoe knap die muziek in elkaar steekt.

Wie weet...

Ik zal eens kijken of ik hun debuut ep'tje ook toegevoegd kan krijgen.

Ze hebben 2 EP's (Land en deze) en 1 album (Panorama) op CD. Volgens mij is Mannequin hun debuut en die is er alleen op cassette. Het gaat niet lang meer duren en dan zijn in elk geval de cd's weer te koop!

Black Week! fantastisch nummer!

Dat is goed nieuws. Zet hem op!

Land heb ik in de kast staan, daar zijn ze nog een beetje zoekende heb ik het idee.

Zojuist ook de EP Land en het album Panorama toegevoegd.

Ik verwacht alle cd's (waarvan van Panorama er nog maar 2 zijn) en de cassette Mannequin (waarvan ook nog slechts 2 exemplaren aanwezig) volgende week te hebben afhankelijk van hoe snel ze zijn met versturen.

Deze EP is een uniek hebbedingetje. Allemaal uniek genummerd en Ro-robot staat gewoon op het plastic van het doosje alsof de letters eruit komen zeg maar. Had dat eigenlijk nooit eerder gezien.

Ook nog eens een erg lekker cd'tje van deze helaas niet meer bestaande band die in 2005 nog in het voorprogramma van Editors stond in Eindhoven.

Gek trouwens dat dit album 3 stemmen zou hebben maar als je kijkt wie er gestemd hebben staan er maar 2 stemmers.

Dat is misschien vooruitlopend op mijn stem die er aan komt.

Ik moet even wennen aan de wat gladdere pruductie. Nu was Land wel erg lo-fi en grofkorrelig, maar dat gruizige en noisy geluid bevalt me wel. Vooral de gitaren hadden wel wat prominenter gemogen in de mix.

Het songmateriaal is wel een stuk sterker. Vooral Wide Open Space is een pareltje.

Wat duurt dat lang voordat die stem van jou er is. ......Ze verdienen wel meer dan de schamele 3,66 vind ik.

Uitstekende EP dit!

Nou vooruit. Ik zet gewoon in op 4.

Klinkt heerlijk!
De eerste keer drong het niet tot mij door, de 2e keer ook niet. Maar nu is het echt heerlijk, zojuist met vol volume Black Week gedraaid, heerlijke tekst, geweldige zang. Prachtig!

Ik stem nog niet maar als het er zo uit blijft zijn wordt het minimaal 3.5 ***

Push Me Along,

Een snel ritme wordt gespeeld, en ik word verrast door de stem. Een lichte stemvorming? die nauwelijks opvalt maar meer nadruk op de zang legt. Na een dikke minuut komen de drums weer, zorgen voor een chaos, de synthesizer speelt een paar buitenaardse en zachte noten en leidt de stem in. De drums, chaos --- de synthesizer, rust, allen tezamen ; het einde van het eerste nummer.

Frances,

Een rustig nummer, had ik niet verwacht. De drums blijven rustig, spelen een zelfde tempo het hele nummer door met af en toe een lichte versnelling. De stem wordt zo nu en dan eentonig maar de synthesizer is weer het buitenaards hulpje die zorgt voor schoonheid.
Naar mijn mening wel het minste nummer van de cd. Waar ik bij de rest geen last heb van eentonigheid, reikt het er hier wel naar. (misschien expres gedaan zodat ik de volumebutton harder zou zetten en de komende nummers met meer plezier zou luisteren?)

UHF,

Ik was bang voor het vervolg op het vorige nummer, zet de volumebutton nóg harder, en dan dringt het tot mij door. De schoonheid, die dit nummer met rust meeheeft. Het is niet saai, luister naar de tekst ‘are you reading me’. Zijn wij hem aan het lezen, proberen wij zijn gedachtes te ontdekken. JA, wij mogen hem lezen door zijn muziek te luisteren. Wij mogen hun horen, dat maakt mij tevreden. Ik merk dat nu een nieuwe periode begint, van deze helaas korte rit nummers. Langzaam hoor ik de laatste tonen weglopen, en maak me klaar voor het volgende nummer.

Black Week
Het begint rustig met de geweldige stem, 'it’s going to be a black week'.
enkele instrumenten spelen rustig op de achtergrond en zorgen voor sfeer, een synthesizer geeft aan dat er een nieuw deel komt 'I have to get rid of you' De stem blijft rustig, toont iets van verslagenheid. Een wat ruwere sound komt naar boven, de drums komen erbij, een kleine versnelling vindt plaats. De synthesizer komt er weer bij, en wachtend op de stem spelen ze een solo, die donker maar ook licht klinkt. De stem komt weer, de verslagenheid, gemengd met de instrumenten, de tekst, prachtig gewoon. 'I have to get rid of you' weer het zelfde zinnetje, 'the one that I did love, so much I told you' . Het wordt prachtig intens, maar tevens rustige met een verslagenheid in de stem gezongen. En wéér die synthesizer, prachtig, het zit nog steeds in de traag oplopende versnelling en blijft maar verder gaan. Een minuut instrumentaal, is het saai? zeker niet. Je blijft geboeid, want de stem komt weer terug. 'I wish that we could dance, I wish that we could swallow. It's going to be a black week'. Met deze laatste zin geeft hij alles. Hij herhaalt, hij herhaalt, steeds meer emoties, steeds intenser. De zang stopt abrupt, wordt onderbroken door de drums, die luidruchtig een eind aan de zang maken. De instrumenten vallen een voor een af. De synthesizer speelt de laatste toon en dan is het doek gevallen, het nummer is voorbij.

Wide Open Space,

Getsjilp van de buitenaardse vriendjes van Ro-Robot die al het hele album stiekem meewerken aan dit meesterwerk? Wat kan ik zeggen over dit nummer. Ontdek het zelf maar, een prachtig nummer is het, maar het is niet te omschrijven, iedere keer vallen mij andere dingen op, een nummer wat me maar blijft verrassen. Uniek gewoon!


Dit is een prachtige plaat, jammer dat het geen cd is want anders stond hij zeker in mijn kastje bij mijn top 25.
4**** en het liefst had ik hem meer gegeven, maar voor slechts 5 nummers kan ik eigelijk niet meer geven.

Het is wel een cd (welliswaar een EP-cd) en ik heb er nog precies 1 te koop.
Dit is inderdaad new wave / post-punk van Nederlandse bodem op hoog niveau.
Bedankt voor je verslag, azra!

Hij moet alleen nog even die 4* geven.

Zo tevree?

EP-cd, dus een gewone cd eigelijk met deze nummers erop?

Jep, een echte cd en ook nog eens met unieke nummering. Hier ligt nummer 485 klaar voor de liefhebber. Ik heb mijn stem ook verhoogd naar 4**** Dit is een keisterke EP. Frances vind ik trouwens ook best een goed nummer. UHF straalt een bepaald verlangen uit het hele nummer door. Black Week vind ik echt een heel knap nummer, want het blijft die bijna 7 minuten gewoon boeien, met op de 5 minuten nog eens de weg naar een climax aangegeven door de zang met het lekkere rauwe gitaargeluid erachteraan: fantastisch!. De sound van Ro-Robot is gewoon zo lekker. Lekker rauw gitaargeluid, rauwige stem zonder dat het gekrijs wordt en precies de juiste dosering synth. En natuurlijk de drum en bas die niet te versmaden zijn voor een post-punky.

Ik zie nu trouwens dat de volgorde die ik hier neergezet heb niet klopt. Wide Open Space en Black Week moeten omgedraaid worden dus die correctie heb ik doorgegeven.

Voor de geïnteresseerden: Colin, de drummer van Ro-robot is destijds naar de VS verhuisd en daar ook weer met muziek verder gegaan. Het bandje waar hij in speelt heet Northern Labour Party, ook weer post-punk en ze brengen deze maand hun eerste EP uit in eigen beheer. Die EP kun je in zijn geheel luisteren op hun MySpace. Als je daar geen zin in hebt luister daar dan in elk geval even het nummer 'Embrace'.

Het schijnt dat ook de ex leden Marc en Hugo met een nieuwe band bezig zijn. Weet iemand daar al iets meer van?

NLP vind ik zeer geslaagd.

En ja, ook deze EP. Ook ik vind het jammer dat Ro-Robot niet meer bestaat.

Via oud bandleden heb ik toch nog wat exemplaren van dit leuke EP'tje te pakken kunnen krijgen. Veel gezocht zal hij niet zijn, dus het blijft een beetje een verborgen schat, maar liefhebbers weten me vast te vinden.

Gisteren weer eens van de muziek van Ro-Robot zitten genieten. Met het radioprogramma Crush (bestaat ook niet meer en ja, daar komt de nickname vandaan) deden we een Waaghals sessie in Enschede (helaas bestaat de winkel daar ook al niet meer) eind 2002 en daar was al een eerste versie van het nummer 'Wide open space' te horen en het nummer wist mij direct te pakken. Nagalm van nostalgie, maar klinkt anno nu nog steeds niet gedateerd.

Op de Myspace pagina (lay-out is door MS ver****t, maar er zijn nog wat songs te horen, waaronder 'Harlekin' dat helaas nooit door de band werd uitgebracht.
Welcome to the new Myspace!

Een andere favoriet van mij is 'These sounds', een nummer dat Marc en Colin speelden met een pre-Ro-Robot band en dat als opener diende voor liveshows, zo ook op 'Daalweg live', zomer 2002 waar de band de afsluiter was van een avond in een kraakpand waar diverse kunstenaars woonden en werkten en waar vandaan we een radio uitzending verzorgden.
Opmerkelijk was dat toetsenist Nick ook de geluidsman van de band was en dus met keyboard achter de mengtafel plaatsnam bij menig optreden. Hij verklaarde ooit dat met name de opbouw met instrumentatie van 'These sounds' het een ideaal openingsnummer maakte, maar ik vond het vooral een erg goed en indrukwekkend begin van een show.

Voor de 'fans' met de mooie woorden:

Op http://www.soonar.nl/ vinden jullie de laatste muzikale uitbarstingen van Marc en Hugo (en Jeroen). Er schijnt najaar 2014 een EP op komst te zijn...

Voor de laatste ontwikkelingen bij Colin(en Fred) zie: https://www.facebook.com/pages/Alles-mein-Rauschen/155293987951375