Lillian Axe - Psychoschizophrenia (1993)

Beste Lillian Axe album. Voor al de extreem sterke composities aan het begin van de plaat zoals Crucified, Deepfreeze etc. maken veel goed voor een paar mindere tracks. The Day I Met You is trouwens eens van de mooiste akoustische ballads ooit gemaakt.

Wederom met Pedro eens! Heerlijk album van deze ondergewaardeerde band. Bij The day that I met you wil ik Needle and your pain ook graag zetten trouwens. Ook een fantastische ballad die je de rillingen over de rug doet lopen! Stop the hate is altijd een favoriet van me geweest. Heerlijk log, slepend nummer met een geweldige melodielijn. Die paar mindere nummers mogen de pret niet drukken wat mij betreft. En zo kan het zomaar gebeuren dat Lillian Axe met Love + war, Poetic jusitce en dit Psychoschizophrenia 3 prachtalbums op rij heeft uitgebracht! Waarvoor hulde!!

Het geluid is wat zwaarder dan op Poetic Justice en iets "moderner" en dat was even wennen toen ik het album deze week binnen kreeg. Maar de nummers zijn nog steeds klasse. Een verdiende **** maar net iets minder dan PJ

En een dag later kreeg ik Mood Swings van Harem Scarem binnen, dus pure verwennerij

Top dagen dus! Geniet ervan

Echt top op dit vlak vielip

Ik kan je geen ongelijk geven! Deze en Mood swings zijn echt fenomenaal goed vind ik.

Idd! Ken je er zo nog een paar? Wat ik bv ook super vind in deze hoek: Leatherwolf-Street Ready, Tesla-The Great Radio Controversy, Blue Murder etc etc

Oh man, the list goes on and on....Tyketto - Don't come easy, Hardline - Double eclipse, Bad English - Bad English, Signal - Loud & clear, Diving for Pearls - Diving for pearls....zomaar een paar titels die me te binnen schieten

Oh ja, Tyketto! Die moet ik ook nog ns scoren. En de eerste House of Lords schiet me ook te binnen (zag ze in 1989 nog op de Aardschokdag)

House of Lords is inderdaad ook te gek! Gaaf dat je ze toen gezien hebt

Those were the days...;)

Indeed! Toen was het nog écht House of Lords met Cordola, Mary en natuurlijk Giuffria in de line up. Sinds een flink aantal jaren is het James Christian met inwisselbare muzikanten (vind ik). Niet slecht maar haalt bij lange na niet de legendarische status van de line up ten tijde van het debuut.

Even afstoffen deze en weer eens in de lade schuiven. Is een leuk album zover ik me kan herinneren.

Wat een verademing was deze plaat na de toch wat tegenvallende plaat voor mij die de voorganger was. Een nummertje of twee/drie die aan de nieuwe opkomende muziekstijl raakte, waaronder het titelnummer. Titelnummer kan ik nog wel hebben, Deepfreeze vind ik echt wat minder.
Maar zoveel schoons hier te vinden: Moonlight In Your Blood, The Needle And Your Pain, Sign Of The Times, Those Who Prey, Deep Blue Shadows, The Day I Met You.
Samen met Love + War is deze hoogtepunten in hun carrière, hierna verloor ik ze toch wat uit het oog, Fields Of Yesterday was nog een aardige nakomeling, de andere incarnaties heb ik eigenlijk op een paar nummers na gewoon gemist. Ook al omdat DE stem toch niet te evenaren was.