Gerard Cox - Wie Wijst Gerard Cox de Weg...? (1971)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Pop
Label: Decca
-
Emancipatie
-
Door Jou
-
De Baardmijt
-
Doodgaan in de Zon
-
Party Gesprekken
-
De Debutante
-
Een Broekje in de Branding
-
Naar Buiten
-
Bombazijn
-
Kleine Anita
-
Gek Is Dat
-
Wie Wijst Mij de Weg Naar Hilversum
-
Meisjes
-
Niet in de Auto
0
geplaatst: 5 mei 2014, 15:13 uur
Gerard Cox zet hier een LP neer met scherpe teksten vol humor. De muzikale ondersteuning is ook geweldig, naar mijn mening. Het maakt van deze plaat echt een bigband-plaat.
"Emancipatie", Cox zet hier de verschillen tussen man en vrouw uiteen. Gaaf gedaan, ook de muziek is goed verzorgd. Een groot orkest met vele blazers, een genot voor het oor.
"Door Jou" is een 'parodie' op "24 Rozen" van Toon Hermans, waarin hij Nixon op de hak neemt. Vooral het laatste couplet is grof, maar wel keihard raak. Het sarcasme druipt eraf, aanradertje!
"De Baardmijt" is een leuk en jazzy nummer. Het origineel is echter niet van Cox maar van Heinz Polzer (Drs. P).
"Doodgaan in de zon", erg mooi, beschrijft manieren waarop een mens kan sterven. Toch niet een liedje waar ik met plezier naar luister, doe mij maar het vrolijkere werk.
"Partij Gesprekken" is politiek gericht en belicht partij gesprekken, zoals de titel al meldt. Mooi is de klarinet in begeleiding van de zang van Cox.
"De Debutante" vertelt het verhaal over de verhouding tussen een souteneur en een tippelaarster, hoe Cox haar de 'kneepjes van het vak' leert. Geniaal uitgevoerd, het orkest komt goed tot haar recht.
"Een Broekje in de Branding" valt onder het bekendere werk van Cox, over de hoop die hij koestert dat vrouwen hun broekje verliezen in de branding. Geniaal, met een leuke clou.
"Naar Buiten"... Waar de vogeltjes fluiten, een zomers en vrolijk nummer!
"Bombazijn" is een swingend nummer, creatief ingevuld, afwisselend met een jaren '50-achtige manier van muzikale begeleiding.
"Kleine Anita", beetje droevig liedje maar heel mooi verwoord.
"Gek is Dat", beschrijft het paradoxale van vrolijke Braziliaanse muziek: op een vrolijke manier worden de verschrikkelijkste dingen verhaald... Absurd maar leuk!
"Wie Wijst Mij de Weg in Hilversum", cover van "Do You Know the Way to San Jose" van Dionne Warwick. Soort van titelsong van de plaat, maar zeker niet mijn favoriet.
"Meisjes", jazzy, maar mij iets te traag.
"Niet in de Auto", komisch nummer waarin Cox uitlegt waarom hij niet de liefde wil bedrijven in de auto. Grappig dat je over zo'n onderwerp nog zo'n goed gevuld nummer kunt schrijven.
Scherpzinnig, muzikaal goed verzorgd, bijna alle nummers klinken fijn... Goede plaat!
"Emancipatie", Cox zet hier de verschillen tussen man en vrouw uiteen. Gaaf gedaan, ook de muziek is goed verzorgd. Een groot orkest met vele blazers, een genot voor het oor.
"Door Jou" is een 'parodie' op "24 Rozen" van Toon Hermans, waarin hij Nixon op de hak neemt. Vooral het laatste couplet is grof, maar wel keihard raak. Het sarcasme druipt eraf, aanradertje!
Richard Milhous Nixon, wij staan aan je zij
Fuhrer van het westen, grote broer van mij
Speel maar door je rol van edel mens
Vervul ook nog mijn allerlaatste wens
Zoek snel een dikke tak en een stuk touw
Dat scheelt honderdduizend doden, honderdduizend doden
Honderdduizend doden en jou
Fuhrer van het westen, grote broer van mij
Speel maar door je rol van edel mens
Vervul ook nog mijn allerlaatste wens
Zoek snel een dikke tak en een stuk touw
Dat scheelt honderdduizend doden, honderdduizend doden
Honderdduizend doden en jou
"De Baardmijt" is een leuk en jazzy nummer. Het origineel is echter niet van Cox maar van Heinz Polzer (Drs. P).
"Doodgaan in de zon", erg mooi, beschrijft manieren waarop een mens kan sterven. Toch niet een liedje waar ik met plezier naar luister, doe mij maar het vrolijkere werk.
"Partij Gesprekken" is politiek gericht en belicht partij gesprekken, zoals de titel al meldt. Mooi is de klarinet in begeleiding van de zang van Cox.
"De Debutante" vertelt het verhaal over de verhouding tussen een souteneur en een tippelaarster, hoe Cox haar de 'kneepjes van het vak' leert. Geniaal uitgevoerd, het orkest komt goed tot haar recht.
"Een Broekje in de Branding" valt onder het bekendere werk van Cox, over de hoop die hij koestert dat vrouwen hun broekje verliezen in de branding. Geniaal, met een leuke clou.
"Naar Buiten"... Waar de vogeltjes fluiten, een zomers en vrolijk nummer!
"Bombazijn" is een swingend nummer, creatief ingevuld, afwisselend met een jaren '50-achtige manier van muzikale begeleiding.
"Kleine Anita", beetje droevig liedje maar heel mooi verwoord.
"Gek is Dat", beschrijft het paradoxale van vrolijke Braziliaanse muziek: op een vrolijke manier worden de verschrikkelijkste dingen verhaald... Absurd maar leuk!
"Wie Wijst Mij de Weg in Hilversum", cover van "Do You Know the Way to San Jose" van Dionne Warwick. Soort van titelsong van de plaat, maar zeker niet mijn favoriet.
"Meisjes", jazzy, maar mij iets te traag.
"Niet in de Auto", komisch nummer waarin Cox uitlegt waarom hij niet de liefde wil bedrijven in de auto. Grappig dat je over zo'n onderwerp nog zo'n goed gevuld nummer kunt schrijven.
Scherpzinnig, muzikaal goed verzorgd, bijna alle nummers klinken fijn... Goede plaat!
* denotes required fields.
* denotes required fields.