Candy Dulfer - We Never Stop (2022)

"We never stop". Gelukkig maar Candy!! Mevrouw Dulfer zorgt ervoor dat ik thans Iggy Pop's "Candy" loop te neuriën: "Candy, Candy, I can't let you go" en dat ik helemaal blij ben met haar nieuwe album.

Weet U wat ik nou zo vreemd vind... Gisteren, zondag 30 oktober 2022, heb ik "We Never Stop" voor € 15,99 besteld bij een grote, Nederlandse, webwinkel. Het nieuwste album van Candy lag vanmorgen klaar bij de plaatselijke supermarkt. Candy's saxofoon toetert al de gehele dag, onafgebroken, tot volle tevredenheid, door de speakers van onze woning.
Ik kijk zojuist weer op de site van diezelfde webwinkel. De nieuwste Candy Dulfer wordt op dit moment voor € 23,40 aangeboden. Bij dezelfde verkoper, binnen één dag zo'n enorme prijsstijging. Ik snap die huidige hoge inflatiecijfers ineens veel beter.

Een vrij lange plaat van Candy Dulfer dit keer. De nummers van dit album kan je eigenlijk onderverdelen in twee types: smooth jazz en funkyness. Bijna het hele album wisselt het ene type het andere type af. YeahYeahYeah kent bijvoorbeeld een soort Bootsy Collins achtige funk, waar Mo’Seats at the Table juist typische smoothjazz is. Buiten een aantal aansprekende gastartiesten wordt Candy vocaal en tekstueel bijgestaan door de altijd uitstekende Ivan Perotti. Een geweldige zanger is dat toch altijd. Candy zingt hier en daar ook mee en dat doet eigenlijk precies goed. Een heel goede zangeres is zij namelijk in mijn oren niet, maar ze overdrijft daarin ook niet waardoor het heel goed past. Best een fijne plaat dit, mede door de afwisseling en mede dus door de sterke bijdragen van Ivan Perotti.

Berichten verplaatst naar Candy Dulfer