Niamh Dunne - Tides (2022)

Af en toe door het overzicht op MusicMeter van de komende releases doorbladeren loont. In deze lijst komen ook albums voor die niet te vinden zijn in de grote database van distributeurs. Gelukkig had de zeer actieve forumgebruiker musicfriek het album Tides van Niamh Dunne toegevoegd. Dit in eigen beheer uitgebrachte album had ik anders meer dan waarschijnlijk gemist.

Zangeres en violiste Niamh Dunne uit county Limerick is sinds 2005 de frontvrouw van de folkgroep Beoga. Deze groep werkte in 2016 mee aan het album Divide van de zeer populaire Ed Sheeran. Haar fraaie solodebuut Portraits verscheen negen jaar geleden. Dit album leerde ik kennen dankzij Hans Jansen, die er toen een recensie over schreef voor zijn helaas ter ziele gegane blog Folk Lantern.

Opener Roads of Old Tralee lijkt een oeroude traditional, maar is een fraai, door Niamh zelf geschreven duet met Joshua Burnside. In de titelsong Tides zingt ze een duet met Karan Casey. Vijf van de vaak ingetogen liedjes componeerde ze zelf, twee met geluidstechnici en producers Seán Óg Graham en Michael Keeney en overige vier met Graham. Graham is naast drummer Liam Bradley bandlid van Beoga.

De single The Raven is gebaseerd op de traditionele Ierse manier van zingen en het begin is geïnspireerd door de Keltische mythologie en folklore. Het vertelt losjes het verhaal van The Morrigan en Cu Chulainn. De Morrigan is de Keltische godin van de oorlog, een drievoudige godin, ook de koningin van de dood en het lot. Ze is een gedaanteveranderaar en neemt hier de vorm aan van een Raaf die Cu Chulainn uiteindelijk waarschuwt dat hij in de strijd zal worden gedood. De krijger let niet op, en wanneer de Morrigan van gedaante verandert in een oude vrouw en zijn wapenrusting in de zee wast, is zijn lot bezegeld.

Het uitstekend geproduceerde Tides is een modern Iers folkalbum van een zangeres met een stem voorzien van een onweerstaanbaar hees randje. Hopelijk hoeven we niet weer negen jaar te wachten op een volgend album.