Melissa Carper - Ramblin' Soul (2022)

De grote liefde voor oeroude traditionele muziek kreeg Melissa met de paplepel ingegoten. Als kind speelde ze contrabas en zong ze in het rondreizende countrygezelschap van haar familie op het platteland van Nebraska. Ook dook ze regelmatig in de platencollectie van haar ouders en luisterde ze naar onder andere naar Hank Williams, Patsy Cline, Loretta Lynn, Ray Charles en Elvis Presley.

Maar dankzij de platen van Jimmie Rodgers, die ze van haar vader kreeg leerde ze haar stem ontdekken en begon ze liedjes te schrijven. Haar kennis van muziek vergrootte ze daarna in bibliotheek van University of Nebraska-Lincoln. Ze spendeerde veel tijd door te luisteren naar grote vocalisten als Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra en Nat King Cole.

Intussen is Melissa Carper een gearriveerde singer-songwriter in old time music. Een paar jaar terug recenseerde ik al Brand New Old-Time Songs van haar en Rebecca Patek, die samen onder de naam Buffalo Gals Band ook twee jaar terug het voortreffelijke Where the Heart Wants to Go maakten. Brand New Old-Time Songs brengt trouwens precies wat de titel belooft, op de cover van Guy Clark’s Sis Draper na dan. Ook zong ze al over haar dwalende ziel (Rambler’s Soul) , nu de titel van haar tweede soloalbum Ramblin’ Soul.

Haar vorige jaar verscheen solodebuut Daddy's Country Gold was erg succesvol, dus stond Melissa weer trappelen om de studio in te gaan. De eerste single Ain't a Day Goes By schreef ze al in 2014 na de dood van haar geliefde hond Betty, die een enorme steun was bij ander groot leed. "This song is very emotional for me. It was difficult to go through my Dad's death, then my Mom's death only a year later, and really, in a sense, losing my younger brother to severe mental health issues that have changed his personality completely. Betty's death crushed me because she had been through it all with me. The grief just started pouring out at that point.". De eveneens vrijgegeven titelsong Ramblin’ Soul beschrijft hoe belangrijk het rondreizen is voor haar creatieve uitlaatklep.

Het album werd opgenomen met Andrija Tokic (St. Paul & The Broken Bones, Hurray For The Riff Raff) en Dennis Crouch (The Time Jumpers) als producers in de analoge The Bomb Shelter studio in Nashville van Tokic. Tien songs schreef Melissa alleen. Daarnaast eentje met maatje en bandlid Gina Gallina en eentje met Brennen Leigh, met wie ze ook regelmatig samenwerkt. Enige cover is een vertolking van Hit or Miss van folklegende Odetta. Ramblin’ Soul is voor mij een onweerstaanbare mix geworden van blues, vroege rock ‘n’roll en old-school soul vermengd met country, western swing en jazz invloeden.

Je hebt weer een bijzondere artieste gevonden Lura. Voor mij in iedergeval een onbekende naam. Het genre voelt niet helemaal comfortabel voor mij. Toch werkt een luisterbeurt aanstekelijk en het album intrigeert. Ik geef dit zeker een kans. Fijn dat je zoveel energie steekt in wat onbekendere artiesten en genres Lura.

Die laatste zin mag wat mij betreft in hoofdletters, eens luisteren of het ook geldt voor het album.

Aan bekende artiesten wordt al genoeg aandacht besteed.

Vaak overdadig zelfs Lura, hoop dat dit album en Midnight Glasgow Rodeo ( Spotify) van Johnny Mac and the Faithful de aandacht en glans krijgen die ze verdienen. Zal alvast het goede voorbeeld geven en ja het is uiteindelijk surprise ( zie ook mijn column op amateurvoetbaleindhoven.nl ) tijd toch !

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Melissa Carper - Ramblin' Soul - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Melissa Carper - Ramblin' Soul
Het is even wennen aan de bijzondere stem van Melissa Carper en aan haar traditionele geluid, maar als Ramblin’ Soul je eenmaal te pakken heeft, wordt het langzaam maar zeker een fantastisch album

De Amerikaanse singer-songwriter Melissa Carper trok vorig jaar de aandacht met Daddy’s Country Gold, dat in rootskringen uitstekend werd ontvangen. Ook het een week of drie geleden Ramblin’ Soul krijgt zeer lovende recensies, maar zelf moest ik erg wennen aan het nogal traditionele geluid op het album en vooral aan de bijzondere stem van Melissa Carper. Die stem zat me bij eerste beluisteringen flink in de weg, maar inmiddels vind ik de zang het geheime wapen van de Amerikaanse muzikante. Het is een stem die uitstekend gedijt binnen de mix van traditionele jazz, soul, blues en vooral country. Ik had het een paar weken geleden niet verwacht, maar Ramblin’ Soul is een prachtalbum.

Ramblin’ Soul van Melissa Carper wordt inmiddels al een aantal weken uitvoerig bejubeld door flink wat liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek en staat hoog in de lijstjes waarin het genre domineert, net zoals dat in 2021 gebeurde met haar vorige album Daddy's Country Gold. Het vorige album van Melissa Carper heb ik uiteindelijk laten liggen. Enerzijds omdat ik maar niet kon wennen aan de bijzondere stem van de Amerikaanse muzikante en anderzijds omdat ik haar muziek wel erg traditioneel vond.

Mijn eerste ervaringen met Ramblin’ Soul waren volledig vergelijkbaar. Melissa Carper beschikt over een zeer karakteristieke en zeker op het eerste gehoor wat schelle stem en maakt Amerikaanse rootsmuziek zoals die ook flink wat decennia geleden al werd gemaakt. Het is Amerikaanse rootsmuziek met invloeden uit de jazz, soul en rhythm & blues, maar invloeden uit de country domineren.

Ik ging er eigenlijk van uit dat Ramblin’ Soul, net als Daddy's Country Gold, na mijn eerste ervaringen definitief op de stapel zou verdwijnen, maar opeens had het album me toch te pakken. Melissa Carper beschikt nog altijd over een hele bijzondere stem, maar als je bent gevallen voor dit album strijkt deze stem opeens niet meer tegen de haren in, maar hoor je flarden van groten uit de hierboven genoemde genres.

Ramblin’ Soul is net als zijn voorganger een behoorlijk traditioneel klinkend album, maar wat klinkt het opeens lekker. Het album werd opgenomen in de roemruchte studio The Bomb Shelter in Nashville, Tennessee, waar eigenaar Andrija Tokic aanschoof als een van de producers. Deze Andrija Tokic kennen we onder andere van Alabama Shakes , Hurray For The Riff Raff, The Deslondes, Margo Price en Ian Noe en ook voor Melissa Carper levert de Amerikaanse producer vakwerk af.

Andrija Tokic deelt de credits, net als op Daddy’s Country Gold met de wat minder bekende Dennis Crouch en ook dit keer tekenen de twee voor een geluid dat net zo goed zestig jaar oud had kunnen zijn, waarbij de analoge apparatuur in The Bomb Shelter vast goed van pas kwam. Bij mijn eerste pogingen met de muziek van Melissa Carper had ik slechts korte fragmenten beluisterd, maar de muziek van de Amerikaanse singer-songwriter komt pas goed tot zijn recht wanneer je je volledig onderdompelt in de gloedvolle klanken en even de tijd neemt om te wennen aan de zang.

Melissa Carper is een bijzondere zangeres, maar ze schrijft ook uitstekende songs en vertolkt hiernaast nog een song van Brennen Leigh en een van Odetta. Ramblin’ Soul klonk zeker in eerste instantie vooral traditioneel, maar inmiddels hoor ik ook een stel geweldige muzikanten, die het perfecte geluid voor de unieke stem van Melissa Carper creëren en laten horen dat de stokoude invloeden nog steeds werken.

Zeker op de late avond verricht het nieuwe album van Melissa Carper makkelijk wonderen. Sluit je ogen en de tijdloze klanken nemen je mee naar de oevers van de Mississippi en naar een tijd waarin de wereld voor je gevoel nog een stuk minder snel ronddraaide. Het gekke is dat ik me inmiddels totaal niet meer voor kan stellen dat dit prachtige en bijzonder sfeervolle album me in eerste instantie zo tegen stond. Iedereen die, net als ik, bij eerste beluistering wat moeite heeft met de stem van Melissa Carper, adviseer ik dan ook nadrukkelijk om even vol te houden. Erwin Zijleman.