Grey DeLisle - Borrowed (2022)

De release van Borrowed had de nodige voeten in aarde. Door juridische aspecten werd die meer dan een half jaar vertraagd. Erin Grey Van Oosbree bracht in de eerste jaren van het millennium een vijftal in Nederland goed ontvangen albums uit. Helaas werd het toen stil rond Erin, die hierna een goed belegde boterham verdiende als stemactice (meer dan 200 films en games). Het bloed kroop echter waar het niet gaan kan en ligt er nu het prachtige coveralbum Borrowed in de schappen.

Borrowed verwijst niet alleen dat de liedjes “geleend” zijn van anderen, maar is tevens een verwijzing naar haar eigen song Borrowed and Blue van mijn favoriete album van haar, Homewrecker. Het album opent met Brick, een bijzonder fraai opgebouwde cover van de Pink Floyd klassieker Another Brick in the Wall. Dit nummer nam Erin reeds in 2017 op als protest tegen Trump vanwege de bouw van de muur aan de Mexicaanse grens.

Erin heeft iets met Mexico, haar grootmoeder kwam er vandaan. Zij was een zangeres, die nog met Tito Puente heeft samengewerkt. Naast Nederlandse en Mexicaanse heeft Erin ook nog Ierse roots. Ook van Ierse en Mexicaanse afkomst waren The Lennon Sisters en net als Erin geboren in Californië. Dit kwartet zussen werd bekend dankzij hun versie van Tonight You Belong to Me.

Het is fijn om te horen, dat de stem van Erin nog geen spat is veranderd. Bovendien weet ze dankzij die stem en geheel eigen interpretaties van de songs, die volledig naar zich toe te trekken. Zo wordt bijvoorbeeld het door Ray Charles wereldberoemd geworden Georgia on My Mind van Hoagy Carmichael een treurige country song.

Veelal worden de songs verrijkt met strijkers. Ook wordt ze omringd door uitstekende muzikanten, zoals bijvoorbeeld haar ex-man Murry Hammond. Van hem covert ze het fraaie Valentine, afkomstig van het album Fight Songs van Old 97s. De pedal steel bijdrage is hier van maestro Greg Leisz.

Zoals gebruikelijk was de productie wederom in de bekwame handen van Marvin Etzioni. De master werd gemaakt door Sean Magee in de befaamde Abbey Road Studio, waar op dit moment overigens onze eigen Yorick van Norden een album aan het opnemen is. Over de intenties van de hoes zegt Erin, “It’s supposed to look like a library book. My kids borrowed me for the last 15 years!”.

Er zitten trouwens nog meer albums in de pijplijn, Erin schreef de afgelopen twee jaar meer dan zeventig nieuwe songs. Ik kijk daar nu al naar uit, want het prachtige Borrowed smaakt naar meer, véél meer.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Grey DeLisle - Borrowed - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Grey DeLisle - Borrowed
De Amerikaanse muzikante Grey DeLisle verdween na 2005 uit beeld, maar keerde onlangs terug met het prachtige Borrowed, waarop ze op indringende en indrukwekkende wijze songs van anderen vertolkt
Grey DeLisle was tot voor kort vooral een herinnering uit lang vervlogen tijden. Een herinnering aan een dwars door de ziel snijdende stem die countrysongs vertolkte zoals alleen de allergrootsten dit konden. Zo plotseling als Grey DeLisle na 2005 verdween, keerde ze vorig jaar terug met Borrowed. Het is een album dat er niet zonder slag of stoot kwam en dat nu langzaam maar zeker wordt opgepikt. En terecht, want ook op Borrowed laat Grey DeLisle weer horen dat ze een groot zangeres is. Borrowed bevat misschien songs van anderen, maar de Amerikaanse muzikante maakt er stuk voor stuk haar eigen songs van en imponeert als vanouds als zangeres. Kippenvel.

Borrowed van Grey DeLisle verscheen afgelopen zomer al, maar begint nu pas de aandacht te trekken. Dat zou een jaar of twintig geleden totaal anders zijn geweest, want aan het begin van het huidige millennium leek de Amerikaanse muzikante in rap tempo uit te groeien tot een van de smaakmakers binnen de Amerikaanse rootsmuziek in het algemeen en de countrymuziek in het bijzonder.

Grey DeLisle werd in 1973 geboren als Erin Grey Van Oosbree en groeide op in een gezin met een grote liefde voor countrymuziek. Dat veranderde toen haar moeder, na de scheiding van haar vader en een worsteling met alcohol en drugs, toetrad tot een streng religieuze gemeenschap die seculiere muziek verbood. Grey DeLisle zocht daarom al op jonge leeftijd met wisselend succes haar geluk in Los Angeles als stemactrice, stand-up comedian en muzikante.

De doorbraak als muzikante kwam uiteindelijk in 2002 met het geweldige album Homewrecker, dat er uit zag als een traditioneel countryalbum en ook zo klonk. Het album maakte, met name door de indringende stem van Grey DeLisle, diepe indruk en werd omarmd door liefhebbers van countrymuziek. Een mooie carrière in de muziek leek een zekerheid, maar het liep helaas anders.

Ondanks een platencontract bij het aansprekende Sugar Hill label en twee uitstekende albums (Graceful Ghost uit 2004 en Iron Flowers uit 2005) ging de carrière van Grey DeLisle na 2005 als een nachtkaars uit. Sindsdien verdiende de Amerikaanse muzikante de kost als stemactrice, onder andere in een imposant aantal Disney films, maar kennelijk begon de muzikale ambitie toch weer te kriebelen.

Naar verluidt schreef Grey DeLisle de afgelopen jaren tientallen songs, wat hopelijk meerdere fraaie albums op gaat leveren. Op het vorig jaar verschenen Borrowed vertolkt Grey DeLisle echter uitsluitend songs van anderen. Borrowed zou daarom een coversalbum kunnen worden genoemd, maar het is wat mij betreft toch veel meer dan dat.

Borrowed is niet alleen de misschien niet meer verwachte terugkeer van Grey DeLisle, maar het is ook een album waarop de Amerikaanse muzikante haar eigen songs maakt van de songs van anderen. Dat is direct te horen in de openingstrack, waarin Grey DeLisle op fascinerende wijze een countrysong maakt van Pink Floyd’s Another Brick In The Wall.

Het is niet de enige opvallende keuze op het album, want ook Girl van T. Rex en de James Bond song You Only Live Twice had ik op voorhand niet verwacht op een album van Grey DeLisle. Op de rest van het - album staan vooral country-, folk- en gospelsongs, waarbij het niet zoveel uitmaakt of Grey DeLisle kiest voor redelijk obscure songs of voor een uitgemolken klassieker als Georgia On My Mind. Alles op het album is even mooi en trefzeker.

Het is deels de verdienste van een aantal geweldige muzikanten onder wie gitarist Murry Hammond, pedal steel tovenaar Greg Leisz en multi-instrumentalist, producer en Lone Justice oprichter Marvin Etzioni, met wie Grey DeLisle ook al werkte op haar vorige albums. Borrowed is subtiel maar zeer smaakvol ingekleurd met fraai snarenwerk en een belangrijke rol voor de viool, maar het is de stem van Grey DeLisle die het album naar grote hoogten tilt. De stem van de Amerikaanse muzikante klinkt nog net zo mooi en bijzonder als twintig jaar geleden en is track na track goed voor kippenvel. De terugkeer van Grey DeLisle is helaas nog wat anoniem, maar ach wat is dit album mooi. Erwin Zijleman