Major Parkinson - Valesa - Chapter I: Velvet Prison (2022)

Van de twee vrijgegeven nummers kan Saturday Night er nog wel mee door. Maar Live Forever vind ik eigenlijk gewoon bagger. Meestal moeten nummers wat “groeien” bij deze band maar ik kan er op dit moment even niks anders van maken.

Pff, wat een magistrale plaat! Ik was behoorlijk op het verkeerde been gezet door de singles.

Geniaal album met als hoogtepunt Behind the Next Door. De muziek van Major Parkinson is moeilijk te omschrijven maar dat maakt niet uit want heerlijk om naar te luisteren.

Op het verkeerde been gezet ja, dat lijkt me een understatement. Het barst van de muzikaliteit en ik vind het overgrote gedeelte werkelijk fantastisch. Toch zijn er ook een paar momenten die ik gewoon niet om aan te horen vind. Ik heb het dan over Live Forever bij het invallen van de vrouwelijke vocalen en Fantasia me now, wederom bij de vrouwelijke vocalen: "it's a miracle yeah...." En een wonder is het, dat mijn tenen nog terug konden krullen na dat verschrikkelijke refreintje met die vocoder (of noem je dat autotune?).

Wat mij betreft had deze plaat om bovenstaande redenen wel een minuut of tien korter mogen duren. Maar wat er daarna overblijft is dan ook wel echt indrukwekkend zeg. Ik vergeef het ze wel, die schoonheidsfoutjes.

Oh.. en ik kwam Cyndi Lauper nog tegen bij de ingang van the Room. Waarschijnlijk heb ik nog een hele hoop andere 80’s referenties gemist.

Behind The Next Door; Gastoptreden van Bruce Springsteen?

De recensie op Progwereld is bijzonder enthousiast.

De hoes is wel prachtig.

Ik stoor mij dan weer een beetje aan de alinea waarin pop muziek weer even wordt weggezet als iets vies inclusief een zielige referentie naar K3.

Inderdaad, maar ik proef door de hele recensie een duidelijke afkeer. Maar het is dan ook wel weer des (verstokte) progliefhebber om niet open te staan voor alles wat niet prog is.

Erg jammer, want dit is een zeer fijne plaat die met elke luisterbeurt weer blijft groeien. Waar de vorige vooral erg fijn klonk weten ze mij hier wel echt mee te sleuren. Waarbij ik eenzelfde sfeergevoel krijg als dat ze met de cover hebben gevangen. Heerlijke plaat.

Helemaal mee eens. Helaas zijn sommige progressieve rock fans meer regressieve rock fans. Ik denk niet zo in hokjes en als er een band is die zich niet in hokjes laat plaatsen is het Major Parkinson wel. Het is gewoon goede muziek. Zonder hokje.

Lees net op fb dat de zanger, Jon, aan het einde van een concert in Noorwegen een zware hartaanval heeft gehad. Is backstage gereanimeerd en ligt nu in het ziekenhuis. Release tour is tot nader order uitgesteld.
Facebook - m.facebook.com

Ik denk ik kom hier even gezellig vertellen hoe enorm fijn dit album is en dat ik er een halve ster bijgooi. Lees je dat nieuws, dat is ook niet niks zeg.
Blijf het toch bijzonder vinden dat artiesten vaak gewoon doorgaan terwijl ze zich zichtbaar niet goed voelen. Nu maar hopen op een voorspoedig herstel.

Ja, ik schrok er ook wel ff van. Gelukkig komt hij er weer helemaal bovenop. Wil ze graag een keer live zien.

Vandaag weer beluisterd in het zonnetje met koptelefoon op het balkonnetje. Major Parkinson is een fenomenale band en dit album getuigt daar ook van: van begin tot eind een feest!