999 - 999 (1978)

999 kennen we toch vooral als uitgever van de populaire kaart- en bordspelletjes zoals Beverbende, Weerwolven, Boonanza en Catan.

999 was (en is nog steeds) ook een Londense band die bij dit debuut een beetje wedijveren met stadsgenoten Wire, die wel wat puntiger, onheilspellender en artistieker klonken en ook hogere ogen gooiden, terwijl 999 'poppier' klinkt.

Na 17,5 jaar heeft nu eindelijk iemand eens iets geschreven bij een album van 999, dat ook vorig jaar gewoon nog weer een album uitbracht. Gezien de gemiddelden op verschillende websites zou opvolger Separates (ook uit 1978) een nog wat beter album en het hoogtepunt van de band moeten zijn.

Ik kende de groep 999 niet, maar dankzij Cherry Red Records wordt dat goedgemaakt. Dit debuut (#53 in maart 1978 in de Britse albumlijst) is gisteren door het label als 2cd uitgebracht, samen met opvolger Separates uit hetzelfde jaar.

Dit werd indertijd punk genoemd, met de oren van nu hoor ik vooral venijnige powerpop. Veel nummers klokken al onder de drie minuten. Dat doen ze twaalf maal, de vier van 999 knallen strak en voortvarend door de liedjes. Felste nummers zijn I'm Alive en vooral Pity (aha, tóch punk!), in Crazy komen energie en melodie fraai samen, bij Emergency zou je kunnen denken aan het vroege werk van XTC en in Nobody Knows zowaar lekker gesoleer op de zes snaren!

Niet opzienbarend, ook toen niet. Wél aangenaam.