Loyle Carner - hugo (2022)

Vind zijn albums altijd wel een beetje hetzelfde klinken.
Toch hou ik van de vibe die ik ervan krijg en draai ik zijn muziek grijs.
En dat zal ook met Hugo gebeuren want deze klinkt weer erg lekker.

Erg goed album zo op het eerste gehoor. Klinkt als 1 geheel. Loyle's persoonlijke raps zijn weer erg fijn en passen goed bij de producties die ook van hoog niveau zijn.

De track Georgetown (prod. Madlib) bevat dezelfde sample als Danger Mouse & Black Thought - Close to Famous. Opvallend, die beats zijn (bijna) identiek.

Ik vind dit album nog meer een geheel dan de vorige 2. Staat al een paar dagen op repeat

Daarom kwam die sample mij zo bekend voor denk ik. Wel opvallend ja.

Yesterday's Gone is in mijn boekje een moderne classic. Zijn tweede worp was een steady vervolg, maar eigenlijk weet Loyle uberhaupt geen slechte track te maken. Een refreintje af en toe trek ik niet, maar dat ligt niet aan de beste rapper.

Dit is weer een stap vooruit t.o.v. zijn voorganger. Met producties van Alfa Mist voelt dit als een prachtige intieme plaat. Eentje die je warm houdt tijdens de koude dagen. De organische producties zijn enorm om te smullen. Naarmate de end van het album moet ik mij soms bedwingen om mijn tranen binnen te houden. Er zijn vrij weinig artiesten die dit bij mij weten te bereiken.

Blijft het goed doen bij mij, deze meneer. Drie ⭐⭐⭐⭐ albums op een rij nu. Andermaal een bewijs dat de UK goede hiphop aflevert de laatste jaren.

Ik geniet hier ook weer met volle teugen van. Totaalplaatje klopt, tof dat Alfa Mist er ook bij betrokken is. En een stiekeme Madlib productie ook nog. Dope dope dit.

Prachtplaat, vol met muzikale en evenwichtige raps/hip-hop. Eens met lassayd dat Loyle’s platen beetje hetzelfde (kunnen) klinken, tegelijk zit er wmb veel vooruitgang in als je z’n platen vergelijkt. Is dat dan erg, dat beetje hetzelfde? Ik vind iig van niet.

Voor de liefhebbers van Georgetown, luister voor de lol eens naar Close to Famous van Danger Mouse & Black Thought.

Ik vind het ook niet erg want ik hou van zijn sound. Hugo staat nog steeds op repeat hier.

Met nieuw album op komst deze weer eens een paar keer gedraaid. Dat doe ik eigenlijk te weinig, wat een topplaat toch. Door zijn Fire In The Booth sessie hoop ik stiekem nog op een album waarop hij lekker los gaat, maar deze rustige, introspectieve muziek past 'm denk ik het best. Tekstueel erg sterk ook. Laat die nieuwe maar komen.