BATTS - The Nightline (2022)
mijn stem
7 stemmen
Australië
Folk / Rock
Label: I Feel Fine
-
The Nightline (3:57)
-
All That I Need (4:02)
-
Summer in London (3:23)
-
Blue (4:24)
met Sharon Van Etten
-
Call It What It Is (3:54)
-
Broken Toes (4:21)
-
Reassess the Marks (3:50)
-
Warm Wine (4:23)
-
Temporary Selfish Behaviour (3:09)
-
Free (3:11)
-
Linger (3:52)
met Deep Sea Diver
-
Keeping On (3:43)
0
geplaatst: 27 oktober 2022, 18:01 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: BATTS - The Nightline - dekrentenuitdepop.blogspot.com
BATTS - The Nightline
De Australische muzikante BATTS overtuigt met een wat melancholisch aandoend album vol tijdloze klanken, maar het is ook een album dat in muzikaal en zeker ook in vocaal opzicht steeds meer indruk maakt
Bij eerste beluistering hoorde ik nog niet zo goed wat The Nightline van BATTS bijzonder maakt, al vond ik het tweede album van de Australische muzikante Tanya Batt wel direct bijzonder aangenaam. Na een paar keer horen was ik echter verkocht en sindsdien ben ik verknocht aan de tijdloze popsongs, de warme klanken, de persoonlijke verhalen en de uitstekende zang van BATTS. The Nightline is een album dat op een of andere manier direct bekend klinkt, maar het is aan de andere kant ook een album dat zich makkelijk weet te onderscheiden van al die andere albums van vrouwelijke singer-songwriters en dat is knap. Het debuut van BATTS heb ik gemist, maar sinds The Nightline ben ik fan.
The Nightline is het tweede album van BATTS en de opvolger van het in 2019 verschenen The Grand Tour, dat me destijds eerlijk gezegd niet is opgevallen. Dat laatste is jammer, want het debuutalbum van BATTS is een mooi en interessant album, dat in 2019 meer aandacht had verdiend. Voorlopig focus ik me echter maar op The Nightline, dat ik nog net wat mooier en overtuigender vind dan het debuutalbum van BATTS.
BATTS is het alter ego van de uit het Australische Melbourne afkomstige Tanya Batt. Op haar tweede album maakt deze Tanya Batt zeer sfeervolle singer-songwriter pop, waarmee The Nightline van BATTS zich beweegt in een momenteel werkelijk overvol genre. In dit genre sla ik Tanya Batt echter wat hoger aan dan de meeste van haar soortgenoten. De Australische muzikante schrijft mooie, avontuurlijke en bijna zonder uitzondering zeer persoonlijke songs, beschikt over een aangename en bijzondere stem en tekende als producer van The Nightline ook nog eens voor een verzorgd en zeer sfeervol geluid.
Tanya Batt nam haar tweede album samen met haar band op in de Australische wildernis, wat een aards en vaak wat broeierig klinkend album heeft opgeleverd. The Nightline bevat in twee songs bijdragen van de muzikale helden van Tanya Batt, Sharon van Etten en Jessica Dobson van de Amerikaanse band Deep Sea Diver, maar de Australische muzikante trekt zelf de meeste aandacht.
BATTS debuteerde drie jaar geleden met een conceptalbum over de Voyager missie van NASA, maar op The Nightline concentreert de Australische muzikante zich vooral op persoonlijke misère, waaronder een chronische ziekte, mentale problemen en de dood van haar schoonvader, voor wie ze The Nightline uiteindelijk maakte.
The Nightline van BATTS is een album dat zich niet zo makkelijk laat duiden. De muziek van de muzikante uit Melbourne klinkt eigentijds, maar The Nightline laat ook veel invloeden uit het verleden en met name uit de jaren 70 horen. Het is een album dat past in het hokje singer-songwriter pop, maar hier en daar klinkt de muziek van BATTS ook wat psychedelisch al zijn deze invloeden subtiel.
Het onderscheidende karakter van het album zit hem wat mij betreft in de bijzondere sfeer die Tanya Batt weet te creëren in haar songs. De volle en tijdloze instrumentatie is warm en aangenaam, maar de klanken hebben ook iets sprookjesachtigs en op hetzelfde moment iets zwaar melancholisch. Het combineert prachtig met de mooie stem van Tanya Batt die haar songs met veel emotie vertolkt en die nergens ondersneeuwt in de bij vlagen zwaar aangezette instrumentatie op The Nightline.
Zeker als de zon onder is slaan de prachtige klanken op het album en de bijzonder aangename stem van Tanya Batt als een warme deken om je heen en geven de tijdloze songs van de muzikante uit Melbourne het laatste zetje. Ik heb een paar keer moeten luisteren naar het album voordat The Nightline van aardig en aangenaam veranderde in wonderschoon en bezwerend, maar inmiddels is het tweede album van BATTS een album dat ik koester en hoe vaker ik naar dit album luister, hoe mooier en verslavender het album wordt. Het is iedere week weer dringen in het land van de vrouwelijke singer-songwriters, maar The Nightline van BATTS zou ik zeker niet laten liggen. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: BATTS - The Nightline - dekrentenuitdepop.blogspot.com
BATTS - The Nightline
De Australische muzikante BATTS overtuigt met een wat melancholisch aandoend album vol tijdloze klanken, maar het is ook een album dat in muzikaal en zeker ook in vocaal opzicht steeds meer indruk maakt
Bij eerste beluistering hoorde ik nog niet zo goed wat The Nightline van BATTS bijzonder maakt, al vond ik het tweede album van de Australische muzikante Tanya Batt wel direct bijzonder aangenaam. Na een paar keer horen was ik echter verkocht en sindsdien ben ik verknocht aan de tijdloze popsongs, de warme klanken, de persoonlijke verhalen en de uitstekende zang van BATTS. The Nightline is een album dat op een of andere manier direct bekend klinkt, maar het is aan de andere kant ook een album dat zich makkelijk weet te onderscheiden van al die andere albums van vrouwelijke singer-songwriters en dat is knap. Het debuut van BATTS heb ik gemist, maar sinds The Nightline ben ik fan.
The Nightline is het tweede album van BATTS en de opvolger van het in 2019 verschenen The Grand Tour, dat me destijds eerlijk gezegd niet is opgevallen. Dat laatste is jammer, want het debuutalbum van BATTS is een mooi en interessant album, dat in 2019 meer aandacht had verdiend. Voorlopig focus ik me echter maar op The Nightline, dat ik nog net wat mooier en overtuigender vind dan het debuutalbum van BATTS.
BATTS is het alter ego van de uit het Australische Melbourne afkomstige Tanya Batt. Op haar tweede album maakt deze Tanya Batt zeer sfeervolle singer-songwriter pop, waarmee The Nightline van BATTS zich beweegt in een momenteel werkelijk overvol genre. In dit genre sla ik Tanya Batt echter wat hoger aan dan de meeste van haar soortgenoten. De Australische muzikante schrijft mooie, avontuurlijke en bijna zonder uitzondering zeer persoonlijke songs, beschikt over een aangename en bijzondere stem en tekende als producer van The Nightline ook nog eens voor een verzorgd en zeer sfeervol geluid.
Tanya Batt nam haar tweede album samen met haar band op in de Australische wildernis, wat een aards en vaak wat broeierig klinkend album heeft opgeleverd. The Nightline bevat in twee songs bijdragen van de muzikale helden van Tanya Batt, Sharon van Etten en Jessica Dobson van de Amerikaanse band Deep Sea Diver, maar de Australische muzikante trekt zelf de meeste aandacht.
BATTS debuteerde drie jaar geleden met een conceptalbum over de Voyager missie van NASA, maar op The Nightline concentreert de Australische muzikante zich vooral op persoonlijke misère, waaronder een chronische ziekte, mentale problemen en de dood van haar schoonvader, voor wie ze The Nightline uiteindelijk maakte.
The Nightline van BATTS is een album dat zich niet zo makkelijk laat duiden. De muziek van de muzikante uit Melbourne klinkt eigentijds, maar The Nightline laat ook veel invloeden uit het verleden en met name uit de jaren 70 horen. Het is een album dat past in het hokje singer-songwriter pop, maar hier en daar klinkt de muziek van BATTS ook wat psychedelisch al zijn deze invloeden subtiel.
Het onderscheidende karakter van het album zit hem wat mij betreft in de bijzondere sfeer die Tanya Batt weet te creëren in haar songs. De volle en tijdloze instrumentatie is warm en aangenaam, maar de klanken hebben ook iets sprookjesachtigs en op hetzelfde moment iets zwaar melancholisch. Het combineert prachtig met de mooie stem van Tanya Batt die haar songs met veel emotie vertolkt en die nergens ondersneeuwt in de bij vlagen zwaar aangezette instrumentatie op The Nightline.
Zeker als de zon onder is slaan de prachtige klanken op het album en de bijzonder aangename stem van Tanya Batt als een warme deken om je heen en geven de tijdloze songs van de muzikante uit Melbourne het laatste zetje. Ik heb een paar keer moeten luisteren naar het album voordat The Nightline van aardig en aangenaam veranderde in wonderschoon en bezwerend, maar inmiddels is het tweede album van BATTS een album dat ik koester en hoe vaker ik naar dit album luister, hoe mooier en verslavender het album wordt. Het is iedere week weer dringen in het land van de vrouwelijke singer-songwriters, maar The Nightline van BATTS zou ik zeker niet laten liggen. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.