Midnight Danger - Chapter 2: Endless Nightmare (2020)
mijn stem
1 stem
Zweden
Electronic / Rock
Label: NewRetroWave
-
Visions (1:48)
-
The Eyes of Darkness (4:15)
-
Back from the Dead (4:06)
-
Night Escape (4:42)
-
Endless Nightmare (4:10)
-
Road to Madness (4:15)
-
Not Alone in the House (4:13)
-
Restless Generation (4:11)
-
Hell Urge (4:41)
-
To the Shadows and Back (5:07)
-
One Last Goodbye (4:53)
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: afgelopen maandag om 16:20 uur
De Zweedse synthwave-producer en gitarist Chris Young presenteert met Chapter Two: Endless Nightmare zijn tweede album met zijn project Midnight Danger.
Endless Nightmare verrast niet, maar verveelt ook geen seconde en wat we krijgen is een ruim drie kwartier durend salvo aan synthwave-knallers vol verwijzingen naar de jaren '80, met hints van de muziek van o.a. John Carpenter, Tangerine Dream en Goblin, zwaar overgoten met zo'n typisch retro synthwave-sausje.
Af en toe ragt en scheurt hij lekker mee op elektrisch gitaar, wat de nummers alleen maar ten goede komt.
Het wat meer memorabele debuut Malignant Force wist mij net even wat meer te raken, maar bij meerdere luisterbeurten, is ook Endless Nightmare gewoon het bewijs dat het met het maken van stevige, robuuste synthwave wel goed zit bij Midnight Danger. Het siert de band ook wel, dat ze t.o.v. meerdere van hun synthwave-collegae, kiezen voor een stijl die een blend lijkt te zijn van synthwave, hardrock en metal. En dan ook nog eens erg pakkend en toegankelijk gebracht.
Eigenlijk valt er niet zo veel te melden over deze tweede worp van Midnight Danger, behalve dat het album niet afwijkt in stijl van de formule waarmee de band hun debuut Malignant Force zo overtuigend wist te verpakken. Het knalt en rockt aan alle kanten, dus als electro-rock, synthwave en metal je ding is, laat Midnight Danger dan niet aan je voorbij gaan.
Gezien deze stijl mij uiteindelijk ook meer dan smaakt, deel ik dan ook een gelijkaardig aantal punten uit voor Midnight Danger's tweede hoofdstuk Endless Nightmare.
Endless Nightmare verrast niet, maar verveelt ook geen seconde en wat we krijgen is een ruim drie kwartier durend salvo aan synthwave-knallers vol verwijzingen naar de jaren '80, met hints van de muziek van o.a. John Carpenter, Tangerine Dream en Goblin, zwaar overgoten met zo'n typisch retro synthwave-sausje.
Af en toe ragt en scheurt hij lekker mee op elektrisch gitaar, wat de nummers alleen maar ten goede komt.
Het wat meer memorabele debuut Malignant Force wist mij net even wat meer te raken, maar bij meerdere luisterbeurten, is ook Endless Nightmare gewoon het bewijs dat het met het maken van stevige, robuuste synthwave wel goed zit bij Midnight Danger. Het siert de band ook wel, dat ze t.o.v. meerdere van hun synthwave-collegae, kiezen voor een stijl die een blend lijkt te zijn van synthwave, hardrock en metal. En dan ook nog eens erg pakkend en toegankelijk gebracht.
Eigenlijk valt er niet zo veel te melden over deze tweede worp van Midnight Danger, behalve dat het album niet afwijkt in stijl van de formule waarmee de band hun debuut Malignant Force zo overtuigend wist te verpakken. Het knalt en rockt aan alle kanten, dus als electro-rock, synthwave en metal je ding is, laat Midnight Danger dan niet aan je voorbij gaan.
Gezien deze stijl mij uiteindelijk ook meer dan smaakt, deel ik dan ook een gelijkaardig aantal punten uit voor Midnight Danger's tweede hoofdstuk Endless Nightmare.
* denotes required fields.
* denotes required fields.