David Ford - Songs for the Road (2007)
mijn stem
37 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Independiente
-
Go to Hell (3:30)
-
Decimate (3:25)
-
I'm Alright Now (4:39)
-
Song for the Road (4:45)
-
Train (4:04)
-
St. Peter (4:56)
-
Nobody Tells Me What to Do (3:04)
-
Requiem (4:44)
-
…And So You Fell (4:08)
-
There Is a Light That Never Goes Out * (4:40)
-
Shame Not Regret * (4:10)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
37:15
(46:05)
0
geplaatst: 18 september 2007, 18:08 uur
Lieve mede muziekliefhebbers,
Ik zal heel kort zijn. Damien Rice (want die vegelijking mag best) kan zonder twijfel een prachtig nummer maken. David Ford maakt prachtige albums.
Dit is gewoonweg buitengewoon mooi.....
Ik zal heel kort zijn. Damien Rice (want die vegelijking mag best) kan zonder twijfel een prachtig nummer maken. David Ford maakt prachtige albums.
Dit is gewoonweg buitengewoon mooi.....
0
geplaatst: 31 oktober 2007, 12:54 uur
Inderdaad een schitterend album. Alhoewel Damien Rice ook prachtige albums heeft gemaakt....
Op mijn versie staan ook nog 2 bonus tracks:
There Is A Light That Never Goes Out
Shame Not Regret
Op mijn versie staan ook nog 2 bonus tracks:
There Is A Light That Never Goes Out
Shame Not Regret
0
geplaatst: 23 februari 2008, 23:06 uur
Alleen al voor de piano-ballad "Song For The Road' is de aanschaf meer dan waard. Werkelijk P-R-A-C-H-T-I-G staaltje van songwriting. Zeg er verder niets over, gewoon luisteren!
0
geplaatst: 5 december 2008, 21:01 uur
Ik vind de vergelijking met Damien Rice toch niet meteen opgaan. David Ford raakt me niet echt, terwijl Damien Rice me meteen met zijn woorden en stem meeneemt naar zijn eigen gecreëerde wereld. David komt soms wel eens sterk uit de hoek met zijn stem, maar grijpen doet het me niet. Het lijkt alsof hij wat maturiteit of ja, 'k weetni goed wat in zijn stem, maar 't komt mij niet 100% geloofwaardig over. Instrumentaal is het wel een mooi plaatje met af en toe de strijkers die opduiken. Al bij al dus inderdaad wel een mooie plaat, maar ik vrees dat deze toch op 3* zal stranden, al geef ik het nog een kans.
0
geplaatst: 30 januari 2009, 22:28 uur
Erg lang moeten zoeken om iets te vinden wat in de buurt komt van Damien Rice, maar eindelijk dan toch gevonden. Was heel even wennen, maar begin Ford steeds meer te waarderen. Heerlijke CD!
0
geplaatst: 5 februari 2010, 08:31 uur
Ik ken (dit) eerdere werk van David Ford niet, ik heb alleen z'n nieuwe album 'Let the Hard Times Roll' die ik best tof vind. Maar dat album zou ik onder de noemer pop schuiven, en Damien Rice kan ik totaal niet waarderen. Is het dan nog steeds zeer de moeite waard?
0
geplaatst: 16 april 2011, 18:37 uur
Dit is de muziek waar ik naar op zoek ben. Een prachtige stem, af en toe emotionele uitbarstingen en veelal ingetogen. Zwakke nummers zijn niet aan te wijzen, terwijl hoogtepunten talrijk zijn. Het openingsnummer, St. Peter, Train, I'm Alright Now en met name Decimate zijn allen prachtig. Het nummer Requiem had in potentie een episch nummer kunnen zijn (vergelijkbaar met Thin Blue Flame van Josh Ritter), maar haalt dit net niet.De enige albums die binnen dit genre hierbij in de buurt komen zijn Bon Iver (For Emma, Fovever Ago), Damien Rice (O) en Joshua James (The Sun is Always Brighter).
Ik ben ook benieuwd naar het andere werk van David Ford, en zijn eerdere werk in de band Easyworld, maar helaas is dit niet makkelijk verkrijgbaar. Niettemin is de muziek het waard om op te zoeken.
Ik ben ook benieuwd naar het andere werk van David Ford, en zijn eerdere werk in de band Easyworld, maar helaas is dit niet makkelijk verkrijgbaar. Niettemin is de muziek het waard om op te zoeken.
0
geplaatst: 1 mei 2011, 23:51 uur
wat een heerlijke cd.
Verhalende songs. Een soort Tom Waits maar dan niet schor.
Geweldig
Verhalende songs. Een soort Tom Waits maar dan niet schor.
Geweldig
0
geplaatst: 13 september 2011, 16:16 uur
Co Jackso schreef:
Dit is de muziek waar ik naar op zoek ben. Een prachtige stem, af en toe emotionele uitbarstingen en veelal ingetogen. Zwakke nummers zijn niet aan te wijzen, terwijl hoogtepunten talrijk zijn. Het openingsnummer, St. Peter, Train, I'm Alright Now en met name Decimate zijn allen prachtig. Het nummer Requiem had in potentie een episch nummer kunnen zijn (vergelijkbaar met Thin Blue Flame van Josh Ritter), maar haalt dit net niet.De enige albums die binnen dit genre hierbij in de buurt komen zijn Bon Iver (For Emma, Fovever Ago), Damien Rice (O) en Joshua James (The Sun is Always Brighter).
Ik ben ook benieuwd naar het andere werk van David Ford, en zijn eerdere werk in de band Easyworld, maar helaas is dit niet makkelijk verkrijgbaar. Niettemin is de muziek het waard om op te zoeken.
Thin Blue Flame... wat een helden nummer is dat. Weet nog dat ik dat voor de eerste keer beluisterde en dacht dat er iets mis was met m'n boxen... Bleek bij de ervaring van een geniaal nummer te horen.Dit is de muziek waar ik naar op zoek ben. Een prachtige stem, af en toe emotionele uitbarstingen en veelal ingetogen. Zwakke nummers zijn niet aan te wijzen, terwijl hoogtepunten talrijk zijn. Het openingsnummer, St. Peter, Train, I'm Alright Now en met name Decimate zijn allen prachtig. Het nummer Requiem had in potentie een episch nummer kunnen zijn (vergelijkbaar met Thin Blue Flame van Josh Ritter), maar haalt dit net niet.De enige albums die binnen dit genre hierbij in de buurt komen zijn Bon Iver (For Emma, Fovever Ago), Damien Rice (O) en Joshua James (The Sun is Always Brighter).
Ik ben ook benieuwd naar het andere werk van David Ford, en zijn eerdere werk in de band Easyworld, maar helaas is dit niet makkelijk verkrijgbaar. Niettemin is de muziek het waard om op te zoeken.
Compleet OffT natuurlijk, maar moest het even kwijt.
Op Amazon is wel wat werk van Ford te vinden, aan de prijzige kant though.
0
geplaatst: 27 januari 2012, 10:52 uur
Werkelijk prachtig!
Neem die opener: viool/cello met de stem van David Ford. Doordrenkt van emotie met een ruw tintje. Dan valt de drum in en komen er een paar uithalen van meneer Ford.
Je hoort haast de tranen in zijn ogen wanneer hij de frase 'Go to hell' zingt. Als hij geen vochtige ogen heeft, dan heb ik ze wel.
Op deze plaat staan ook wat luchtigere nummers, maar stuk voor stuk sterk. Alles gezongen met een ontzettend goede stem.
En dan de titeltrack: mooi pianospel met een paar 'loopjes' die precies goed geaccentueerd gespeeld zijn. En die emotie in de stem...sprakeloos.
Dikke 4*
Nee....who am I fooling. 4,5*
Neem die opener: viool/cello met de stem van David Ford. Doordrenkt van emotie met een ruw tintje. Dan valt de drum in en komen er een paar uithalen van meneer Ford.
Je hoort haast de tranen in zijn ogen wanneer hij de frase 'Go to hell' zingt. Als hij geen vochtige ogen heeft, dan heb ik ze wel.
Op deze plaat staan ook wat luchtigere nummers, maar stuk voor stuk sterk. Alles gezongen met een ontzettend goede stem.
En dan de titeltrack: mooi pianospel met een paar 'loopjes' die precies goed geaccentueerd gespeeld zijn. En die emotie in de stem...sprakeloos.
Dikke 4*
Nee....who am I fooling. 4,5*
0
geplaatst: 6 april 2017, 10:57 uur
In een spontane bui uit de uitverkoopbak getrokken. Wat is dit mooi zeg! De liedjes, de teksten en met name Ford's stem zijn zo ontzettend puur. Als hij in Nederland komt optreden, sta ik vooraan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.