Aes Dana - Aftermath (2003)

Aes Dana heeft me nooit zo weten te boeien als Solar Fields, maar bevalt me wel een heel stuk beter dan verwante wereld-achtige, zogenaamd psychedelische ambient trance-act Asura. Het is allemaal wel bijzonder clichématig, en het is dan ook nog even de vraag of dit een blijver is. Het zal in ieder geval niet boven de 3,5* uitkomen. Daar is het simpelweg veel te saai voor.

Saai ? Nou nee, dan ben ik dus echt niet met je eens.

(Dark) Ambient, Mellow, Minimal Music, of hoe je het ook wilt noemen, barst over het algemeen nou eenmaal niet uit elkaar van spetterende, dreunende, en moordende ritmes. Voor deze Aftermath vind ik 'verstild' eigenlijk wel een treffende en/of passende term. OK, in een aantal tracks vind je op dit album wel degelijk ritmes. Maar die zijn zo minimaal, dat ze zeker niet storend of overheersend zijn.

Dit is een album van Aes Dana wat ik beslist tot zijn betere werk vind behoren. De opgepoetste en 1 extra track bevattende Aftermath 2.0 | Archives of Peace (2013) is zelfs nog weer beter dan dit Deel 1; als ik het voor het gemak zo mag noemen.

Maar deze eerste editie van Aftermath vind ik zeer zeker ook een mooie, en rustige luisterervaring.

Zie voor mijn mening van Aftermath 2.0 aldaar.