Rival Sons - Darkfighter (2023)

Rapture komt geregeld voorbij op de internet radio zenders die hier wel eens aanstaan. Erg leuke track met enorm enorm pakkende riff. Ik was benieuwd of de rest van dit album ook zo goed in elkaar zit en ja het luistert lekker weg. Niet te moeilijk, gewoon stevig potje rock n roll.

Deze gasten hebben nog nooit teleurgesteld wat mij betreft. Heb tot nu toe enkele nummers gehoord en op basis daarvan durf ik voorzichtig te zeggen dat dat ook nu niet zo gaat zijn. Pakkende riffs verpakt in een heerlijke gitaarsound en een zanger die fantastisch kan zingen. Morgen op m'n werk gelijk maar opzetten!

Ik ben al jaren fan van deze band. Maar ik moet zeggen dat de eerste beluistering toch wat tegenviel.
Opvallend is dat er afgestapt wordt van de zeer toegankelijke sound van Feral Roots, waarmee ze toch wat extra harten gewonnen hadden. Het klinkt allemaal weer wat rauwer.
Dat is op zich helemaal geen probleem voor mij, maar het song materiaal valt me wat tegen, zeker op de eerste helft van de plaat.

Aan het einde zijn er wel een paar nummers die me mijn oren deden spitsen en er soort van "Aha!" gevoel optrad. Enfin, het album gaat nog aan vele luisterbeurten onderworpen worden en wellicht groeit het nog.

Wel leuk om te weten dat later dit jaar nog de tegenhanger Lightbringer zal verschijnen.

Damn ik vind dit album toch wel weer heel erg fijn hoor! Het eerste nummer Mirrors komt gelijk heerlijk binnen met die fantastische groove. Doet me wat denken aan Slow 'n easy van Whitesnake. Sowieso hoor je een aantal dingen die we al meer gehoord hebben bij oudere bands. Uiteraard zou ik bijna zeggen. Maar de Sons brengen het met zóveel enthousiasme en overtuiging dat het lijkt alsof ze de uitvinders zijn. Ik heb na twee keer luisteren het vermoeden dat dit album me beter gaat bevallen dan Feral roots. Die ook al niet misselijk was. Zalige band!

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Rival Sons brengt in dit jaar met het tweeluik Darkfighter/Lightbringer wederom twee sterke platen uit vol meeslepende rock. Vooral in nummers als Rapture (die gitaarmelodie!) en Mirrors, waar zanger Jay zich helemaal kan uitleven, weet de band me te raken, maar ook in de heerlijke rocker Nobody Wants To Die of het Motown-achtige Horses Breath klinkt de band in optima forma. Wat mij betreft is dit tweeluik het beste sinds Great Western Valkyrie, mijn favoriete plaat van de band.

1. Ne Obliviscaris - Exul (4,5)
2. Dødheimsgard - Black Medium Current (4,5)
3. Heretoir - Nightspheres
4. Tanith - Voyage (4,5)
5. Haken - Fauna (4,5)
6. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
7. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
8. Rival Sons - Darkfighter (4,0)
9. Hypno5e - Sheol (4,0)
10. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
11. Marianas Rest - Auer (4,0)
12. Amoeba Split - Quiet Euphoria (4,0)
13. Klone - Meanwhile (4,0)
14. OAK - Disintegrate (4,0)
15. Riverside - ID.Entity (4,0)
16. Shores Of Null - The Loss Of Beauty (4,0)
17. Mystery - Redemption (4,0)
18. Blood Ceremony - The Old Ways Remain (4,0)
19. Redemption - I Am The Storm (4,0)
20. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)