Robert Forster - The Candle and the Flame (2023)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Robert Forster - The Candle And The Flame - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Robert Forster - The Candle And The Flame
Robert Forster heeft de tijd genomen voor zijn achtste soloalbum, maar maakt ook dit keer indruk met zwaar melancholische en bitterzoete songs vol echo’s van zijn roemruchte band The Go-Betweens

Luister naar de soloalbums van Robert Forster en je wordt onmiddellijk herinnerd aan de muziek van de band The Go-Betweens, waarvan de Australische muzikant samen met zijn kompaan Grant McLennan de basis vormde. Het is niet anders op het deze week verschenen The Candle And The Flame, dat deels in het teken staat van de ziekte van zijn vrouw. Met name door het herkenbare stemgeluid van Robert Forster, maar ook door het gitaargeluid, de productie en natuurlijk de songs, zijn de associaties met de muziek van The Go-Betweens niet te onderdrukken, maar het solowerk van de Australische muzikant voegt ook zeker wat toe aan het oeuvre van de legendarische Australische band. Prima album weer.

Het nieuwe album van de Australische muzikant Robert Forster is deze week nogal zuur onthaald door een deel van de Nederlandse muziekpers, terwijl de Britse muziekpers juist driftig strooide met superlatieven. Zelf heb ik de Australische muzikant inmiddels al flink wat decennia heel hoog zitten, waardoor ik toch weer met hoge verwachtingen begon aan zijn nieuwe album.

Samen met Grant McLennan vormde Robert Forster vanaf het eind van de jaren 70 de basis van de Australische band The Go-Betweens, die tussen 1981 en de dood van Grant McLennan in 2006 een stapeltje prachtige albums afleverde. Het zijn albums die helaas lang niet allemaal zijn te vinden bij de streaming media diensten, terwijl de Australische band de status van cultband inmiddels al lang is ontstegen of ontstegen zou moeten zijn.

Robert Forster maakte gedurende de jaren 90, toen The Go-Betweens niet actief waren, een viertal prima soloalbums en hervatte zijn solocarrière in 2008 met het indringende The Evangelist, dat niet onder deed voor het beste werk van The Go-Betweens. Sindsdien neemt de Australische muzikant de tijd voor zijn muziek. Na Songs To Play uit 2015 en Inferno uit 2019 verscheen deze week The Candle And The Flame, dat voor een deel in het teken staat van de ernstige ziekte van zijn vrouw en muzikale partner Karin Bäumler.

Het is dan ook niet zo gek dat het nieuwe album van Robert Forster af en toe wat donker is gekleurd, al was ook de muziek van The Go-Betweens over het algemeen minimaal bitterzoet. Robert Forster heeft bovendien wel donkerdere albums gemaakt, zoals het aardedonkere The Evangelist dat hij maakte na de dood van Grant McLennan, en schreef de meeste songs op het album bovendien voordat zijn vrouw ziek werd.

The Candle And The Flame is wat mij betreft een typisch Robert Forster album en ik vind het persoonlijk een erg sterk album. De Australische muzikant schrijft nog altijd uit duizenden herkenbare popsongs, die onmiddellijk herinneren aan de muziek van The Go-Betweens. Dat ligt voor een belangrijk deel, maar zeker niet alleen, aan zijn karakteristieke stemgeluid, dat ook op The Candle And The Flame weer zorgt voor een bijzonder geluid. Ook het gitaargeluid op en de productie van het album dragen bij aan het zo herkenbare Robert Forster geluid, dat nog altijd inspiratie haalt uit de hoogtijdagen van The Go-Betweens, maar dat langzaam maar zeker ook wat is opgeschoven richting Amerikaanse rootsmuziek.

Door ziekte van zijn vrouw is The Candle And The Flame over een langere periode, deels binnen het eigen gezin en verder met een beperkt aantal muzikanten opgenomen. Ondanks haar ziekte droeg Karin Bäumler bij aan het album en ook de zoon van Robert Forster, Louis Forster, ook bekend van de geweldige band The Goon Sax, is van de partij en laat horen dat hij de muzikale genen van zijn vader heeft gekregen.

The Candle And The Flame bevat negen songs, waarvan een aantal het onweerstaanbare heeft van de songs van The Go-Betweens. De resterende songs vragen misschien net iets meer tijd, maar recensies die beweren dat Robert Forster het schrijven van goede songs is verleerd, slaan de plank wat mij betreft echt volledig mis. Robert Forster draait inmiddels flink wat jaren mee in de popmuziek, maar maakt nog altijd albums die er toe doen en die bovendien ver boven de middelmaat uitstijgen. Erwin Zijleman

Mooi contemplatief album inderdaad.

Toepasselijk, kaars en vlam... 'The Candle and the Flame' is er voor sfeerzoekers die wachten op zeldzaam eerlijke muziek om ook in eigen familiale kring bij gedempt kaarslicht stilletjes te laten inwerken.

Het befaamde Australische singer-songwritersduo The Go-Betweens was eerder al ter ziele gegaan zonder dat het ooit verdiende vrucht heeft mogen plukken van het schitterende songbook dat het vanaf de jaren tachtig samenschreef. In 2006 overleed in ellende die ene steunpilaar, Grant McLennan. Robert Forster, de andere, stopte er even mee, ging een tijdje muziek onderwijzen, schreef zelfs ergens een boek: 'The Ten Rules of Rock and Roll'. Maar op tijd en stond kwam er gelukkig toch altijd nog weer zo'n mooi solo-album. Herinner je zo nog het geweldige 'The Evangelist', zijn vijfde uit 2008, tribuut aan muzikale partner Grant.

Nu is daar de achtste soloplaat. Volledig in eigen beheer tot stand gekomen, gemaakt met familie en vrienden-oud-bandleden. Een album van heel andere orde. Negen prachtsongs op die heldere, emotionele manier Forster eigen. Het meest persoonlijke muzikaal verslag over wat Robert Forster en zijn dierbaren is overkomen, hoe hun tijd is verstreken in liefde en pijn, over hunker en expressie van tederheid. Robert Forster's verhaal was nog nooit zo intiem en tegelijk ook van zo'n indrukwekkend diepe universaliteit.

She's A Fighter

Forster's vrouw, Karin Bäumler, heeft diagnose eierstokkanker gekregen. De fundamenten van de nummers voor een nieuwe plaat waren juist daarvóór geschreven, maar nu krijgen ze wonderwel een geheel andere dimensie. Van dan af zweemt over de afwerking van 'The Candle and the Flame' permanent een lange slagschaduw van menselijke sterfelijkheid en kwetsbaarheid in al zijn directheid. De video van het jachtige openingsnummer 'She’s a Fighter' met zijn krachtig aansporende ritmiek toont het allemaal duidelijk: het gezin Forster is voor dit 'The Candle and The Flame' speciaal bijeengekomen om met de muziek als louterende uitlaatklep de kracht van hun verbondenheid te doen zegevieren. Even talentrijke zoon Louis, van The Goon Sax, op bas en gitaar, dochter Loretta op tweede gitaar, vrouw Karin zelf dapper op viool, xylofoon en backing vocals. 'She’s a Fighter', het nummer had nog helemaal geen tekst, brug en refrein. Er kwam uiteindelijk alleen een veelbetekenend "Ze is een vechter, vechtend voor het goede". Een song die bovendien, helemaal op het einde, even significant wordt afgesloten met Karin's energieke ademtocht.

Tender Years

Volgt de harmonische, eeuwige liefdessong 'Tender Years', hoogst ontroerende kroniek van twee verbonden levens, 'duizend bladzijden' over tedere jaren met zijn Karin. Zie hem aandoenlijk bezig in de door Karin geregiseerde video, zelfs zoon Louis' luchtgitaar komt een paar keren in Forster's handen opduiken! Wat een intens nummer.
'It's Only Poison' dan, een rustige gitaarsong met een The Velvet Underground-vibe en Karin's achtergrondzang. Schitterende lyrics weer: "Your body is a temple, the mind is a box, your heart is like a river that no-one can stop."

Het gereserveerde 'The Roads' ziet uit op de Beierse Alpen van Karin's thuisstreek. Een zachtdroeve reflectie over wegen die mensen afleggen. In het bijna psychedelische 'I Don’t Do Drugs I Do Time' onderneemt Forster, die zelf al jaren de drugs heeft afgezworen, nu in plaats daarvan met al zijn zintuigen tijdsreizen in zijn hoofd. 'Always', klinkt zo fris als de vroege The Shins. Een song over alles wat eeuwig is, maan en sterren, en de plaats ook van onvergankelijke vriendschap daarin.

'There’s a Reason to Live' heeft het over opkomende herinneringen aan vroeger, gewoon via een verloren stukje papier in de jas, een vergeten optreden, ooit in een ongelukkige tijd. Erop terugkijkend, altijd een reden dus om verder te zoeken tot iets weer goed wordt. 'Go Free', Forster's coronasong als een hart onder de riem, aan alle opsluiting komt ooit een eind en ga je gewoon weer vol vrijuit. In afsluiter 'When I Was a Young Man' kijkt Forster, nu 65, terug op de jonge Robert op z'n eenentwintigste, ziet hij in zijn onbekommerde terugblik op carrière en idolen de wereld weer opengaan.

Robert Forster is op 'The Candle and the Flame' nog niks van zijn muzikaal talent als singer-songwriter kwijt. Zijn nasaal melancholische zangstem is zijn geweldig instrument. De aankleding is vrijwel akoestisch, minimaal, onthecht, maar zijn arrangementen zijn zo effectief. De voormalige Go-Between heeft hier in zijn gekende rustige vastheid een prachtig, ontroerend album gemaakt dat luistert als een persoonlijk gesprek tussen mensen. Al is het vanuit intieme huiselijke stilte gemaakt om groot onheil te doen keren, doorheen klinkt er een en al optimisme. Een openhartig document, een vrolijk klinkende soundtrack als een warme deken voor wie onverzettelijk blijft geloven in de kracht van het leven.