Willie Nelson - The Great Divide (2002)

Dit album, dat in 2015 opnieuw verscheen op het Nederlandse label Music on CD, lijkt mij geen noodzakelijke toevoeging te zijn aan de verzameling. Het is het soort album dat voor de markt wordt geproduceerd, en niet voor de echte liefhebber. De productie is onberispelijk, en de betrokken musici zijn van behoorlijk niveau, maar de meeste liedjes zijn van bedroevend niveau, al steekt Willie Nelson in goede vorm. De meeste duetten kunnen mij niet boeien - zo had ik Sheryl Crow graag wat duidelijker gehoord, maar ze wordt nogal overstemd door de musici. Brian McKnight (wie?) en Kid Rock vergeten wij al helemaal, alleen het duet met Lee Ann Womack vond ik wel aardig.
Dieptepunt van het album lijkt mij Time after Time en het hoogtepunt is het titelnummer The Great Divide, de enige goede reden om dit album te kopen.

Het dieptepunt lijkt mij ook Time After Time, maar er staan volgens mij nog wel een aantal goede nummers op dit album naast The Great Divide, maar als totaal behoort deze toch niet tot Nelson's betere platen.