Ggu:ll - Ex Est (2022)

Dat je ook binnen het doomgenre allerlei kanten op kan, is iets wat het Tilburgse Ggu:ll ons dubbel en dwarsl laat weten. Al is Ex Est net wat stijlvaster dan het relatief kleurrijkere Dwaling dat in 2016 verscheen. Maar vergis je niet: opnieuw worden we geconfronteerd met een lome dans tussen doom, post, black en allerlei psychedelische elementen die als langzaam om elkaar heen draaiende puzzelstukken hun weg naar de juiste openingen zoeken.

Binnen de composities die uit elkaar barsten van de wanhoop bewegen we van trage doomtempo's naar wat meer stoer marcherende snelheden. Met af en toe een dissonant uitschietertje. Dat biedt ruimte voor muzikaal detail en impact van de verschillende nummers. Zo valt bijvoorbeeld het ontroerende tranendalletje dat Hoisting Ruined Sails gedoopt is direct op met zijn rechtdoorzee aanpak tussen de relatief drukke nummers Stuip en afsluiter Voertuig Der Verlorenen.

De overrompelende productie komt maximaal binnen. De onderhuidse zwartmetalen riffs worstelen zich her en der uit de duisternis omhoog om de luisteraar in een onontkombare wurggreep te nemen. Een moment later is diezelfde luisteraar alweer omgeven door indringende verstilde passages. Ggu:ll is op Ex Est dan ook maximaal effectief op het gebied van spanning en avontuur zonder daarbij de grip op de algehele sombere sfeerzetting te verliezen. Een doomtrip die voelt als een achtbaanrit. Ggu:ll doet het en levert daarmee een zeer memorabel werkstukje af. Het is dat het ding pas in 2023 voor het eerst in mijn speler belandde anders had mijn jaarlijst er beslist mee te maken gehad.