Hank Mobley - Hank Mobley (1957)

De statige openingsklanken op Mighty Moe and Joe vestigen een prettige grootstadse sfeer. Het swingt de pan uit en klinkt lekker onderkoeld en gewichtig. Art Taylor is de drummer van dienst hier en hij pakt hier met enkele tegendraadse trommelslagen gelijk de aandacht ( Terzijde: hij is bepaald niet de minste drummer; o.a. ook actief bij enkele 50's platen van Coltrane). De interactie tussen de swingende sax van Hank Mobley en de hooghartige trompet van Bill Hardman vormt het grootste pluspunt van deze plaat. Halverwege Double Exposure creëert deze interactie in ieder geval fijne draaiende passages.News vind ik echter ietwat saai. Dat is jammer aangezien de plaat zo als een nachtkaars uitgaat. Al met al een aangenaam jazzalbum.