Rita Coolidge - The Lady's Not for Sale (1972)

Mooie muziek, maar als je er lang naar luistert begint het toch wel een beetje saai te worden.
De platenhoes is prachtig, maar dat komt door de verblindende schoonheid van Rita!

Mooie muziek inderdaad. Er lang naar luisteren hoeft ook niet, 45 minuten is genoeg om je onthaast achter te laten. Ik hoor vooral rustig voortkabbelende country pop met veel gospel- en soulinvloeden, op een druilerige zondagochtend doet dit soort easy listening middle-of-the-road muziek het uitstekend. Haar stemgebruik doet denken aan dat van Karen Carpenter uit dezelfde tijd. Van haar Cherokee roots is eigenlijk niets merkbaar, behalve haar prachtige verschijning op de hoes dan. Dacht even dat Alela Diane er op stond, maar die was toen nog lang niet geboren.

Ik vind deze plaat niet bijster spetterend, maar wel erg aangenaam. Een soort Carpenters-achtige softblues met een klein gospeltintje. Fijn om op de achtergrond te horen en nergens vervelend of storend. Maar eigenlijk gewoon erg middle-of-the-road.