Portland - Departures (2023)

De nieuwe single Sensational is veelbelovend!

Een maand later is er al een opvolger: Stardust

Lekker nummertje, Good Girls! In onze buurland kunnen ze er af en toe ook wat van hoor!

Sarah Peppels stapt helaas uit Portland. De band brengt sowieso volgende week hun tweede album uit.

Burn-out?

Had het ook niet te maken met dat ze ooit een koppel waren?

Ze waren beiden uitgeblust en dachten dat ze dit konden overwinnen…dat ze vroeger ooit een koppel waren is niet duidelijk. Ik zal het woordje Burn-out dus weglaten.

Nee, Jente en Sarah zijn nooit meer geweest dan platonische vrienden. De tekst op hun socials suggereert een bewuste keuze van haar door 'verstoorde dynamiek' en een onthutste reactie van hem. Een van mijn favoriete bands... Het is bitterzoet dat we dit tweede album nog krijgen, heel wrang juist omdat hun live chemie zo waanzinnig was en dat nu voorbij is.

Op de site van de band vind ik hier niets van terug? Het lijkt er op dat ze gewoon op tour gaan, of is dat dan in een gewijzigde samenstelling?

Portland - portlandofficial.com

Op zowel hun officiële Instagram als Facebook staat het. Overigens heeft Sarah alles en iedereen ook ontvolgt, op de releasedag van deze plaat. Pijnlijk.

Ze hadden blijkbaar wel een relatie en dat is ook de aanleiding van de breuk. Ik was te snel met veronderstellen. (ze zeiden nee toen ik het vroeg haha).


Op de site staat het letterlijk, o.a:

But things had changed. The two fell for one another, the lines of friendship crossing into a relationship. It wasn’t to be, however, and both Jente and Sarah worked to maintain their friendship. Throughout all this PORTLAND remained, a vessel for their emotions and a means for deeper communication.

In March 2023 Singer Sarah Pepels announced her leaving the band just weeks before the album’s scheduled release. ‘Departures’ set out to initiate the mending of 2 broken hearts, but in the end, failed to do so

Bijzonder verdrietig, een van mijn favoriete bands.

Wel een toepasselijke naam van het album dan..
Ik ga deze zeker luisteren, heerlijke singel iig dat Sensational!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Portland - Departures - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Portland - Departures
Door het vertrek van Sarah Pepels wordt er vooral getreurd bij de release van het tweede album van Portland, maar Departures is een mooi en sfeervol album vol betoverende klanken en wonderschone zang

Het debuut van de Belgische band Portland vond ik in 2019 net wat te weinig onderscheidend en ook wat braaf, maar op de uitvoering had ik niets aan te merken. Die uitvoering is nog wat beter op Departures, dat garant staat voor prachtige klanken en een aangenaam dromerige sfeer. Portland laat een bijzonder mooi geluid horen, dat ver boven het maaiveld uit steekt wanneer de stemmen van Jente Pironet en Sarah Pepels opduiken. Met name Sarah Pepels streelt het oor met haar stem en tilt de songs van Portland een flink stuk op. Het vertrek van de zangeres is een aderlating voor de Belgische band, maar dit uitstekende tweede album neemt niemand Portland meer af.

Your Colours Will Stain, het debuutalbum van de Belgische band Portland, vond ik in de herfst van 2019 een twijfelgeval. Portland verdiende met haar debuutalbum weliswaar een hoog rapportcijfer voor de uitvoering, maar in artistiek opzicht sprak het album me een stuk minder aan. De songs van de band rond Jente Pironet en Sarah Pepels kleurden wel erg netjes binnen de lijnen en klonken mij ook wel wat braaf in de oren, waardoor ik het debuutalbum van Portland uiteindelijk liet liggen, zij het met pijn in het hart.

Deze week verscheen dan eindelijk Departures, het tweede album van de Belgische band, maar van feestvreugde is helaas geen sprake. Sarah Pepels, die vorig jaar nog prachtig bijdroeg aan het album van Glitterpaard, besloot een paar weken voor de release van het album om de band te verlaten, waardoor Jente Pironet er wat eenzaam bij zit op de nieuwe foto’s van de band. Op het album is Sarah Pepels gelukkig nog wel van de partij en het is een album dat in veel opzichten lijkt op zijn voorganger.

Ook Departures is een album dat een zeer hoge waardering verdient wanneer het gaat om de uitvoering. Het album klinkt werkelijk prachtig en laat een warm en gloedvol geluid horen waarin de gitaren en de elektronica fraai in balans zijn. Het album is mooi geproduceerd en biedt alle ruimte aan de stemmen van Jente Pironet en Sarah Pepels, die allebei beschikken over een bijzonder mooi stemgeluid en bovendien over stemmen die perfect bij elkaar passen en elkaar fraai weten te versterken. Ook de songs van de Belgische band overtuigen bij eerste beluistering weer bijzonder makkelijk. Het zijn songs die zich als een warme deken om je heen slaan en die je bij eerste beluistering al jaren lijkt te kennen.

Departures is echter ook een album zonder grote verrassingen. Jente Pironet en Sarah Pepels betreden vooral de platgetreden paden van de (indie)pop en kiezen bovendien uitsluitend voor songs waarin de ruwe randjes en scherpe kantjes ontbreken. Het zit me overigens wel een stuk minder in de weg dan bij Your Colours Will Stain. Departures is een album dat op zijn tijd tot behoorlijke hoogten weet te stijgen en dat internationaal mee kan met de beste albums in dit genre. Portland schuift misschien ook net wat meer op richting indie dan op haar debuutalbum, al zijn de verschillen niet heel groot.

De meeste verleiding komt ook dit keer van de zang, die nog wat mooier is dan op het debuutalbum van de Belgische band. Ik heb een enorm zwak voor de stem van Sarah Pepels, maar ook Jente Pironet weet in vocaal opzicht zeer te overtuigen. Je moet de muziek van Portland misschien ook net wat vaker horen om tot een afgewogen oordeel te komen, want nu ik het album vaker heb gehoord, vind ik het tweede album van Portland vooral heel mooi.

Zeker wanneer de muziek van de Belgische band op zijn mooist is, komen er wonderschone klankentapijten uit de speakers en wordt het nog een flink stuk mooier door de zang. Waar ik in 2019 twijfelde over het debuut van Portland, vind ik Departures uiteindelijk een bovengemiddeld goed album. Over de toekomst van de band moeten we ons helaas wel grote zorgen gaan maken, want het vertrek van Sarah Pepels zorgt voor een leegte die niet zomaar is op te vullen helaas. Erwin Zijleman

Alsof ze het aanvoelden, 'Departures'.

Bitterzoet is hét woord dat dit album voor mij het beste kan omschrijven. Zoet in de klanken en bitter in betekenis. Een duo dat van vriendschap naar liefde, en van liefde naar afscheid ging. De band laat ons achter in ongewis, als spreken de statements en interviews van de band ook boekdelen: we waren een koppel, er was een verstoorde dynamiek, professionele hulp, hopeloos grenzen aangeven, onverwacht stoppen maar vooral ook het woord heftig valt vaak uit de mond van frontman Jente Pironet.

Voor mijzelf valt het ook zwaar. Ik leerde de band kennen op het moment dat ikzelf ook een relatie ontwikkelde en wij gezamenlijk naar Portland luisterden. Een ontmoeting en af en toe wat contact heen en weer versterkte mijn connectie met de band dusdanig dat ikzelf ook een beetje rouwgevoelens merk wanneer ik luister naar Departures.

Ik kan alinea's volschrijven over klanken, akoestiek of elektronica. Toch is wat beklijft voor mij een album dat geschreven lijkt door twee mensen die elkaar zowel niet kunnen zien als kunnen missen. Wat voor dynamiek moet daar gespeeld hebben, wetende dat je mét elkaar songs óver elkaar maakt. Dat maakt het voor mij een ontzettend knap stukje kunst. Het door Sarah geschreven 'Stardust' lijkt hét naderende onheil te voorspellen, terwijl No Man's Land als sluitstuk van het album Jente's antwoord blijkt.

Wat overblijft is Portland zonder Sarah, maar ook een verdrietig einde van twee mooie mensen. Als fan zal ik mij dan maar vasthouden aan het feit dat zij ondanks alles toch goed uit elkaar lijken te zijn gegaan. Project-Portland is niet definitief klaar aldus Jente, en tijd zal alles moeten helen tussen hem en zijn bandlid.

Met een zucht draai ik nog een rondje, wat voor mij - ook deels persoonlijk - het album van het jaar is.
Bitter, bitterzoet.

(Eerder verschenen op Jorros-muziekkeuze.nl)

Een album met twee gezichten is me inmiddels duidelijk. Eerst het slechte nieuws….dit is bijna zeker het laatste album van de Belgische formatie Portland, althans in deze samenstelling. Het botert niet meer in de relatie tussen Sarah Peppels en Jente Pironet. De naam van het album lijkt daarop aan te sluiten. Het goede nieuws is dat dit een erg fijne release is.

De scheiding is wel zonde want Departures is een bijzonder smakelijk geheel. Indiepop van meer dan gemiddelde kwaliteit. Dat komt vooral door de zang. De stemmen klinken prachtig samen. Wel vind ik het album halverwege even inzakken, maar al snel wordt de positieve vibe weer gevonden.

Where Did Everybody Go is een fijne start van het album. Dat niveau wort vastgehouden tot en met Never Leave. Een nummer dat aan de verbeelding niks overlaat. Daarna How It Is. De tekst daarvan is ook duidelijk. I’m always here to talk (maar niet to sing?). Muzikaal spreekt het me echter wat minder aan dan het voorgaande. Last Trip is wel erg poppy. Op beide nummers mis ik wat van de mystiek van de rest van het album.

Alyson pakt de draad weer op. Hier weer de nadruk op het combineren van beide stemmen. Dat is nou eenmaal de Haarlemmerolie van het album. Gelukkig is er voldoende olie toegevoegd tot het eind van het album. Vooral Serpentine loopt goed gesmeerd.

Over het geheel een erg prettige kennismaking (want dat is het voor mij) en misschien dus ook een afscheid.

In oktober bracht Jente nog het gloednieuwe Time To Tell uit, maar nu verschijnt er met How It Is toch nog een laatste single van deze plaat.

Een goede plaat van Portland. Helaas zwakt de plaat naargelang het einde wat af.