Nathan Salsburg - Landwerk No. 3 (2022)

Ik kende het werk van Salsburg nog niet. Vanavond ben ik hink-stap-springend door zijn oeuvre gegaan, en heb alleen deze plaat van kop tot staart geluisterd. Er staan best aardige fragmenten op, maar een hele plaat met dit esoterische gedreutel valt me toch wel zwaar. Veel productioneel gepiel met kraakjes en galmpjes, maar muzikaal valt er te weinig te beleven. Onder een film zou het nog best aardig kunnen werken.

Onder een film zou het zeker kunnen werken, het zijn erg sferische nummers. Ik vind dat je 'm met de kwalificatie 'esoterisch gedreutel' te kort doet. Probeer deze maar eens op je koptelefoon, dan zul je merken (of niet natuurlijk) dat het meer is dan enkel wat gepiel. Hij gebruikt repetitieve samples van oude, obscure 78 toeren platen om er vervolgens met zijn gitaar een melodielaag overheen te leggen. Zelf vind ik dat echt wel fraaie dingen opleveren, maar ik kan me voorstellen dat sommige drone-achtige composities niet voor iedereen als muziek in de oren klinkt. Ik zet mijn koptelefoon en ga lekker onder de dekens liggen.

"Esoterisch gedreutel". Ik snap dat wel dat je dat vindt. Dat is het ook, maar ik vind het wel mooi. Ook de vorige twee Landwerk-platen zijn meer van hetzelfde.