Kansas - Another Fork in the Road (2022)

Het is dat ik al deze nummers al heb ... een boeiende selectie.

Geldt ook voor mij; het meeste heb ik al op de originele albums. Maar inderdaad, een mooi overzicht op 3 CD's van 50 jaar Kansas. Amusante cover ook. Die zou wellicht beter uit e verf komen op LP-formaat, maar daar heb ik vooralsnog niets over gelezen.

Opmerkelijk is dat de trackvolgorde chronologisch van het meest recente werk toewerkt naar het oudste, maar dat ze openen met Can I tell you, wat afkomstig is van hun debuutalbum. Wellicht een nieuwe opname van het nummer?

Zoals de cover ook al weergeeft, is geen enkele fase van 50 jaar Kansas overgeslagen, dus ook de AOR-periode uit de jaren tachtig komt langs. Ook opmerkelijk is dat lang niet altijd voor de hitsingles is gekozen. Zo ontbreken All I wanted en Fight fire with fire, wat in de VS toch twee van hun grootste hits waren, en staan hun all-time classics Carry on wayward son en Dust in the wind er niet in de originele versies op.
Dat maakt deze verzamelaar niet tot het ultieme overzicht waarmee een 'beginner' in het Kansas-repertoire in één keer klaar is, maar ook niet voor de die-hard fan, die vrijwel al dit materiaal al heeft. Misschien vooral bedoeld voor die mensen die enkel de belangrijkste Kansas-albums in de kast hebben staan? Nou ja, dat is per saldo ook nog een flinke groep, denk ik.

EDIT: Inderdaad, Can I tell you is een opnieuw opgenomen versie, zoals blijkt uit dit artikel.

Jammer dat Carry on wayward son en Dust in the wind niet de orginele zijn. Zeker Dust in de wind van het album Always Never the Same is een heel ander nummer dan het Orgineel, vandaar 3 sterren.

Het lijkt me dat dit album ook bedoeld is om te laten zien dat Kansas (veel) meer is dan enkel Carry on en Dust in the wind.

De hoes wil ik wel als poster!

Kansas vind ik een sympathieke band met een handvol aardige songs. Maar een 3cd verzamelaar is toch iets te veel van het goede.

Deze laat ik ook voorbij gaan.
Vooral het oudere werk heb ik.
Laatste paar platen heb ik niet zo gevolgd.

Ja, dat lijkt me ook wel een mooie aanwinst voor mijn muziekkamer...!

3 cd's, ja dan kun je net zo goed het hele oeuvre hebben

De laatste twee albums (The Prelude Implicit en The Absence of Presence) horen trouwens wel bij de beste die ze gemaakt hebben.

Dat mag jij vinden, maar Leftouverture, Masq, Point of Know Return en Song for America vind ik toch echt sterkere albums. Alleen al het gave stemgeluid van Steve Walsh en het gitaarwerk van Kerry Livgren....word door mij wel gemist op de albums die jij aanhaalt

Ik was nog maar een kleuter toen die oude platen verschenen, nog niet eens, dus ik heb daar geen nostalgische gevoelens bij. Vage herinneringen aan paars behang, een oranje bankstel, een gele Simca voor de deur. BZN op de radio. Misschien Dust in the wind.

Haha, voor iemand die toen een kleuter was, weet je je herinneringen aardig te vangen in deze sfeertekening. Ik ben dertien jaar ouder dan jij/u, zie ik, maar dit soort beelden komen ook bij mij op als ik terugdenk aan die tijd. En ik heb waarschijnlijk meer muzikale herinneringen aan die tijd dan jij, maar sommige platen uit de jaren zeventig associeer ik echt met dit soort beelden. Vooral nummers die ik al heel lang niet meer heb gehoord. Nostalgia is a powerful thing...

De remake van Can I Tell You staat nu op streaming. Ik vind 'm lekker, zelfs qua zang die het in de huidige bezetting moet afleggen tegen de oorspronkelijke; maar hier klopt het.
Ook lekker is de vette productie. Het geluid van de snaredrum bijvoorbeeld... De vioolsolo daarbij is heerlijk, dit was 3'32" genieten!

In mijn geval een rode Simca. BZN klonk ook door mijn kleutertijd heen, mijn moeder was fan. Kansas draaiden ze dan weer niet, ik had geweldige ouders, hun muzieksmaak was dat helaas niet. Er was zoveel goede muziek voorhanden in de jaren zeventig en dan groei je gewoon op met James Last, Richard Clayderman en BZN...

Op Ultimate Classic Rock vertelt drummer Phil Ehart over Another Fork in the Road. Zelfs over een verzamelaar als deze kwam ik dan toch weer interessante zaken te weten, zoals over de goede verstandhouding van de groep met platenlabel Inside Out en de samenstelling van de tracklist.

Mooi artikel!

"We always just concentrated on making it about the music. It was never ‘Kansas featuring this guy or this guy.’ No, it's just Kansas. We're still Kansas. So if you want to come and hear Kansas, we're your huckleberry. We're that band.”

Read More: Kansas' Phil Ehart on 50 Years: 'Not Ready to Hang It Up Yet' | Kansas' Phil Ehart on 50 Years: 'Not Ready to Hang It Up Yet' - ultimateclassicrock.com

'The Wall' in de uitvoering van 'Always Never the Same' (1998) - samen met de laatste worp het enige album dat ik nooit gehoord heb, remakes e.d. van andere stukken daargelaten, al beperkt mijn collectie zich tot het debuut t/m 'Point of Know Return', samen met de twee Steve Morse-albums en een vergeten 'Monolith'. Dus in dat opzicht wel interessant voor mij en zo'n chronologisch terugwerkende 3CD kan best wel een feestje zijn, getuige 'A Fire in the Sky' van Deep Purple, met dien verschil dat Kansas de speelduur beter benut. 'Three Pretenders' had beter gekund maar verder smaakvolle keuzes van 'Power' en 'In the Spirit of Things' en vanaf track 30 zou ik het weinig anders ingevuld hebben met 'Magnum Opus' als favoriet.

Nu ook eens aangeschaft en bevalt goed. Werkt wel voor mij zo van nieuw naar oud. Prima ook 'Dust in the Wind' in een nieuw jasje te laten horen en dat overbekende 'Carry On Wayward Son' in een live-edit te brengen. De band heeft zoveel te bieden en inmiddels alles drie keer gehoord moet ik naar schatting zo'n 12 uur verder zijn. 'Magnum Opus' een stuk of wat keer extra gedraaid. Absoluut Kicken! Gisteravond de oude CD-uitgave van 'Leftoverture' nog even, want ik wou 'Cheyenne Anthem' ook nog horen; daar gebeuren van die karakteristieke spannende dingen in. 'Rainmaker' en 'Crossfire' zijn favorieten, maar ook dat blokje nieuwe nummers van de eerste schijf kon wel bekoren.