Jeangu Macrooy - Summer Moon (2022)

Hij deed natuurlijk niet zo heel succesvol mee met het Eurovisiesongfestival voor Nederland. Zijn eigen muziek is een stuk herkenbaarder en origineler dan hetgeen wat hij toen zong. Een begenadigd zanger is Jeangu natuurlijk sowieso wel. En dit album bevat meer dan genoeg sterke songs om die warme stem goed te ondersteunen. Het gaat van de jazzy vibes van Summer Moon naar de groove op A Little Greener. Van het prettige Admit It naar het toegankelijke Come Back. Van het kleine Paris naar het ietwat overgeproduceerde Forbidden Fruit. Van het niet meer dan aardige I Forgive Me naar het lijzig gezongen Worship en uiteindelijk van het wat makkelijke Sunday Morning naar het prettige Alive.

Fraai album, maar zo keurig allemaal. Misschien is dat het grote euvel van Jeangu. Zo'n keurige vent met dito muziek. Aangenaam, maar niet heel opvallend.

Iets te flets allemaal en dat zag je ook terug op het Songfestival. Het is het net niet. Ik gun het hem wel enorm, en dit album is best lekker, maar of ik er over een half jaar nog veel van weet?!

Grote aanrader om deze jongen eens live te zien. Gisteravond hem in Tivoli gezien voor de derde keer.
Zijn studio albums zijn niet zo bijzonder, maar live weet de man echt wel een feestje te bouwen!