Fever Ray - Radical Romantics (2023)

Hier kijk ik wel naar uit hoor. De eerste twee uitgebrachte tracks (What They Call Us en Kandy) zijn wat rustigere, vervreemdende nummers. Carbon dioxide is ook te beluisteren en wat drukker en dansbaarder (voor zover mogelijk bij Fever Ray). Hopelijk ligt de kwaliteit van de overige nummers ook weer zo hoog.

Alleen die hoes, die vind ik een partij lelijk

Het is weer een mooie plaat, maar halverwege Bottom of the ocean krijg ik ongewild toch Corrie van Gorp in m'n hoofd. Ik vraag me af of dat de bedoeling was...

2 berichten. Deze leeft duidelijk nog niet op musicmeter.

Gek he, gisteren uitgekomen en sinds eergisteren op Tidal

Menigeen zal in de tweede of derde beluistering zitten en met Fever Ray wil je niet over één nacht ijs gaan. Zelf had ik na twee beluisteringen (nog) niet het idee dat er nummers tussen zitten als Seven of Keep the Streets Empty for Me - beide van het debuut; ik zet Plunge als album een tikkie lager. Deze moet nog even inklinken.

Ik was vroeger zeer actief op deze site onder een andere account, tegenwoordig totaal niet meer maar maak voor Fever Ray graag een uitzondering. Weer een ijzersterk album, ik was persoonlijk ook fan van Plunge maar begreep dat het een brug te ver was voor fans van het debuut. Radical Romantics brengt het beste van de twee samen mijns inziens, waarbij de eerste helft van het album (veelal geproduceerd door Olof) sterk doet denken aan het vooral latere werk van The Knife. Het tweede deel doet eerder denken aan het debuut van Fever Ray.

6-4 op Rewire! Zeer benieuwd.

Dat laatste nummer is een domper op de plaat. Op Shaking the Habitual staan er ook zo'n aantal zinloze experimenten. Verder lijkt deze plaat me beter dan Plunge maar het niveau van het debuut gaan ze wel nooit meer halen...

"North" is echt heel dope! Ik ben meer fan van de fluisterzang dan de hoge zangstem van Fever Ray merk ik. Desondanks wel een mooi album.

Wat een plaat, schitterend. Maar dat laatste nummer doet wel afbreuk aan de rest. Dat je bezig bent met het schrijven en opnemen en denkt: "Ja, die moet echt op het album komen". Hoe dan?

De plaat groeit wel na veel luisterbeurten. Zelfs het laatste nummer, dat uit niet meer bestaat dan wat 'ooh ooh ooh', werkt nu op een af andere manier. Een halfje erbij

Ik vond de singles ok, maar voel de noodzaak niet meer als voorheen. Het nieuwe is er wat af. Dat was bij de vorige plaat wel anders. 2 keer live gezien in 2018.

De 4 singles springen niet echt uit de band om interesse te krijgen om deze te gaan luisteren.

Helemaal mee eens! Echt een gedrocht van een track. Duurt ook echt 7min.

Zo dit was mij toch een partijtje goed op Lowlands! Dit optreden heeft wel weer nieuw leven opgeblazen in dit album! Heerlijk album! Dat vond ik al, maar nu nog meer

Dat laatste nummer is al uit 2012. Heette toen No face.

Staat op het album We Are the Works in Progress (2012) onder haar eigen naam.

Had er meer van verwacht eerlijk gezegd, het is allemaal wat killer en triest geworden. Een 3 desalniettemin want haar geluid blijft toch iets unieks en er staan een paar goede tracks tussen.