Een niet onaardig jazzalbum in de categorie "soul jazz", waarop ik het spel van "Baby Face" Willette (op hammond) erg kan waarderen, en ook gitarist Grant Green is redelijk op dreef. Maar helaas, Lou Donaldson zelf (op alt sax) kan mij maar matig boeien. Ik ben blij dat dit album niet mijn introductie tot de jazz was. Ooit gekocht toen ik (zo'n 10 jaar geleden) wat Blue Note cds kocht, mede vanwege de mooie hoesfoto.