5
geplaatst: 5 maart 2023, 09:12 uur
De eigenzinnige Amsterdamse singer-songwriter Pitou Nicolaes behoort tot de grootste muzikale talenten van ons land. Ook iemand niet die over een nacht ijs gaat. Na de twee wonderschone EP’s Pitou en I Fall Asleep So Fast was het vijf jaar wachten op haar debuut Big Tear.
De interesse in muziek begon al vroege leeftijd bij Pitou met een voorliefde voor klassieke muziek. Haar ouders vonden haar regelmatig bij de radio op zoek naar klassieke zenders. Van haar tiende tot haar vijftiende zong ze in het Nationaal Kinderkoor, waarmee ze onder andere zong bij de doop van prinses van Amalia. Pas na de middelbare school pakte ze de muziek weer op en deed ze auditie voor het Conservatorium van Amsterdam, de popopleiding. Solo ging ze vooral de popkant op met het Kobra Ensemble de klassieke en in beide zijn de scheidslijnen dun getrokken en lopen genres in elkaar over. Emotie gaat bij Pitou altijd boven techniek.
Big Tear is een verzameling songs met onverwachte harmonieën en songstructuren, vocale gelaagdheid, loops, weemoedige melodieën daarbij gebruikmakend op een stijlvolle en slimme manier van klassieke instrumenten. Bij het componeren ging ze dit keer niet uit van de gitaar, maar verkende ze andere sonische werelden. Ze omarmde de creatieve mogelijkheden van verschillende instrumenten - piano, harp, synthesizers - en gebruikte ze computerprogramma's om haar muziek op te bouwen en te verfijnen; sommige nummers zijn volledig op piano of met software geschreven.
Pitou legde deze ideeën vervolgens voor aan drummer Mischa Porte en percussionist Frank Wienk van Binkbeats, het trio dat de ritmische ruggengraat van de nummers neerlegde. Zelf geproduceerd, schakelde Pitou ook een verscheidenheid aan muzikanten in om verschillende delen toe te voegen, waardoor de nummers werden verrijkt op een manier die Pitou van tevoren niet had kunnen voorspellen. Ook bandleden Marc Alberto (saxofoon), Lieke Heusinkveld (toetsen) en Jasja Offermans (bas) voegden zoveel toe. Na een reeks concerten te hebben gedaan met barokensemble Baroque Orchestration X, wilde Pitou hen ook erbij betrekken.
Producer PJ Maertens - die co-produceerde - hielp mee met het opnemen van de barokinstrumenten en de strijkers, gespeeld door het SunSunSun String Orchestra (oa Eriksson &Delcroix), terwijl de vocale harmonieën werden opgenomen in haar huis in Antwerpen, waardoor de plaat een intiem gevoel kreeg. Big Tear is een bijzonder intrigerend album met internationale allure geworden, waarbij Animal mij het dikste kippenvel bezorgt.
Big Tear Tour:
09-03 LUIK : Reflektor
10-03 KORTRIJK : Wilde Westen
11-03 BRUSSEL : AB
12-03 SCHEEMDA : Grasnapolsky
25-03 MAASTRICHT : Muziekgieterij
28-03 AMSTERDAM : Paradiso
29-03 ANTWERPEN : De Roma
30-03 GENT : Handelsbeurs
13-04 ROTTERDAM : Motel Mozaique
14-04 AMSTERDAM : Bitterzoet
28-04 BRUSSEL : Les Nuits Botanique
29-04 NIJMEGEN : Merleyn
05-05 ANTWERPEN : Trix
09 t/m 11-06 HILVARENBEEK : Best Kept Secret
Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com
De interesse in muziek begon al vroege leeftijd bij Pitou met een voorliefde voor klassieke muziek. Haar ouders vonden haar regelmatig bij de radio op zoek naar klassieke zenders. Van haar tiende tot haar vijftiende zong ze in het Nationaal Kinderkoor, waarmee ze onder andere zong bij de doop van prinses van Amalia. Pas na de middelbare school pakte ze de muziek weer op en deed ze auditie voor het Conservatorium van Amsterdam, de popopleiding. Solo ging ze vooral de popkant op met het Kobra Ensemble de klassieke en in beide zijn de scheidslijnen dun getrokken en lopen genres in elkaar over. Emotie gaat bij Pitou altijd boven techniek.
Big Tear is een verzameling songs met onverwachte harmonieën en songstructuren, vocale gelaagdheid, loops, weemoedige melodieën daarbij gebruikmakend op een stijlvolle en slimme manier van klassieke instrumenten. Bij het componeren ging ze dit keer niet uit van de gitaar, maar verkende ze andere sonische werelden. Ze omarmde de creatieve mogelijkheden van verschillende instrumenten - piano, harp, synthesizers - en gebruikte ze computerprogramma's om haar muziek op te bouwen en te verfijnen; sommige nummers zijn volledig op piano of met software geschreven.
Pitou legde deze ideeën vervolgens voor aan drummer Mischa Porte en percussionist Frank Wienk van Binkbeats, het trio dat de ritmische ruggengraat van de nummers neerlegde. Zelf geproduceerd, schakelde Pitou ook een verscheidenheid aan muzikanten in om verschillende delen toe te voegen, waardoor de nummers werden verrijkt op een manier die Pitou van tevoren niet had kunnen voorspellen. Ook bandleden Marc Alberto (saxofoon), Lieke Heusinkveld (toetsen) en Jasja Offermans (bas) voegden zoveel toe. Na een reeks concerten te hebben gedaan met barokensemble Baroque Orchestration X, wilde Pitou hen ook erbij betrekken.
Producer PJ Maertens - die co-produceerde - hielp mee met het opnemen van de barokinstrumenten en de strijkers, gespeeld door het SunSunSun String Orchestra (oa Eriksson &Delcroix), terwijl de vocale harmonieën werden opgenomen in haar huis in Antwerpen, waardoor de plaat een intiem gevoel kreeg. Big Tear is een bijzonder intrigerend album met internationale allure geworden, waarbij Animal mij het dikste kippenvel bezorgt.
Big Tear Tour:
09-03 LUIK : Reflektor
10-03 KORTRIJK : Wilde Westen
11-03 BRUSSEL : AB
12-03 SCHEEMDA : Grasnapolsky
25-03 MAASTRICHT : Muziekgieterij
28-03 AMSTERDAM : Paradiso
29-03 ANTWERPEN : De Roma
30-03 GENT : Handelsbeurs
13-04 ROTTERDAM : Motel Mozaique
14-04 AMSTERDAM : Bitterzoet
28-04 BRUSSEL : Les Nuits Botanique
29-04 NIJMEGEN : Merleyn
05-05 ANTWERPEN : Trix
09 t/m 11-06 HILVARENBEEK : Best Kept Secret
Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com
0
geplaatst: 5 maart 2023, 18:28 uur
Ola, jij hebt de plaat al gehoord zowaar. Ik heb al aantal nummers vorig jaar gehoord tijdens de try-out in Amor te Antwerpen. En ben megafan van deze uitzonderlijke artieste.
1
Kalamitsi
geplaatst: 23 maart 2023, 09:45 uur
Aha, alweer een inzichtelijke tip van Lura. Dan zit het meestal wel goed. Nog effe wachten op de release van het hele album. De al te beluisteren tracks vind ik alvast veelbelovend. Eigenzinnigheid troef. Met een groot vocaal bereik. Haar eerder uitgebrachte eepees vormden al een indicatie van haar talent. Moeilijk in te delen qua genre. Folk? Mwah, ik dacht van niet. Inventieve hoes. Ultra korte songtitels. Voorlopig bevalt me alles aan deze jongedame.
1
geplaatst: 27 maart 2023, 09:45 uur
Muzikaal vind ik dit wel goed, afwisseling en de noemer folk slaat op niet veel. Het doet me wat denken aan Beth Gibbons met Rustin man. De klankkleur van haar stem ben ik niet zo voor, die doet me denken aan Dido of zo. Ik hou daar niet van en ga het geen tweede keer opzetten. Dat is iets heel persoonlijks en zegt dus niets over de kwaliteit want miljoenen mensen vinden Dido haar stem prachtig. Ik hoop voor haar dat ze zo een bereik krijgt. Ze verdient het op basis van haar talent.
0
geplaatst: 27 maart 2023, 10:03 uur
Haar EPs stonden vol met mooie folk, jammer van deze koerswijziging want daar waren mijn verwachtingen op gebaseerd.
0
geplaatst: 27 maart 2023, 14:51 uur
Ik kan de naam Pitou wel moeilijk serieus nemen; hoeveel dat ik"Zo ne vuile pitou" gehoord heb bij mijn bomma vroeger 
5
geplaatst: 27 maart 2023, 16:22 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Pitou - Big Tear - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Pitou - Big Tear
Bijna vijf jaar na haar tweede EP komt de Nederlandse muzikante Pitou op de proppen met haar debuutalbum, dat zowel in muzikaal als in vocaal opzien baart en Pitou op de kaart zet als een groot talent
De Nederlandse muzikante Pitou liet op de EP’s die ze in 2016 en 2018 uitbracht al horen dat ze beschikt over flink wat talent, maar op haar debuutalbum Big Tear laat ze horen dat ze nog veel meer kan. Big Tear laat horen dat Pitou een geweldige zangeres is, die niet alleen veel kan met haar stem, maar bovendien flink wat emotie in haar zang stopt. Ook in muzikaal opzicht is Big Tear een mooi en fascinerend album. Pitou heeft haar muziek rijk en veelzijdig ingekleurd, maar Big Tear is ook een ruimtelijk klinkend album dat ademt. Het is een album met mooie en bijzonder aangenaam klinkende songs, maar het zijn ook songs die durven te experimenteren en te verrassen. Bijzonder knap debuutalbum.
Pitou (Nicolaes) wordt inmiddels al flink wat jaren een van de grote beloften van de Nederlandse popmuziek genoemd. De van oorsprong Amsterdamse muzikante heeft zich niet laten opjagen door alle verwachtingen, maar heeft de tijd genomen voor het maken van haar debuutalbum. Het deze week verschenen Big Tear volgt op een titelloze EP uit 2016 en de EP I Fall Asleep So Fast uit 2018. Beide EP’s kunnen met zeven songs en meer dan twintig minuten muziek overigens net zo goed mini-albums worden genoemd.
Pitou liet in eerste instantie behoorlijk ingetogen en sober ingekleurde folksongs horen, maar op I Fall Asleep So Fast zocht de Amsterdamse muzikante met enige regelmaat het experiment en was een avontuurlijker geluid te horen. Beide EP’s lieten een getalenteerd songwriter horen, maar boven alles een geweldige zangeres met een stem die meerdere kanten op kan en ook nog eens vol gevoel zit.
Na I Fall Asleep So Fast hebben we bijna vijf jaar op het debuutalbum van Pitou moeten wachten, waardoor de verwachtingen op zijn minst hooggespannen waren. Het zijn verwachtingen die Pitou onmiddellijk waar maakt. De openingstrack en titeltrack van Big Tear laat horen dat de muzikante, die tegenwoordig in Antwerpen woont. haar muziek nog wat voller en avontuurlijker heeft ingekleurd en laat bovendien horen dat Pitou als zangeres en songwriter is gegroeid.
Big Tear is in muzikaal opzicht een fascinerend album. Pitou heeft voor haar debuutalbum flink wat instrumenten uit de kast getrokken, wat een bijzonder geluid oplevert. Pitou heeft de akoestische gitaar van haar vroege werk grotendeels verruild voor piano en keyboards en heeft hiernaast onder andere harp, blazers en strijkers toegevoegd aan haar muziek. Ondanks de veelheid aan instrumenten en de inzet van flink wat muzikanten is Big Tear een subtiel ingekleurd album, waarop de details prachtig aan de oppervlakte komen.
De muziek van Pitou kreeg lange tijd het etiket folk opgeplakt en dat is een etiket dat slechts ten dele van toepassing is op haar muziek. Big Tear bevat ook flink wat invloeden uit de klassieke muziek, de chamber pop en de jazz, waardoor de muziek van Pitou zich lastig in een hokje laat duwen. De songs van de Amsterdamse muzikante zitten over het algemeen complex in elkaar en doen continu dingen die je niet verwacht, maar Big Tear is desondanks een zeer aangenaam klinkend album, dat zich makkelijk opdringt.
Wat voor de instrumentatie en de songs op het debuutalbum van Pitou geldt, geldt ook zeker voor haar zang. De Nederlandse muzikante liet op haar EP’s al horen dat ze een geweldige zangeres is, maar op Big Tear klinkt de stem van Pitou nog wat mooier en overtuigender. Ook de stem van Pitou doet vaak dingen die je niet verwacht en klinkt net zo veelzijdig als de instrumentatie, maar ondanks de vele wendingen, klinkt de zang op het debuutalbum van Pitou geen moment gekunsteld.
Pitou heeft zoals gezegd de tijd genomen voor haar eerste album en dat hoor je. Big Tear overstijgt het niveau van een gemiddeld debuutalbum op alle fronten en klinkt als een album van een gelouterde muzikante. Ondanks een lang muzikaal verleden, dat naar verluidt begon bij Kinderen voor Kinderen, is Pitou Nicolaes pas 29 jaar oud, maar wat bereikt ze op Big Tear al een hoog niveau. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Pitou - Big Tear - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Pitou - Big Tear
Bijna vijf jaar na haar tweede EP komt de Nederlandse muzikante Pitou op de proppen met haar debuutalbum, dat zowel in muzikaal als in vocaal opzien baart en Pitou op de kaart zet als een groot talent
De Nederlandse muzikante Pitou liet op de EP’s die ze in 2016 en 2018 uitbracht al horen dat ze beschikt over flink wat talent, maar op haar debuutalbum Big Tear laat ze horen dat ze nog veel meer kan. Big Tear laat horen dat Pitou een geweldige zangeres is, die niet alleen veel kan met haar stem, maar bovendien flink wat emotie in haar zang stopt. Ook in muzikaal opzicht is Big Tear een mooi en fascinerend album. Pitou heeft haar muziek rijk en veelzijdig ingekleurd, maar Big Tear is ook een ruimtelijk klinkend album dat ademt. Het is een album met mooie en bijzonder aangenaam klinkende songs, maar het zijn ook songs die durven te experimenteren en te verrassen. Bijzonder knap debuutalbum.
Pitou (Nicolaes) wordt inmiddels al flink wat jaren een van de grote beloften van de Nederlandse popmuziek genoemd. De van oorsprong Amsterdamse muzikante heeft zich niet laten opjagen door alle verwachtingen, maar heeft de tijd genomen voor het maken van haar debuutalbum. Het deze week verschenen Big Tear volgt op een titelloze EP uit 2016 en de EP I Fall Asleep So Fast uit 2018. Beide EP’s kunnen met zeven songs en meer dan twintig minuten muziek overigens net zo goed mini-albums worden genoemd.
Pitou liet in eerste instantie behoorlijk ingetogen en sober ingekleurde folksongs horen, maar op I Fall Asleep So Fast zocht de Amsterdamse muzikante met enige regelmaat het experiment en was een avontuurlijker geluid te horen. Beide EP’s lieten een getalenteerd songwriter horen, maar boven alles een geweldige zangeres met een stem die meerdere kanten op kan en ook nog eens vol gevoel zit.
Na I Fall Asleep So Fast hebben we bijna vijf jaar op het debuutalbum van Pitou moeten wachten, waardoor de verwachtingen op zijn minst hooggespannen waren. Het zijn verwachtingen die Pitou onmiddellijk waar maakt. De openingstrack en titeltrack van Big Tear laat horen dat de muzikante, die tegenwoordig in Antwerpen woont. haar muziek nog wat voller en avontuurlijker heeft ingekleurd en laat bovendien horen dat Pitou als zangeres en songwriter is gegroeid.
Big Tear is in muzikaal opzicht een fascinerend album. Pitou heeft voor haar debuutalbum flink wat instrumenten uit de kast getrokken, wat een bijzonder geluid oplevert. Pitou heeft de akoestische gitaar van haar vroege werk grotendeels verruild voor piano en keyboards en heeft hiernaast onder andere harp, blazers en strijkers toegevoegd aan haar muziek. Ondanks de veelheid aan instrumenten en de inzet van flink wat muzikanten is Big Tear een subtiel ingekleurd album, waarop de details prachtig aan de oppervlakte komen.
De muziek van Pitou kreeg lange tijd het etiket folk opgeplakt en dat is een etiket dat slechts ten dele van toepassing is op haar muziek. Big Tear bevat ook flink wat invloeden uit de klassieke muziek, de chamber pop en de jazz, waardoor de muziek van Pitou zich lastig in een hokje laat duwen. De songs van de Amsterdamse muzikante zitten over het algemeen complex in elkaar en doen continu dingen die je niet verwacht, maar Big Tear is desondanks een zeer aangenaam klinkend album, dat zich makkelijk opdringt.
Wat voor de instrumentatie en de songs op het debuutalbum van Pitou geldt, geldt ook zeker voor haar zang. De Nederlandse muzikante liet op haar EP’s al horen dat ze een geweldige zangeres is, maar op Big Tear klinkt de stem van Pitou nog wat mooier en overtuigender. Ook de stem van Pitou doet vaak dingen die je niet verwacht en klinkt net zo veelzijdig als de instrumentatie, maar ondanks de vele wendingen, klinkt de zang op het debuutalbum van Pitou geen moment gekunsteld.
Pitou heeft zoals gezegd de tijd genomen voor haar eerste album en dat hoor je. Big Tear overstijgt het niveau van een gemiddeld debuutalbum op alle fronten en klinkt als een album van een gelouterde muzikante. Ondanks een lang muzikaal verleden, dat naar verluidt begon bij Kinderen voor Kinderen, is Pitou Nicolaes pas 29 jaar oud, maar wat bereikt ze op Big Tear al een hoog niveau. Erwin Zijleman
3
geplaatst: 28 maart 2023, 14:54 uur
Prachtig debuut, en wat een stem heeft deze dame uit Amsterdam, de beladen muziek en mooie boventonen voeren je al mee en de stem maakt het alleen al aantrekkelijk om zonder instrumenten te luisteren, maar wordt toch heel mooi spannend gehouden door de kleuren combinatie van kamermuziek, pop, met jazzy argumenten en een likje electronica. Deze dame maakt net als bijvoorbeeld Naaz haar eigen muziek en die is gewoon erg goed. Ook op vinyl uitgebracht. Pracht plaat.
7
geplaatst: 29 maart 2023, 10:24 uur
In Nederland is een ruw diamantje ontgonnen. Pitou - zo heet ze ook echt, voluit Pitou Nicolaes -, zangeres-gitariste-multi-instrumentaliste, met roots in Amsterdam en nu al enkele jaren toepasselijk in diamantstad Antwerpen residerend. Haar nummer 'Dancer' van haar debuutplaat 'Big Tear' krijgt dezer dagen regelmatig airplay op de Vlaamse radio. Pitou, Vlaanderen leerde haar in primetime kennen via Spinvis, ze maakte er een geweldige presence tijdens diens Radio 1-sessie op 22 november 2022, waar er tijdens zijn song 'Trein Vuur Dageraad' een en al elektriciteit knetterde tussen de Nederlandstalige meester en de bevallige onbekende nimf in het wit. Maar hé, o.a. ook Rock Werchter, de BBC-radio en de Britse The Independent hadden de charismatische zangeres al opgepikt. De kleine, toen nog louter gitaargedreven songs van haar twee eerdere uitstekende epeetjes gingen voor een steeds groeiende schare enthousiaste bewonderaars op als kleurige heliumballonnetjes.
Pitou doet aan een soort atypische, heel subtiele folkpop, betoverend, etherisch en altijd met een melancholieke inslag. Kunstige kippenvelsongs die ze eigenhandig schrijft, nergens hapklaar, want steeds met de nodige weerhaakjes. Ze zingt beheerst, overwegend ingetogen zelfs, met een expressieve capriolerend hoge stem die de ene keer Florence Welch oproept, dan weer Joanna Newsom, Laura Marling, Feist of Dolores O'Riordan van de Cranberries.
Haar muziekblad is verre van onbeschreven en het zijn haar eigen inspiratiebronnen. Ze is een klassiek geschoolde zangeres-muzikante die van kindsaf de klassieke muziek ontdekte. Haar ouders creëerden zelf ook wereldmuziek tijdens hun reizen door Afrika en Azië. Zijzelf zong jaren bij het Nationale Kinderkoor van Nederland, o.a. voor Kinderen voor Kinderen en als koorzangeres trok ze op met gerenommeerde orkesten als het Berliner Philharmoniker.
...maar die jonge Pitou hield dus ook zielsveel van niet-alledaagse pop.
Ja, je hoort dat allemaal aan haar fraai instrumentarium waarmee ze onmiddellijke aandacht trekt, crossover van lieflijke, fragiele pop, geheel doordrongen van haar klassieke voorgeschiedenis. Haar songs zijn muzikale totaalschilderijtjes waarin haar stem een niet-pretentieuze hoofdrol heeft en die er vaak in bijna gregoriaanse laagjes over elkaar heen komt uit te rollen. Naast gitaar, piano en strijkers staan vooral ook tal van weinig courante instrumenten in de speelruimte. Harp, theorbe, sax, en andere, voor een groot deel aangedragen door het Baroque Orchestration X en op de plaat ingespeeld door het Belgische Sun Sun Sun Orchestra. Groot was ook de rol van drummer Micha Porte en percussionist Frank Wienk, die in samenwerking met Pitou de songlijnen uittekenden en haar pop en klassiek naadloos in elkaar lieten overvloeien. Evenzeer van de partij, de elektronica en de software, alles voor de creatie van verrassend aparte songstructuren. De orkestrering werd kunstig en minimalistisch, de harmonieën klinken hemels, de ritmes transcenderend.
Pitou's lyrics, die zijn intiem en persoonlijk, herinneringen aan emoties met een diep donker randje. Ze wervelt erdoorheen als een fee tussen elfen en trollen, tussen goed en kwaad. Prachtige poëzie die een venster opent op het uniek universum waarin ze rondkijkt, hoopvol zoekend naar vrijheid, joie de vivre, naar sprankels die leren hoe je echt mens wordt.
Vanaf noot één etaleert Pitou in het fragiele openings- en titelnummer 'Big Tear' te midden van haar rijk klassiek klankenpalet een harmonische samenzang met zichzelf. Want ja, Pitou's zoetgevooisde stem legt ze er bij wijlen in laagjes fraai opeen. 'Big Tear', als een Florence Welch in een gracieuze Oosterse ritusdans. Aan de basis een kinderlijk droombeeld over schoon- en lelijkheid. Toen ze negen was werd ze aangegrepen door het onrecht op straat een vogel zomaar te zien sterven tussen volwassenen die het gebeuren toch totaal onverschillig voorbijlopen. Tot daar het hemelsgroot oog opdoemt dat de mensheid met een catastrofale 'big tear' overspoelt. Voor Pitou staat 'learn to swim in the big tear' sindsdien voor het als mens leren zwemmen tussen al wat schoon en lelijk is, in plaats van van de zaken weg te rennen. Met dit 'Big Tear' hebben we tegelijk ook het muzikaal 'heftigste' nummer van de plaat gehad.
Tweede single, het vredige 'Angel', dat samen met de engel met de gebroken vleugels ook muzikaal de hoogste sferen bereikt, breekt dan weer uit met zijn rauwe tekst. De song is net zo wondermooi gearrangeerd, met weer een ongestoord Indisch ritme dat aan haar ouders' wereldmuziek refereert. 'Greed' krijgt zwoele jazzy ondersteuning van de percussie en in het bijzonder zijn er opnieuw de vocale harmonieën. 'Helium', de opstijgende heliumballon als metafoor voor het heerlijke gevoel van liefde. Ze gaat in het nummer evenzeer met haar stem de hoogte in, begeleid door akoestische gitaar en strijkers.
In het meeslepende 'Animal' filosofeert ze dan weer over het beest in ons en over wat het betekent om als mens uiteindelijk toch méér te zijn dan louter dierlijk.
Single op kloktempo 'Devote' is dan, aldus Pitou, 'het hart van de plaat'. Ze heeft het, net zoals in haar knappe video, over het vergankelijke, "here're I am dying slowly inside" en over haar 'songs of hope en sadness'. Ook bij de verrukkelijke single 'Knife' hoort een pakkende video vol emoties. 'Knife', een op menselijke ademhaling stotend duister sprookje over eenzaamheid, liefde en verlangen. Nog een schitterende single 'Dancer' bevat een Oosters kronkelend dansritme. Pitou richt haar blik op waar ze nu staat: "als de gordijnen opgaan, voel ik eindelijk het vuur, zie ik eindelijk het licht." Het jazzy 'Comfort' is een mix van harp, magische fluit, spaarzame percussie en heerlijk opeengestapelde engelenstem. 'Melody' is mijmering over een verbroken relatie, harp, sax en nog een laatste staaltje van Pitou's unieke stembeheersing.
Tekst en sounds, alles op 'Big Tear' klinkt innemend, sierlijk, harmonisch en in zijn geheel daardoor organisch, ondanks productiebeperkingen in coronatijden die de zaken voor een groot stuk op afstand lieten verlopen.
Pitou is een opkomend talent dat daar dan toch ineens staat, dat nu al gekend is tot in Londen en Parijs, met een prachtstem, expressief en theatraal, fijnzinnig en vol gratie. Haar 'Big Tear' is ondanks haar liefde voor pop en de bonte diversiteit in haar tien pareltjes van eenvoud verre van het modale popplaatje. Pitou's eigenzinnige soundscapes verdienen het allerminst om weggezet te worden als té intimistisch 'peaceful'. Dit debuut verdient om door zoveel mogelijk muzikale fijnproevers te worden gesavoureerd als bovenbeste wijn met een betoverend aangename, lange afdronk. De songs van 'Big Tear' die ze al live bracht, als de titelsong, 'Dancer' of 'Angel' bevestigen het alleen maar, dit wordt zonder meer nóg indrukwekkender.
Pitou doet aan een soort atypische, heel subtiele folkpop, betoverend, etherisch en altijd met een melancholieke inslag. Kunstige kippenvelsongs die ze eigenhandig schrijft, nergens hapklaar, want steeds met de nodige weerhaakjes. Ze zingt beheerst, overwegend ingetogen zelfs, met een expressieve capriolerend hoge stem die de ene keer Florence Welch oproept, dan weer Joanna Newsom, Laura Marling, Feist of Dolores O'Riordan van de Cranberries.
Haar muziekblad is verre van onbeschreven en het zijn haar eigen inspiratiebronnen. Ze is een klassiek geschoolde zangeres-muzikante die van kindsaf de klassieke muziek ontdekte. Haar ouders creëerden zelf ook wereldmuziek tijdens hun reizen door Afrika en Azië. Zijzelf zong jaren bij het Nationale Kinderkoor van Nederland, o.a. voor Kinderen voor Kinderen en als koorzangeres trok ze op met gerenommeerde orkesten als het Berliner Philharmoniker.
...maar die jonge Pitou hield dus ook zielsveel van niet-alledaagse pop.
Ja, je hoort dat allemaal aan haar fraai instrumentarium waarmee ze onmiddellijke aandacht trekt, crossover van lieflijke, fragiele pop, geheel doordrongen van haar klassieke voorgeschiedenis. Haar songs zijn muzikale totaalschilderijtjes waarin haar stem een niet-pretentieuze hoofdrol heeft en die er vaak in bijna gregoriaanse laagjes over elkaar heen komt uit te rollen. Naast gitaar, piano en strijkers staan vooral ook tal van weinig courante instrumenten in de speelruimte. Harp, theorbe, sax, en andere, voor een groot deel aangedragen door het Baroque Orchestration X en op de plaat ingespeeld door het Belgische Sun Sun Sun Orchestra. Groot was ook de rol van drummer Micha Porte en percussionist Frank Wienk, die in samenwerking met Pitou de songlijnen uittekenden en haar pop en klassiek naadloos in elkaar lieten overvloeien. Evenzeer van de partij, de elektronica en de software, alles voor de creatie van verrassend aparte songstructuren. De orkestrering werd kunstig en minimalistisch, de harmonieën klinken hemels, de ritmes transcenderend.
Pitou's lyrics, die zijn intiem en persoonlijk, herinneringen aan emoties met een diep donker randje. Ze wervelt erdoorheen als een fee tussen elfen en trollen, tussen goed en kwaad. Prachtige poëzie die een venster opent op het uniek universum waarin ze rondkijkt, hoopvol zoekend naar vrijheid, joie de vivre, naar sprankels die leren hoe je echt mens wordt.
Vanaf noot één etaleert Pitou in het fragiele openings- en titelnummer 'Big Tear' te midden van haar rijk klassiek klankenpalet een harmonische samenzang met zichzelf. Want ja, Pitou's zoetgevooisde stem legt ze er bij wijlen in laagjes fraai opeen. 'Big Tear', als een Florence Welch in een gracieuze Oosterse ritusdans. Aan de basis een kinderlijk droombeeld over schoon- en lelijkheid. Toen ze negen was werd ze aangegrepen door het onrecht op straat een vogel zomaar te zien sterven tussen volwassenen die het gebeuren toch totaal onverschillig voorbijlopen. Tot daar het hemelsgroot oog opdoemt dat de mensheid met een catastrofale 'big tear' overspoelt. Voor Pitou staat 'learn to swim in the big tear' sindsdien voor het als mens leren zwemmen tussen al wat schoon en lelijk is, in plaats van van de zaken weg te rennen. Met dit 'Big Tear' hebben we tegelijk ook het muzikaal 'heftigste' nummer van de plaat gehad.
Tweede single, het vredige 'Angel', dat samen met de engel met de gebroken vleugels ook muzikaal de hoogste sferen bereikt, breekt dan weer uit met zijn rauwe tekst. De song is net zo wondermooi gearrangeerd, met weer een ongestoord Indisch ritme dat aan haar ouders' wereldmuziek refereert. 'Greed' krijgt zwoele jazzy ondersteuning van de percussie en in het bijzonder zijn er opnieuw de vocale harmonieën. 'Helium', de opstijgende heliumballon als metafoor voor het heerlijke gevoel van liefde. Ze gaat in het nummer evenzeer met haar stem de hoogte in, begeleid door akoestische gitaar en strijkers.
In het meeslepende 'Animal' filosofeert ze dan weer over het beest in ons en over wat het betekent om als mens uiteindelijk toch méér te zijn dan louter dierlijk.
Single op kloktempo 'Devote' is dan, aldus Pitou, 'het hart van de plaat'. Ze heeft het, net zoals in haar knappe video, over het vergankelijke, "here're I am dying slowly inside" en over haar 'songs of hope en sadness'. Ook bij de verrukkelijke single 'Knife' hoort een pakkende video vol emoties. 'Knife', een op menselijke ademhaling stotend duister sprookje over eenzaamheid, liefde en verlangen. Nog een schitterende single 'Dancer' bevat een Oosters kronkelend dansritme. Pitou richt haar blik op waar ze nu staat: "als de gordijnen opgaan, voel ik eindelijk het vuur, zie ik eindelijk het licht." Het jazzy 'Comfort' is een mix van harp, magische fluit, spaarzame percussie en heerlijk opeengestapelde engelenstem. 'Melody' is mijmering over een verbroken relatie, harp, sax en nog een laatste staaltje van Pitou's unieke stembeheersing.
Tekst en sounds, alles op 'Big Tear' klinkt innemend, sierlijk, harmonisch en in zijn geheel daardoor organisch, ondanks productiebeperkingen in coronatijden die de zaken voor een groot stuk op afstand lieten verlopen.
Pitou is een opkomend talent dat daar dan toch ineens staat, dat nu al gekend is tot in Londen en Parijs, met een prachtstem, expressief en theatraal, fijnzinnig en vol gratie. Haar 'Big Tear' is ondanks haar liefde voor pop en de bonte diversiteit in haar tien pareltjes van eenvoud verre van het modale popplaatje. Pitou's eigenzinnige soundscapes verdienen het allerminst om weggezet te worden als té intimistisch 'peaceful'. Dit debuut verdient om door zoveel mogelijk muzikale fijnproevers te worden gesavoureerd als bovenbeste wijn met een betoverend aangename, lange afdronk. De songs van 'Big Tear' die ze al live bracht, als de titelsong, 'Dancer' of 'Angel' bevestigen het alleen maar, dit wordt zonder meer nóg indrukwekkender.
2
Kalamitsi
geplaatst: 30 maart 2023, 17:31 uur
Drie ronkende recensies in het voorafgaande. Als men zoveel moeite neemt dan rest de vraag of dit album echt zo goed is als de heren beweren. Mijn antwoord is kort. Ja. Ik vind Big Tear ook betoverend mooi.
0
geplaatst: 29 september 2023, 10:25 uur
Vandaag is de live EP verschenen!
"dear all! on sept 29th I will release the Big Tour Live EP.
I’m very happy to announce that it will have a limited edition physical CD release ~~ together with a zine that I’ve been working on. The Big Tear Zine will contain behind the scenes of the videos, notes, and more
The limited edition package containing this zine, the EP and some extras, is now available for pre-order at my bandcamp page."
Onder meer een versie van Cut a Hole opgenomen op BKS. En dat optreden was volgens 3voor12 dan weer een van de 50 beste festivaloptredens dit seizoen!
En link: Big Tour live EP + Zine (limited edition) | Pitou - pitoumusic.bandcamp.com
"dear all! on sept 29th I will release the Big Tour Live EP.
I’m very happy to announce that it will have a limited edition physical CD release ~~ together with a zine that I’ve been working on. The Big Tear Zine will contain behind the scenes of the videos, notes, and more
The limited edition package containing this zine, the EP and some extras, is now available for pre-order at my bandcamp page."
Onder meer een versie van Cut a Hole opgenomen op BKS. En dat optreden was volgens 3voor12 dan weer een van de 50 beste festivaloptredens dit seizoen!
En link: Big Tour live EP + Zine (limited edition) | Pitou - pitoumusic.bandcamp.com
0
geplaatst: 12 oktober 2024, 22:20 uur
Ik was enorm fan van die mooie EP 'I Fall Asleep So Fast'. Toch heb ik deze maar spaarzaam geluisterd en wist alleen Animals me een beetje bij te blijven. Toch niet spannend genoeg?
* denotes required fields.
* denotes required fields.