Nas - King's Disease III (2022)

Op repeat. En het wordt maar beter en beter. Oh Nas, ik ben dol op jou (raps). KD 1/2/3, Magic en The Lost Tapes II, en dat in 3 jaar tijd. Wat een legend. Absolute top-1, deze man.

Heb hem nu geluisterd. Ben erg fan van Thun, 30 en Til My Last Breath maar moet hem nog beter luisteren. Soms het idee dat nummers ook langs mij heen gaan. Wel onverwachts weer zo'n plaat. Niet te stoppen samen met Hit-Boy.

Enorm sterk begin met Ghetto Reporter, Legit, Thun, en Michael & Quincy.

Enige tracks die mij minder liggen zijn WTF SMH en Get Light.

Heerlijk album en de beste van de drie.

Het feit dat King's Disease II zo laag word gewaardeerd hier vind ik vrij typisch voor MuMe. Vaak word hier de plank misgeslagen als het aankomt op commerciëlere hiphop. Niet dat dit album commerciëel klinkt, maar ik heb zo'n vermoeden dat vele oldheads deze recente trilogy van Nas minder kunnen waarderen omdat het in de huidige tijd is uitgebracht met dus, jawel, moderne producties. Get Rich Or Die Tryin' van 50 en Finally Rich van Chief Keef worden hier door velen de grond ingeboord terwijl ze in de cultuur toch echt wel worden gezien als zeer invloedrijke en iconische hiphop albums. Maar goed, ik dwaal af.

We waren bij Nas en jezus wat is de man nog in topvorm, zelfs nu die richting de 50 gaat. Een artiest die z'n legend status ondertussen driedubbel heeft verdiend. Wat mogen we blij zijn dat deze man uberhaupt heelhuids de 90s is doorgekomen en dat we nog steeds van zijn muziek kunnen genieten!

Thun is het absolute hoogtepunt voor mij maar het hele album is sterk. King's Disease II heb ik de volle 5 sterren gegeven, dat was voor mij een perfecte her-introductie van Nas voor de jongere generatie. Maar ik vind beide albums toch redelijk gelijkwaardig qua niveau.

Ondertussen heeft Nas zeker 3-5 classics onder zijn gordel, de onbetwiste god MC voor mij

Pakweg de eerste drie luisterbeurten was ik niet echt overtuigd. Het is grappig dat Nas blijkbaar bekend staat om slechte beats uit te kiezen (iets waar ik het niet volledig mee eens ben) terwijl ik net geen hoge pet van Hit-Boy op heb. De vorige twee delen en Magic vind ik goede albums maar ik grijp er ontzettend weinig naar terug. Hit-Boy en ik zullen wellicht nooit een echte klik krijgen maar dit album is toch verdomd lekker!

De eerste helft is heel sterk, met de single Michael & Quincy als hoogtepunt voor mij. Vanaf I'm on Fire tot en met Get Light komen we in een klein dalletje terecht, slecht zijn ze niet maar om mijn volledige aandacht erbij te houden is vaak wat moeilijk.

Het album sluit ontzettend sterk af en hier staan de toppers van King's Disease 3 naar mijn mening! First Time is een heerlijk vrolijk nummer waar Nas reflecteert naar de eerste maal dat hij zijn favoriete artiesten gehoord heeft en vraagt hij zich o.a. af wanneer zijn eigen fans hem voor het eerst gehoord hebben. Zeker ben ik er niet van maar ik denk dat voor mij de introductie U Wanna Be Me op de soundtrack van 8 Mile was, grappig genoeg was ik niet onder de indruk toen.
Op Beef rapt hij vanuit het perspectief van het gegeven "beef", dit is mijn persoonlijke favoriet op KD3. Don't Shoot is een nummer tegen vele praktijken waar minderbedeelden en minderheden in Amerika mee te maken hebben en is ook een krachtig nummer.

Alweer zijn vijftiende soloalbum maar aan kwaliteit wordt er niet ingeboet. Over de hele lijn rapt hij nog steeds als een meester van zijn vak en is één van de weinige rappers dat 17 nummers lang kan boeien zonder gastbijdrages!
Hij heeft een 3 tot 4-tal minder aantrekkelijke albums gemaakt maar over het algemeen heeft Nas toch een indrukwekkende palmares hoor!

Verhoging naar 4*.

Hmmm, ik vond zijn vorige 3 albums vrij matig. Heeft weinig met modern te maken want ik vond zijn album met Kanye wel heel fijn. Deze ga ik uiteraard ook weer een kans geven.

Nas is voor mij altijd top 5 overigens maar als je het hebt over "echte" classics dan heeft hij er maar 1. Het album dat het meest in de buurt komt voor mij, is geeneens een echt album, The Lost Tapes. Daarnaast zijn ook It Was Written, Stillmatic, Street's Disciple en HH is dead echt goed. Heel misschien dat die eerste nog in de buurt komt van een classic maar voor mij is het dat toch net niet.

Moet toegeven dat ik vrij losjes ben met iets als een classic bestempelen, ik weet dat er mensen zijn die heel strict impact meenemen bij hun oordeel of een album een klassieker is. Hun goed recht maar als ik het over classics heb betrek ik het altijd puur op persoonlijke voorkeur en smaak (en dus wat ik zelf persoonlijk kwaliteit vind natuurlijk)

Voor mij zijn Illmatic, It Was Written en Stillmatic sowieso classics en dat zijn ook denk ik de 3 verschillende albums die je mensen altijd hoort mentionen als het gaat over zijn beste werk.

Wat vond je minder aan de recente trilogie? De Hit-Boy producties bevallen mij heel goed (weet dat sommige mensen zijn sound niet zo voelen). Divers genoeg maar comfortabel genoeg voor Nas om z'n ding op te doen. En over Nas zelf gesproken, lyricists do get better with age denk ik dan... want echt waar.. hij is nog zo scherp. Dat het allemaal wat gelikter klinkt heb ik sowieso veel liever dan wanneer Nas op z'n meest gedateerd klinkt (Untitled, Nastradamus en hot take, I Am)

De producties maken de de Trilogy nog enigszins interessant. Prima albums, maar Nas rapt op de automatische piloot en heeft niet veel boeiends te melden. Desondanks vind het hij het wel nodig vier albums in 2 jaar tijd te releasen.

Ik vind vooral de producties minder. Niet slecht ofzo eh maar zo gelikt, modern en vooral weinig speciaal. Dat Nas scherper wordt, hoor ik ook niet echt. De vorige albums klonken voor mij allemaal wat routine, dat hongerige uit zijn begindagen is toch wat weg. Ook wat hij te vertellen heeft en hoe hij dat doet, is voor mij wat minder interessant. Maar het zal ook wel meespelen dat het destijds allemaal nieuw was en dat je hem nu hoort en denkt "ahja dat is Nas, degelijk".

Hopelijk valt dit album me wel mee want een goed Nas album is altijd een meerwaarde.

Vind Nas juist op deze en ook al op Magic weer super hongerig klinken. Producties van Hit-Boy prima, jammer dat t weer maanden wachten is voordat ik m lekker kan draaien. Thun en Legit zijn hier favoriet.

Vind dat je Nas z’n huidige vorm wel ietsje tekort doet hier, maar ben wel van mening dat als hij van die trilogie nou de 15 beste nummers had gepakt, dan was het een top album geweest wat zich kon meten met zijn beste werk. Nu is het allemaal wat veel en ook behoorlijk wat fillers. Deze nummer 3 ook weer, ietsje selectiever en compacter zou het gewoon goed doen. Daarom vond ik Magic zo fijn plaatje.

In principe is dat hetzelfde dat ik zeg.

Ik vind Nas al jaren in vorm. Hij zette juist een erg sterke serie neer met Untitled, Life Is Good, Nasir en King’s Disease (al vind ik deel 2 beter). Nu is het wat te veel. Het feit dat men Magic een verademing vinden bevestigt dit.

Als hij één King’s Disease had gemaakt met de beste nummers was het ongetwijfeld een sterk album geworden. Nu is het uitgesmeerd over drie delen, en dan tel ik Magic niet eens mee. Nas is ervaren en goed genoeg om zijn raps enig niveau te geven, maar er zijn maar weinig MC’s die genoeg te melden hebben om drie/vier albums in zo’n korte periode kwalitatief te vullen. Het lukt velen zelfs niet met jaren ertussen. Resultaat is dan al snel de automatische piloot en veel fillers.

Hij en Hit-Boy zijn maar niet te stoppen, hier is een collaboratie met 21 Savage!

Afgelopen week 30 live gezien. Heerlijk! Vind het zo wie zo een heerlijke banger! Wat een energie.

Kan ik me voorstellen! Vind het wel jammer dat er niet zo'n een vers gedropt wordt hoor. Of een posse cut van maken. Hoe vet als hier nog wat gasten als Kendrick of ASAP achteraan zouden komen?
Luister dit nu voor het eerst overigens, ben bij Recession Proof, en ben wederom onder de indruk van hoe goed Nas nog altijd klinkt. Producties ook dik in orde wat mij betreft met Ghetto Reporter, Legit en 30 als positieve uitschieters tot dusver.

Once a Man, Twice a Child: heerlijke productie en dito Nas

Uitstekende plaat!